Όλγα Δημοσθένους Καλύβα ΟΙ ΕΠΟΧΕΣ

 

Φύλλα κίτρινα στο χώμα

το σκεπάζουν νοτισμένα,

της βροχούλας τις σταγόνες

δέχονται κουλουριασμένα.

Το νερό κυλά στο δώμα,

ταξιδάκι στους αιώνες.

 

Άσπρο πέπλο στην αυλή μας

κι ο βοριάς λυσσομανάει.

Σταλακτίτες-σταλαγμίτες ·

ο ασπρομάλλης κυβερνάει

σαν αφέντης στη Γιορτή μας

και στων σπουργιτιών τις μύτες.

 

Αναγέννηση μυρίζει

όλα γύρω μας ανθίζουν.

Στης ανεμελιάς τον κήπο

μελισσούλες τριγυρίζουν.

Ο καρπός στο χώμα γυρίζει

με του γεωργού το χτύπο.

 

Και του τρυγητή η ώρα

ήρθε να καλωσορίσει

-θάλασσες κι ακρογιαλιές

με βαρκούλες να γυρίσει-

το στεφάνι με τα δώρα

στων παιδιών τις αγκαλιές.

 

 

 

 

(Λογοτεχνικό Περιοδικό Κεφαλονιάς-Κέφαλος)

ΟΛΓΑ ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ ΚΑΛΥΒΑ:Χαϊκού για τη φύση και τη ζωή

 

 

 
 

Χρυσαυγή σιμά,
ρόδινο χαμόγελο
ελπίδα γεννά.

 
Αποβροχάρη
ιριδιστά βλέφαρα.
Φύσις ομορφιά!
 

Ζήση λιγοστή.
Ανθοστέφανο λεπτό,
ευώδης βίος.
 

 

 (Εύφημος  μνεία στον Ε΄ Πανελλήνιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό-Πνευματικοί Ορίζοντες Λεμεσού)

ΟΛΓΑ ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ ΚΑΛΥΒΑ : ΧΑΪΚΟΥ

 

  1.    Μοβ τα ανθάκια

              γελασμένη πασχαλιά

              μέσα στο χιονιά!

 

 

 

2.           Γυμνά τα κλαριά

χειμώνος χρυσές ορδές

             σε δέντρο νεκρό.

 

 

 

3.           Χριστού η Θεία

Γέννησις αγάπησε

εχθρόν και φίλον.

 

 

4.           Χάμω η ροδιά

καλότυχοι οι νεκροί

δύσκολοι καιροί.

 

 

 

5.           Ρόδο σαπίζει

στη γειτονιά αρχίζει

ψιχάλα, βροχή.

 

 

 

 

«ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 2022-ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΕΦΑΛΟΣ»

ΜΑΘΕ ΝΑ ΠΛΑΘΕΙΣ ΚΟΣΜΟΥΣ ΟΝΕΙΡΙΚΟΥΣ / ΟΛΓΑ ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ ΚΑΛΥΒΑ

 

Μάθε να πλάθεις κόσμους ονειρικούς

στο σεληνόφως να σκύβεις τη σκιά ν ̓ ανταμώσεις

κι όπως ο φόβος σου θα ̓ ναι πια διπλός

κι όπως του νου σου θα ̓ ναι πια εχθρός

σε κόσμους άυλους για σένα σκοτεινούς

κείνο το πνεύμα τ ̓ άγιο δίχως πνοή να παραδώσεις.

 

Φαντάζει η πίκρα σαν της θαλάσσης το βυθό

μακρύς κι απρόσιτος σαν θες να τον αγγίξεις

κι όπως ο πόθος σου θα ̓ ναι πια βουβός

κι όπως της νιότης σου θα ̓ ναι οδυρμός 

σ̓ ατίθασου φευγιού απάτητο λημέρι, τον καημό

κει την πίκρα τη δειλή σα λησμονιά να κρύψεις.

 

Λαχτάρα κι ηδονή κοπιάζει να φιλέψω

φοβάμαι τη σιωπή του δρόμου να γευτώ

δίχως σταθμού κλωνάρι να αλαργέψω

σε νύχτα σκοτεινής απάτης να γιατρέψω

της δύσμοιρης ζωής μου τον ύστατο καημό.

 

Φονεύω τα πάθη στου νου τα σκοτάδια

και γυρεύω μονάχα πηγή ν ̓ αντλήσω βροχή

που ̓ χει νερά αγιασμένα , καθάρια

κι όταν σταθούν αντίκρυ αγάπης λυχνάρια

θ ̓ αδράξω απ ̓ τα χιόνια μια στάλα ζωή.

 

Μάθε να πλάθεις κόσμους ονειρικούς

σε ματιών λιγοστών τη δόξα μη νιώσεις

κι όπως ο δρόμος σου θα ̓ ναι πια διπλός

κι όπως του νου σου θα ̓ ναι πια οδηγός  

στις ανήθικες νύχτες σε κόσμους φωτεινούς

κει την αγάπη την αληθινή να δώσεις.

