ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ

Ο λόγος

λιθαρένιο τσεκούρι

Η πρωτόγονη γη

με σχεδίες και καλύβες

Το αίμα του ψαριού στο καμάκι

Η χαρά των παιδιών του ψαρά

Δόξα που έδωσε πνεύμα στο χώμα

βοηθάτε να δώσουμε

χώμα στο πνεύμα

ΜΑΛΑΚΙΑ ΚΑΙ ΤΗΛΕΛΟΙΜΩΞΗ

Οι πειναλέοι και οι ξυπολιάδες

της γερμανικής κατοχής

καλοντυμένοι και χορτασμένοι

έδωσαν καρπούς ημιμαλάκια

(θύματα και βαριάς τηλελοίμωξης)

Τα ημιμαλάκια εξελίσσουν τώρα μαλάκια

Δε θα ζω να κλάψω και να γελάσω

με τα μαλάκια των μαλακίων

ΠΡΟΒΛΗΜΑ

Πόλιν μικράν εν Ελλάδι

υπεύθυνος καθωδήγησεν ιατρός

προς αντιμετώπισιν επιδημίας

 

Οι συμμορφωθέντες ουδέν έπαθον

Οι λοιποί - πλήθος μέγα -

απέκτησαν μονίμους ουλάς εις το πρόσωπον

 

Μετ’ ου πολύ

απειλουμένης νέας επιδημίας

ο αυτός ιατρός

έδωκεν απλάς οδηγίας και πάλιν

 

Οι συμμορφωθέντες ουδέν έπαθον

Οι λοιποί απέθανον

 

Μόλις ο κίνδυνος παρήλθεν

επισκεφθείς την μικράν πολιτείαν

διεπίστωσα ότι

δύο ή τρεις και μόνον

φέρουν ουλάς εις το πρόσωπον

ΕΡΘΕΙ ΔΕΝ ΕΡΘΕΙ

Έρθει δεν έρθει

θα χαρώ

γιατί ή που θα την δω

ή που θα απαλλαγώ

ΑΜΕΡΙΚΗ

Να ένας καλύτερος - dollars

Πρωταθλητής - dollars

Ολυμπία - dollars

Ναός του Κυρίου - dollars

Προσευχή του αρχηγού - dollars

Είσαι άρρωστος - dollars

Θα πεθάνεις - dollars

Πέθανες ...dollars;

ΕΡΩΤΗΜΑ ΣΤΟΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΚΑΒΑΦΗ

Εκεί που φθέγγονται οι κριτές

και ξεφορτώνουν βέβαιη κρίση

γιατί προσμένουν απ’ τον ΠΟΙΗΤΗ

όπως προσμένουν να μιλήσει;

ΥΠΟΚΡΙΤΕΣ ΤΗΣ ΔΙΑΝΟΗΣΗΣ

Υποκριτές της διανόησης

ξεφορτώνουν στη γη μου

καθαρόαιμα άλογα

ιπποδρόμων, ας πούμε, εγγλέζικων

ελληνικές ντυμένα χλαμύδες

και φωνάζουνε:

«να η Ελλάδα»!

 

Τον αγριότραγο

των βράχων της γης μου

σκοτώνουνε

υποκριτές της διανόησης

και φωνάζουνε:

«για την Ελλάδα»!

 

Την αρμονία της γης μου

σκοτώνουνε υποκριτές της διανόησης

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ*

Τους Βεντέτορες

θα αντιμετωπίσουν οι Ανακλάστορες

και τους Παραβιάστορες οι Αποκρούστορες

Τους αγώνες που θα παρακολουθήσει

και ο κ. Συμπιέστορας ή Καταπιέστορας

οργανώνει ο Φιλανθρωπικός σύλλογος

«Εκτονώστορες»

Διαιτηταί:

οι αδελφοί Πιάστορες

 

 

* Ο Τάκης Μιχόπουλος  έχει πει: Το ποδόσφαιρο χρησιμοποιήθηκε σαν εκτονωτικό της δίψας του λαού για ελευθερία.

ΠΑΡΟΥΣΙΑ ’73

Φωνή πρώτη:

 

Μηχανήματα εδώ

φέρνουν μακριά

- και πέρα από θάλασσες -

καθαρή την εικόνα

στους κυρίους με τα πούρα.

