Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Φέρρης Κώστας (στιχουργός). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Φέρρης Κώστας (στιχουργός). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 9 Μαΐου 2014

Κυπριακό

Είδα στον ύπνο μου πως ήτανε βροχή
κι ήταν το σύννεφο μικρό σαν ένα αστέρι.
Είσουν μικρή και σε κρατούσα από το χέρι
κι είχαμε πιάσει
το τραγούδι απ’ την αρχή.



Ένα αστέρι, το παιχνίδι κι η βροχή
για να πούμε το τραγούδι απ’ την αρχή,
σε μια πράσινη του ονείρου μου
γραμμή να ακροβατώ
η ανεράιδα μη με βρει και ξεχαστώ.



Ήταν φθινόπωρο στην Πάφο το πρωί
και στην Αμμόχωστο το βράδυ καλοκαίρι.
Στη Λευκωσία είχες χαθεί το μεσημέρι
κι εγώ περίμενα
ν’ αλλάξει η εποχή.



Όταν ξυπνήσω την αλήθεια μη μου πεις
πως στην Κερύνεια ακόμα έχουμε χειμώνα.
Σου `χω φυλάξει
στ’ ονειρό μου μια κρυψώνα
μ’ ένα δρασκέλισμα
στην άνοιξη να βγεις.



Ένα αστέρι το παιχνίδι κι η βροχή...

στου Θωμά

Έλα απόψε στου Θωμά να σου παίξω μπαγλαμά
να κατέβουν οι αγγέλοι να χορέψουν τσιφτετέλι
κι αν μερακλωθείς πολύ και σ’ αρέσει το βιολί
με βιολί σαντουροβιόλι θα χορέψουν οι διαβόλοι



Στου Θωμά το μαγαζί θα τη βρούμε όλοι μαζί
μα στο νόημα για να `μπεις θα σου εξηγήσει ο Μπάμπης
του Γιωργάκη η δοξαριά θα σου κόψει τη μιλιά
κι η Μαρίκα με το ντέφι θα γελάει και θα σου γνέφει

Ήτανε μια φορά

Ήτανε μια φορά μάτια μου κι έναν καιρό
μια όμορφη κυρά αρχόντισσα να σε χαρώ

Μια μικροπαντρεμένη κόρη ξανθή
τον κύρη της προσμένει βράδυ πρωί

Ένα Σαββάτο βράδυ καλέ μια Κυριακή
τον ήλιο το φεγγάρι, καλέ, παρακαλεί

Ήλιε μου φώτισέ τον φεγγάρι μου
πάνε και μίλησέ του για χάρη μου

Γυρίζει κι αρμενίζει καλέ στα πέλαγα
τους πειρατές θερίζει καλέ και τους χαλά

Στον ήλιο στο φεγγάρι και στη βροχή
και μένανε μ’ αφήνει έρμη και μοναχή

Γαλέρα ανοίχτηκε μάτια μου με το βοριά
στη μάχη ρίχτηκε μάτια μου και στον καυγά

Μέσα σ’ ένα σινάφι πειρατικό
είδα φωτιά ν’ ανάβει και φονικό

η ξενιτιά


Είναι κακούργα η ξενιτιά, είναι καημός τα ξένα
μα πιο πολύ μαράζωσα πού μαι μακριά `πο σένα

Μου `παν τώρα που έχω φύγει και μισεύτικα μακριά σου
σε κανένα δεν ανοίγεις τα πορτοπαραθυρά σου

Αλησμονώ και χαίρομαι κι ένα τραγούδι λέω
μα το τραγούδι πνίγεται στα στήθια μου και κλαίω

Μού `παν τώρα που έχω φύγει και μισεύτηκα μακριά σου
σε κανένα δεν ανοίγεις τα πορτοπαραθυρά σου

Να βρείτε το κορίτσι μου στη γειτονιά που μένει
και πείτε της πως χάθηκα να μη με περιμένει

Μού `παν τώρα που έχω φύγει και μισεύτηκα μακριά σου
σε κανένα δεν ανοίγεις τα πορτοπαραθυρά σου

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το ενδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι ποιητές και ποιήτριες να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια του διαχειριστή του Ιστολογίου αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους

στο e-mail : dimitriosgogas2991964@yahoo.com προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.

Θα θέλαμε να τονίσουμε ότι σεβόμαστε πλήρως τα πνευματικά δικαιώματα του κάθε δημιουργού, ποιητή και ποιήτριας και επισημαίνουμε πως όποιος δεν επιθυμεί την ανάρτηση των ποιημάτων του ή κειμένων στο παρόν Ιστολόγιο, μπορεί να μας αποστείλει σχετικό μήνυμα και τα γραπτά θα διαγραφούν.

Τέλος υπογράφουμε ρητά ότι το παρόν Ιστολόγιο δεν είναι κερδοσκοπικό και πως δεν η ανάρτηση οποιουδήποτε κειμένου, ποιήματος κτλ γίνεται με μοναδικό στόχο την προβολή της ποίησης και την γνωριμία όλων όσων ασχολούνται με αυτή, με το ευρύτερο κοινό του διαδικτύου.