Όταν σε αφήνει η ποίηση

Στον Κάρολο

Με θάνατο σε πληρώνω. Με χέρια
τανυσμένα
σε ελεημοσύνη ανέφικτη

Εσένα, που έρχεσαι και φεύγεις
κι ό,τι μου δίνεις
πρόσκαιρα την πληγή μου
στεφανώνει

Για δες, όταν με αφήνεις
πώς τριγυρνώ στην πόλη μου
σαν μέσα από καθρέφτη
ραγισμένο
και πόσο επίμονα
σε αδιάφορα φορέματα τυλίγω
το φαγωμένο σώμα

Κρυμμένο να το προσπερνούν,
και μυστικά να καίγεται
ώσπου γυμνό να μπει στον ύπνο

Στην άβυσσο να το ξεναγούν
τα όνειρα
Μαρία Καραγιάννη
από τη συλλογή Ο γυρολόγος της ερήμου, 2010