Βλέπω πλήθος
κόσμο να κυλά
μα ψυχή δε μου
χαμογελά
στα κρεβάτια
τ’ άρρωστα παιδιά
και στα δέντρα
ξερά τα κλαδιά.
Την αγάπη
πέταξα σ’ ένα βυθό
και το φόβο
μου έστρωσα να κοιμηθώ.
Βρίσκω τάφους
κι έναν κόσμο
που δεν πονά.
Όπου πάω κι
ένα λάθος
με τυραννά.
Ποιος προφήτης
τώρα θ’ ακουστεί
σα φωνή σε
στέρνα κλειστή;
Σ’ έναν κόσμο
άδειο κι ορφανό
ποια κραυγή
απ’ τον ουρανό;
Τα πουλιά
παράτησα στις ερημιές
και το φως
σπατάλησα στις γειτονιές
Δεν τον θέλω
και φοβάμαι
το γυρισμό.
Δες ποιος
είμαι πού πηγαίνω
για το χαμό.
το ακούτε: https://www.youtube.com/watch?v=G2ZO43p1mic
