Διακοπές

Οι νύχτες του καλοκαιριού
Σχεδίες υπό κατασκευή
Σ’ ένα μικρό αντίσκηνο
Μες στα βουνά

Ποιητές

Επίμονοι γονείς
Ψάχνουν χρόνια το παιδί
Που οι άλλοι θεωρούν
Χαμένο.

Τρόπος ζωής

Να ταξιδεύεις μήνες για ένα βήμα
Με ορθάνοιχτο, απλωμένο χέρι
Να πλευρίζεις κορμιά σοτοβέντο

Σε ανώφελους πολέμους να ‘σαι θύμα
Να ‘χεις αφήσει τα παιδιά στο καλοκαίρι
Και να γερνάς αργά, χωρίς ταλέντο.

Πάρτι

Πρέπει να μείνω ξύπνια όλη τη νύχτα
Να ορίσω το ρυθμό που κυριεύει
Αυτή την αναπάντεχη προσπάθεια

Να θυμηθώ τραγούδια
Από κατεστραμμένα συγκροτήματα
Που κάηκαν ουρλιάζοντας
Μια νύχτα, στο τηλέφωνο,
Ανάκατες αλήθειες

Να βρω ποιός είπε
Τους στίχους που γεννούν λυγμούς
Ποιός έγραψε τη συνταγή
Απόγευμα, στο σπίτι σου, 

Με στάλες κρύου ιδρώτα

Να μη μεθύσω από ύπνο, να μη χαθεί η γιορτή
Σε δίχτυα ονείρου.

Μετά

Μετά θα γίνω άμμος.
Κόκαλα άσπρα κελύφη
Δόντια μαργαριτάρια.
Θα βάψει το αίμα μου κοράλλια
Ψάρια τα σπλάχνα μου θα ταΐσουν.
Και τα μαλλιά θα κολυμπούν με φύκια
Και των μαλλιών μου η λάμψη στα ρηχά θα παίζει.
Κι όλο το δέρμα μου άμμος
Ζέστη, απαλή στα πόδια των παιδιών.
Χάδι δροσιάς τη νύχτα στων εραστών τις πλάτες
Υγρή αγκαλιά των κοχυλιών, αστρόσκονη.
Και πρώτη ύλη παλατιών που ο άνεμος γκρεμίζει.

ΜΑLL

Κάτι πρέπει να ξέρουν οι πωλήτριες
Στο Βασίλειο των πάγκων
Δροσερές

Κάποια γνώση από φάρους
περνά στα πρόσωπά τους
Λευκά δόντια κι αφρίζοντα κύματα

Λαβύρινθοι καταστημάτων
Δεν τις τρομάζουν
Ώρες ορθοστασίας
Δεν τις πτοούν
Άραγε στις κομψές τους γόβες
Να έχουν κρυμμένο πάντα
Το μίτο της εξόδου

Κατώφλι Εκκλησιάς

Ενθάδε κείται 
Σκόνη αγριολούλουδου 
Τριών ημερών
Χωρίς τη ρίζα του
Αφιερωμένου σε εικόνισμα 
Σαρωμένου ύστερα μέχρι την πόρτα.

Πρόσεξε 
Θα βαδίσεις στη μνήμη του,

Προσκυνητή.

Το φύλο μιας μέρας στο τρένο

Όμορφος που ήσουν
Το πρόσωπό σου μισό ψάρι
Μισό φίδι
Μισό γύπας που μελαγχολεί
Τα μάτια σου ακοίμητες λίμνες
Τα χείλη σου διασταύρωση ορτανσίας και νέγρας
Τα λόγια σου έξω απ’ τα παράθυρα
Μάνταλα
Τα μαλλιά σου καπνός

Ας έπεσα έξω
Στην ώρα άφιξης του έρωτα
Στις καλές μέρες για απόγονους
Και στην τοποθεσία των σταθμών

Ξέρω ότι ήσουν love story
Γιατί σου έγραψα ποιήματα
Κι αναμφίβολα
Η Τετάρτη είναι αγόρι.