Επίγνωση / Π. Λίβυος

Ξύπνησα με τρόμο στα χείλη, είχαν χρόνια να φιληθούν.
Ξύπνησα με πόνους στα χέρια, δίχως κορμί έσταζαν μοναξιά.
Μα πιο πολύ τυραννική η ματιά, που είχε χρόνια να σε δει.

Εσύ… / Π. Λίβυος

Εσύ που τόσα εύκολα σε ερωτικές κάμαρες περιδιαβαίνεις,
και τα κορμιά των εραστών με αυστηρότητα ελέγχεις.
Που στους ναούς αρέσκεσαι τις τιμωρίες κολασμένων
να ακούς και την ζωή των άλλων με χαρά να διαπομπεύεις.
Αλήθεια πόσο πολύ τα ζήλεψες όλα αυτά που κατατρέχεις.
Πόσο πολύ δίψασες της ηδονής την γεύση.

Κάθε φορά. / Π. Λίβυος

Κάθε φορά που μου ΄λεγες θέλω να πεθάνω,
καταλάβαινα όσο ποτέ άλλοτε την δίψα σου για την ζωή.
Και όταν έπιανες αυτές τις βαρετές αδιέξοδες κουβέντες για την μεταθάνατο ζωή,
έβλεπα στο κορμί σου πόσο σου έλειψε ό έρωτας

Απών… / Π. Λίβυος

Όταν με χρειάστηκες ήμουν δίπλα σου.
Όταν σε έφτυσαν μάζεψα τις στάλες της ντροπής σου.
Όταν σε έδιωξαν σε περιμάζεψα.
Στην πιο φρικτή σου απόγνωση συνόδευσα την ελπίδα.
Και τώρα που σε χρειάστηκα κρύφτηκες στο ρόλο σου.
Κράτησες ισορροπίες,
την προδοσία την ονόμασες ωριμότητα.

Προσκύνηση / Π. Λίβυος

Όσο εσείς θα κατασκευάζετε” αγίους ”
με κριτήρια ” άρτον και θεάματα”
εγώ θα προσκυνώ
επίμονα και ζηλωτικά
τα κατώφλια των πορνείων
και τα ράντζα των νοσοκομείων.