 

 

 

 

( Γ΄ ΒΡΑΒΕΙΟ ΣΤΟΝ 3^ο ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟ ΠΟΙΗΣΗΣ «ΚΕΦΑΛΟΣ» ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΕΜΜΕΤΡΟΥ ΣΤΙΧΟΥ ΕΝΗΛΙΚΩΝ )

Όλγα Δημοσθένους Καλύβα (βιογραφικό σημείωμα)

 

Η  Όλγα Δημοσθένους Καλύβα γεννήθηκε και ζει στο Προάστιο Καρδίτσας.
Είναι πτυχιούχος του Παιδαγωγικού Τμήματος Νηπιαγωγών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.
Έχει λάβει τιμητική διάκριση για τη συμμετοχή της στον Πανελλήνιο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό της Νέας Κίνησης Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης ( Νε.Κί.Λ.Θ. ) το 1996.
Έχει βραβευτεί στον 13^ο Διαγωνισμό Ποίησης Βόλου σε τρία έργα της με το 2^ο βραβείο και στον 14^ο Διαγωνισμό Ποίησης Βόλου με το 1^ο βραβείο και το 2^ο βραβείο .
Το ποίημά της με τον τίτλο : «ΤΟ ΓΙΑΣΕΜΙ» έχει μελοποιηθεί από τον κ. Γ. Φουντούλη και κυκλοφορεί από τις 10/07/2020 .
Της έχουν απονεμηθεί το βραβείο «ΑΙΣΧΥΛΟΣ» για τη συμμετοχή της στον Παγκόσμιο Διαγωνισμό Ποίησης Κ.Π.Καβάφης 2018 με την ποιητική συλλογή : «Στεντόρειοι Ψιθυρισμοί»-η 2^η έκδοση της οποίας κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέφαλος-και το βραβείο «ΣΑΠΦΩ» για τη συμμετοχή της στον Παγκόσμιο Διαγωνισμό Ποίησης Κ.Π.Καβάφης 2019  με την ποιητική συλλογή : «Κρινανθώνος Ενστάλαξις».  
Έχει λάβει τιμητικές διακρίσεις στον ελεύθερο κι έμμετρο στίχο και τιμητικούς επαίνους σε ποίηση χαϊκού και σε μουσικό στίχο στον 2^ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό Ποίησης Κέφαλος και τα ποιήματά της συμπεριλαμβάνονται στο συλλεκτικό τόμο του διαγωνισμού .
Έχει συμπεριληφθεί ποίημά της στην ποιητική συλλογή με τα 150 βραβευμένα ποιήματα του 1^ου Πανελλήνιου Διαγωνισμού Ποίησης των εκδόσεων Κοράλλι .
Στον 3^ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό Ποίησης Κέφαλος έχει διακριθεί με: Α΄ Βραβείο χαϊκού, Γ΄ Βραβείο Έμμετρου Στίχου, Γ΄ Βραβείο Σονέτου, Γ΄ Βραβείο Μουσικού Στίχου, 1^ο Έπαινο Ελεύθερου Στίχου.
Έχει αποσπάσει το Γ΄ Βραβείο Ποίησης στον 10^ο Διεθνή Λογοτεχνικό Διαγωνισμό 2021 του Ομίλου για την UNESCO Τεχνών, Λόγου κι Επιστημών Ελλάδας.
Στον 7^ο Παγκόσμιο Διαγωνισμό Ποίησης «Κ.Π. Καβάφης» 2021 έχει βραβευτεί με το 3^ο Βραβείο και με το Βραβείο «ΑΝΥΤΗ» για την ποιητική της συλλογή με τον τίτλο: «ΛΗΘΗΣ 33». 

 

ΖΗΤΩΚΡΑΥΓΑΖΕΣ / Καλύβα Δημοσθένους Όλγα

 

Ζητωκραύγαζες! Οι ιαχές σου αλυσίδες καμωμένες
                            από ανεξιχνίαστους οίστρους λησμονιάς.
                            Σταλμένες μελωδικές κωδωνοκρουσίες
                            ασυνάρτητων αναζητήσεων φωτιάς
                            σε φεγγαρολουσίες αιμάτινες
                            ανασταίνονταν από ταφικές προσμονές αλλοτρίωσης.
 
 
Ζητωκραύγαζες! Οι φωνές σου αλόγατα καλπάζοντα
                            σ’ ανέμου χάδι σκλαβωμένα
                            ταξίδευαν δίχως αδραχτιού αρωγή.
                            Σαγηνευτικές οπτασίες ατίθασων καημών
                            αναπολούν ένδοξες στιγμές
                            παρελθοντικής –ανέμελα απρόσιτης-ιαχής ̇
                            δρόμος μοναχικού, διαβατάρικου μοναχού,
                            κομποσκοίνι θανάτου η ζωή σου!
 
 
Ζητωκραύγαζες! Οι κραυγές σου αναρριχήσεις
                            μιας αναμφίβολα πελαγίσιας όψης
                            (που ταξιδεύουν σε πελάγη μακρινά
                            κραυγές τόσο κοντινές που δεν ηχούν,
                            που κανείς δεν τις ακούει,
                            που λιώνουν … που χάνονται…
                            λύτρωση ζητούν μονάχα)
                            χάνονται σε δραματικούς τόνους λαϊκής αγανάκτησης.
                            Πέτρινα τα χρόνια π’ αντάμωσες στο διάβα σου
                            και κέρινα τα λόγια π’ ανάσαιναν στη σκέψη σου.
 
 
Ζητωκραύγαζες; Ποιος ακόλαστος σκοπός της νιότης
                            άγγιξε την κραυγή σου και δεν πληγώθηκε;
                            Ποιος φεγγαροκτόνος –αστραπής γιος-αϊτός
                            σκλάβωσε τη ζητωροή του γέλιου σου
                            και δε μάτωσε;
 
 
 
Εσύ, ΑΝΘΡΩΠΕ, που φεύγοντας απ’ τη δόλια ζωή, ακόμα πιότερο
ΖΗΤΩΚΡΑΥΓΑΖΕΙΣ!
 
 
 

ΟΛΓΑ ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ ΚΑΛΥΒΑ

«ΣΤΕΝΤΟΡΕΙΟΙ ΨΙΘΥΡΙΣΜΟΙ» (εκδόσεις Κέφαλος)