Όταν ανάβουν οι καθρέφτες

Όταν τη νύχτα ανάβουν οι καθρέφτες
κι όλες οι μνήμες
οι φωνές που εξόρισες
παραβιάζουν βάναυσα τις κλειδωμένες πόρτες
του ύπνου σου
έρχονται λάμποντας αυτοί που αγάπησες
με όλα τα δώρα σου θρυμματισμένα
σε κυνηγούν
πριν μπεις στο σώμα σου
ψυχούλα σαστισμένη
με ένα φτερό να καίγεται ακόμα στο όνειρο
το άλλο φτερό να τριγυρνάει σπασμωδικά
στην κάμαρα

Οι επισκέπτες κι αν φανούν

Ο Φράνκο
ο φίλος μου στην ξενιτιά
έλεγε κι έλεγε, όσο
υπάρχει ποίηση
και τραγουδάμε
μη φοβάσαι
κι ας μνημονεύουμε
διαρκώς το θάνατο
ή απουσία παρόμοια
αυτοί που θα 'ρθουνε μας κατοικούν
αυτοί που περιμένουμε
αυτό σημαίνουν τα ποιήματα.
Μια μέρα ο Φράνκο
ξέρεις
μου λέει ξαφνικά
οι επισκέπτες κι αν φανούν
θα μοιάζουν με όνειρα
Είχε ένα πρόσωπο τεφρό
εκείνο το πρωί
αρχή του αληθινού θανάτου.

Από τη συλλογή Δίδυμο όνειρο (1979)

Ένα μετέωρο κλουβί ακατοίκητο

Είναι δεν είναι αυτά
τα μάτια του αγαπημένου μου
Τα κουβαλάει
σε μια παλάμη σκοτεινή
και χάνεται
κι αν φέγγει μέρα
τα ρούχα του ασύνορα
μπερδεύονται στο φως
και η νύχτα
αυτή ποτέ
δε μου τον δίνει ολόκληρο
σα να παλινδρομεί
ένα άστρο βιαστικό
απάνω του
και ξαφνικά αποσύρεται
και μένει εκεί
ο ίσκιος του
να υψώνει ένα κιγκλίδωμα
μες στον καμένο κήπο
κι ένα μετέωρο κλουβί
ακατοίκητο

Από τη συλλογή Το δίδυμο όνειρο (1979)

Ποιο πλήθος έρχεται έρποντας

Ποιο πλήθος
έρχεται έρποντας
αφήνοντας αταίριαστες φωνές
καταλυμένες
λέξεις μ' αντεστραμμένα γράμματα
κομμάτια πράξεων
να συγκρούονται στον αέρα
να χάνονται
σαν τόξα αίματος
σε περιβλήματα σκιών
και οι κήποι ξεχασμένοι
να εξάπτονται
μ' άσπρα και κόκκινα
τριαντάφυλλα
να κυνηγούν
ερεθισμένα και στιλπνά
τον άγγελο
χαμένο ίχνος
ήχος αχνός
πυρπολημένος
φως εν φυγή

Από τη συλλογή Δίδυμο όνειρο (1979)

Σε τόσες μαζεμένες νύχτες

Παράξενο να υπάρχεις
σε τόσες μαζεμένες νύχτες
Να δραπετεύεις
ν' απολιθώνεσαι άστρο σε βυθό
να πυρπολείσαι εκεί
εξιλαστήριος
μεταφερμένος
πρόσκαιρος
αλλού ζωντανός
Και ξαφνικά
να αναδύεσαι ακατέργαστος
κάθετο ανάβλυσμα
σε ελλειπτικές ρωγμές φωτός
άγγελος σχεδόν
Έτοιμος.

Από τη συλλογή Δίδυμο όνειρο (1979)

Σαν αντικείμενα νεκρών

Θα μας θυμούνται πότε-πότε εκείνοι
μείναν τα ρούχα μας εκεί
παπούτσια λασπωμένα με μισόδετα κορδόνια
ο χαλασμένος αναπτήρας
το τελευταίο βιβλίο που αγοράσαμε
Σαν αντικείμενα νεκρών που δεν χαρίστηκαν.

Από τη συλλογή Η κατάδυση και ο πυθμένας (1979)

Εγώ σ' επισκέπτομαι

Όταν τα ρούχα σου αίφνης
μοσχοβολάνε κέδρο
και με θυμάσαι ανεξήγητα
ή το πρωί ξυπνάς σ' ένα δωμάτιο
με ήσυχη θάλασσα
και γύρω σου πετάν ιδρωμένα φύλλα
εγώ σ' επισκέπτομαι

Από τη συλλογή Μυστική δίοδος (1989)

Μυστική δίοδος, σ. 35

Ωστόσο υπάρχω
Ακόμα και στην άβυσσο
όπου συχνά με σπρώχνεις
ν΄ ακούω τον ήχο
της ανίατης κραυγής μου,
υπάρχω
               

Από το θάνατό μου σου μιλώ

Από το θάνατό μου σου μιλώ
κι από τον ύπνο μου  διαρκώς
δραπετεύω και διαρκώς σ΄ επισκέπτομαι
Και κανένας άγγελος ποτέ δε με γύρισε
πριν μονάχη επιστρέψω
γιατί οι άγγελοι
ωχριούν με τα κρίματα κι εξοργίζονται

(Αυτός ο ουρανός)

Αυτός ο ουρανός
δεν είναι για φτερά
έρχεται χαμηλά
και τα χτυπάει στη γη
κλείνει το στόμα
των περιστεριών
καίει φωνές
πριν φτάσουν τις φωνές
κι αν ξεκινήσουνε παιδιά
από τη μία όχθη
στην άλλη όχθη
όστρακα τα στέλνει

από το δίδυμο όνειρο σελ 14 

(Ο ουρανός μου)

Ο ουρανός μου
δεν έχει γη
μήτε τα πόδια μου
πέλματα
κι οι ανοιχτές παλάμες μου
φτερούγες γίναν
άκορμου πουλιού.

Δίδυμο όνειρο, σ. 27

Παραλείπω τα φωνήεντα
ρ ς   λ ς   φ ς
που σήμαιναν
αέρας ήλιος φως
Εγώ γυρεύω λέξεις
σκοτεινές και μόνες
άδεια φορέματα καμένα
ονόματα
χειρονομίες και σήματα
χωρίς αντιστοιχία
Απομονώνω αποσυνθέτω
αποσυνδέω αποσπώ
αποσπώμαι απέρχομαι

Όταν σε αφήνει η ποίηση

Στον Κάρολο

Με θάνατο σε πληρώνω. Με χέρια
τανυσμένα
σε ελεημοσύνη ανέφικτη

Εσένα, που έρχεσαι και φεύγεις
κι ό,τι μου δίνεις
πρόσκαιρα την πληγή μου
στεφανώνει

Για δες, όταν με αφήνεις
πώς τριγυρνώ στην πόλη μου
σαν μέσα από καθρέφτη
ραγισμένο
και πόσο επίμονα
σε αδιάφορα φορέματα τυλίγω
το φαγωμένο σώμα

Κρυμμένο να το προσπερνούν,
και μυστικά να καίγεται
ώσπου γυμνό να μπει στον ύπνο

Στην άβυσσο να το ξεναγούν
τα όνειρα
Μαρία Καραγιάννη
από τη συλλογή Ο γυρολόγος της ερήμου, 2010