Οι δρόμοι

Αναστασάκος Σέφης 

Ειρήνη. Ειρήνη.

Προδομένη θεά

που δε σούστειλαν μια πρόσκληση

στη δεξίωση στον Όλυμπο.

Φτωχή Πανδώρα,

που φοβάσαι

μήπως το περιστέρι σου δε θα περάσει

την καταιγίδα

του ανθρώπινου μίσους.

Σιών - Σιών

που ο Μεσσίας σου

χάθηκε

στα στενοσόκακα

της Χιροσίμα

ψάχνοντας με το κλεφτοφάναρο του θανάτου

τα πληγωμένα όνειρα

των παιδιών.

Φίλε μου Μόρισσον

που έκανες στάχτη τους είκοσι πέε μάϊους σου

για να μας πεις

μπροστά στο WHITE HOUSE

πως πρέπει - μα πρέπει - ν' ανθίζουν

και στους κήπους του Βιετνάμ

τ' ανοιξιάτικα λουλούδια.

Ξυλουργέ της Ναζαρέτ

που κλαις, όλο κλαις

για τα παιδιά της Καλκούτας

που πεθαίνουν

γιατί τα στήθια της μάνας τους

στέρεψαν.

Αλήθεια! Τώρα...

ποιος θα σου κρατήσει

το ματωμένο πρόσωπο.

Ποιος θα σου ράψει

ένα καθαρό πουκάμισο

να το φορέσεις]

στην Ανάσταση; 

ΕΝΑ ΦΥΛΛΟ

Ένα φύλλο
μονάχο λικνίζεται στον αέρα
αντιστέκεται στην πτώση του
μάταια.
Κάποιοι εκεί
στην πράσινη χλόη
το περιμένουν εναγώνια
με ανοιχτές αγκάλες
με τρύπια χέρια.

Σέφης Αναστασάκος

"Τα σήμαντρα"

Έρχομαι από τις γειτονιές των άστρων

κατεβαίνω στην αγορά των πραματευτάδων

στα χέρια μου βιολί ανθίζει.

Το λυκόφως σβήνει

του σήμαντρου τον ήχο

στον συναγερμό του φθινοπώρου.

Η νιότη στροβιλίζεται

στα ξεχασμένα σκιάχτρα του κήπου μου.

Υπάρχω και μετά το ναυάγιο

στο λίγο του θανάτου.

Μύθος

Της πόλης ερημιά
δάσος καψαλισμένο
στο έλεος των κεραυνών.
Μια πόλη, μια έρημος
μελένια δάκρυα
της μπόρας όλεθρος
ψυχών απώλεια.
Μύθος της προσφυγιάς
στο ραγισμένο σκοτάδι
αστέρια κροταλίζουν στο πλακόστρωτο
το φεγγάρι αιμορραγεί
βάφοντας το τσεμπέρι της Πλατυτέρας.
Έτσι έφυγε ο Ορφέας
θνήσκων πολεμιστής
και ανέστιος.

Σέφης Αναστασάκος (βιογραφικό)

Ο ΣΕΦΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΑΚΟΣ γεννήθηκε στον Αμάραντο της περιοχής των Αγράφων Καρδίτσας. Σπούδασε Νομικά, Πολιτικές και Οικονομικές Επιστήμες. Ήταν βουλευτής στο Ελληνικό Κοινοβούλιο από το 1981 έως το 1989 και μέλος της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης στο Στρασβούργο στην ίδια περίοδο. Μέχρι το θάνατό του (Ιανουάριος του 2010) ήταν δικηγόρος στον Άρειο Πάγο και στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και Πρόεδρος του Ελληνικού Ινστιτούτο Δανειοληπτών (ΕΛ.Ι.ΔΑ).

Έργογραφία:

• «Θύελλα στην Αθήνα», 
• Μύθος και Πραγματικότητα της νέας Γιάλτας», 
• «Επιστολή στον Χένρυ Κίσσιγκερ» και 
• το τρίτομο βιογραφικό έργο «Ο Πλαστήρας και η εποχή του». 

Ασχολήθηκε επίσης με τα Γράμματα και έργα του δημοσιεύτηκαν σε περιοδικά και ανθολογίες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. 

Ποιητικές συλλογές:

•  «Μεθόριος». 
• «Άβατα», 
• «Δραπέτες» και 
• «Στη Σκιά των Ανεμόμυλων». 

Έγραψε  δοκιμιακά κείμενα για Έλληνες και ξένους συγγράφείς, καθώς και για τα διάφορα λογοτεχνικά ρεύματα. Μετάφρασε επίσης παλαιούς και σύγχρονους τούρκους ποιητές.

Παράλληλα αρθρογραφούσε σε αθηναϊκές εφημερίδες και περιοδικά και επιμελείτο σε διάφορες εκπομπές στο ραδιόφωνο και τηλεόραση.

πηγή: http://amvrosiou.blogspot.com.cy/

επιστροφή

Την επιστροφή των δακρύων
Ανέμενε ο θρίαμβος
Με όνειρα επί πληρωμή.
Δρομείς ταχυτήτων φλεγόμενοι
Ιππεύουν σύννεφα – ρυτίδες του γαλάζιου
Επί τω αγγέλματι.
Της θλίψης ρωγμές
Καρφώνονται
Στου ουράνιου τόξου
Το περιβραχιόνιο
- αμαρτημάτων ύβρις.
Έρχεται η ρομφαία,
Από μετέωρους κήπους
Με μνήμες των εσπερινών.
Αστέρες αντιμάχονται
Της γης το φέγγος.
Στου βράχου τον κόρφο
Κρίνα ανθίζουν-
Ανέμων ολοκαύτωμα.
Στην πτώση του ήλιου. Δραπέτης ο φόβος
Στης νύχτας τα χείλη.