 

Φωνή δεύτερη:

 

Δρόμο εμπόδια απ’ το δρόμο

Δρόμο της νύχτας οι μορφές

Δρόμο κατάρα και προδότες

του ήλιου μας οι σταυρωτές

Εμπρός το φως, εμπρός το δίκιο

και η σημαία μας εμπρός

και πυρκαγιά βουνό η οργή μας

και της οργής ξεσηκωμός.

 

Φωνή τρίτη:

 

Αποφασίζομεν και διατάσσομεν:

Αι αντλίαι του δήμου

να αποπλύνουν το αίμα

ενωρίς την αυγήν

Επαναρχίζει η ζωή

Διαθέτει η χώρα

αφθονίαν σωτήρων

ΣΑΡΚΑΣΜΟΣ

Τη γενναία

την τίμια

την αντρίκια του στάση

θα εκτιμήσουν ιδιαίτερα

οι ευνούχοι της έδρας

Τάκης Μιχόπουλος (μικρή αναφορά)

Ο Τάκης Μιχόπουλος γεννήθηκε στο Ξυλόκαστρο και μένει μόνιμα εκεί.

Σπούδασε μαθηματικά στην Αθήνα. Άρχισε να γράφει ποίηση γύρω στα 1970. 

ΕΡΓΑ ΤΟΥ: 

ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΑ:

 

ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΩΝ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ, 1975

 

ΠΟΙΗΤΙΚΑ:

 

• ΔΩΔΕΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ, 1973 
• ΚΡΕΜΑΣΤΕ ΤΟΥΣ ΑΝΑΠΟΔΑ ΝΑ ΔΟΥΝ ΤΟ ΨΕΜΑ 
• ΑΛΗΘΕΙΑ, 1973 
• ΧΩΜΑΤΑΝΘΡΩΠΟΙ, 1976 
• ΒΟΗΘΑΤΕ ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΧΩΜΑ ΣΤΟ ΠΝΕΥΜΑ, 1977 
• ΟΡΘΟΚΕΝΤΡΟ, 1980 
• ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΘΕΩΡΗΜΑ, 1983 
• ΥΠΟΤΑΓΟΙ, 1986 
• ΚΟΘΟΡΝΟΙ, 1995 
• ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ ΣΤΟ ΠΝΕΥΜΑ, 1997 
• ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΤΟ ΧΩΡΙΟ, 1998 
• ΓΚΕΣΕΜΙΑ, 1999 
• ΕΝΑΣ ΟΥΓΓΡΟΣ ΣΤΗΝ ΚΟΡΑΚΟΦΩΛΗΑ, 2003 (ΠΕΖΟ) 
• ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΙ ΣΤΙΧΟΙ, 2003
• ΚΑΡΑΚΟΦΩΛΗΑ

Ιστοσελίδα: http://www.takismichopoulos.gr/

Κορακοφωληά (απόσπασμα)

Κουβέντ' απόψε
για στοιχειά και για φαντάσματα
εδώ στων ξωτικών τη λάκκα
γύρω από τη φωτιά που καταλάγιασε
Κι όπως κοιτάζονται τα κάρβουνα περίεργα
και γδέρνει τον αγέρα το σκουσμάρι
του μυστηρίου περάσματα τρίζουνε στα μαλλιά
και φορτισμένες οι καρδιές
ένα σπινθήρα πράσινο στα μάτια μας κρεμάνε
Και είναι το κατάι έτοιμο
ν' ανάψει να καεί να σβήσει να πεθάνει
και στο λεφτό ν' αναστηθεί
- ίδια η δική μου η ψυχή -
Φωλιάσανε τη βράση τους θεοί στα σωθικά μου

Δόξα στους ίσκιους
στην ανατριχίλα
στις νεράιδες και στ' αγερικά
και στην αλήθεια τους απάν' απ' όλα
την ταράχτρα
Το λοϊσμό μου αρπάξανε
λιθάρια που σαλεύανε στα Τρίκαλα
σα ζωντανά τρεις μέρες και τρεις νύχτες
Και μπαίναν από τη σκεπή
κι εκείνη έμεν' άγγιχτη
όπως η σκέψη την περνά

Μα καθώς φέραν τον παπά
στη μέση τ' αγιασμού
πέσαν κι αποκοιμήθηκαν
στην τελευταία τους θέση τ' αγκωμάρια

Δόξα στους ίσκιους
και στ' αγερικά
και στην αλήθεια τους απάν' απ' όλα την ταράχτρα