Ο Γιαννης Βασιλόπουλος είναι στιχουργός. Τελείωσε το Καλλιτεχνικό Λύκειο Γέρακα και σπούδασε στο τμήμα Ιστορίας και Φιλοσοφίας της Επιστήμης στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Βασιλόπουλος Γ. Γιάννης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Βασιλόπουλος Γ. Γιάννης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τετάρτη 11 Μαρτίου 2020
Μαμά, Μπαμπά / Βασιλόπουλος Γ. Γιάννης
Το ξέρω ότι θυμάσαι, μαμά, κι εγώ θυμάμαι
Που φώναζες στην θάλασσα μην πάω στ’ ανοιχτά
Για δες μετά από χρόνια, μαμά, πως κολυμπάμε
Από το πρώτο κλάμα μου σ’ αλλιώτικα νερά.
Τ’ ακούω όταν μιλάμε, μπαμπά, τρέμει η φωνή σου
Αμήχανη η συζήτηση, κυλά μηχανικά
Τα νέα μας ρωτάμε, μπαμπά, μα ειν’ η ευχή σου
Τα λόγια μας μη φτάσουνε στα πιο σημαντικά.
Θα ήσασταν περήφανοι που είμαι το παιδί σας
Αν είχα για ζωή μου τη δική σας τη ζωή;
Το βλέμμα σας το κράτησα, αλλού όμως κοιτάζω
Μαμά, μπαμπά, λυπάμαι, δε σας μοιάζω.
Ακόμα περιμένεις, μαμά, σε βλέπω, ελπίζεις
Την πόρτα να χτυπήσει κάποια άλλη μου εκδοχή
Σε έφτασα στο ύψος μπαμπά - να μ’ αντικρίζεις
Πιο πίσω απ’ την αγάπη κυβερνά η ενοχή.
Με ξέρεις και σε ξέρω, μαμά, τι να σου κρύψω;
Η πείρα σου δε φτάνει μία μοίρα ν’ αλλαχτεί
Τον δρόμο μου τον βλέπεις, μπαμπά, εδώ θα στρίψω
Τα ίχνη μας πορεία που στα δυο θα χωριστεί.
το ακούτε: https://www.youtube.com/watch?v=t7CtIe6MMSE
Που φώναζες στην θάλασσα μην πάω στ’ ανοιχτά
Για δες μετά από χρόνια, μαμά, πως κολυμπάμε
Από το πρώτο κλάμα μου σ’ αλλιώτικα νερά.
Τ’ ακούω όταν μιλάμε, μπαμπά, τρέμει η φωνή σου
Αμήχανη η συζήτηση, κυλά μηχανικά
Τα νέα μας ρωτάμε, μπαμπά, μα ειν’ η ευχή σου
Τα λόγια μας μη φτάσουνε στα πιο σημαντικά.
Θα ήσασταν περήφανοι που είμαι το παιδί σας
Αν είχα για ζωή μου τη δική σας τη ζωή;
Το βλέμμα σας το κράτησα, αλλού όμως κοιτάζω
Μαμά, μπαμπά, λυπάμαι, δε σας μοιάζω.
Ακόμα περιμένεις, μαμά, σε βλέπω, ελπίζεις
Την πόρτα να χτυπήσει κάποια άλλη μου εκδοχή
Σε έφτασα στο ύψος μπαμπά - να μ’ αντικρίζεις
Πιο πίσω απ’ την αγάπη κυβερνά η ενοχή.
Με ξέρεις και σε ξέρω, μαμά, τι να σου κρύψω;
Η πείρα σου δε φτάνει μία μοίρα ν’ αλλαχτεί
Τον δρόμο μου τον βλέπεις, μπαμπά, εδώ θα στρίψω
Τα ίχνη μας πορεία που στα δυο θα χωριστεί.
το ακούτε: https://www.youtube.com/watch?v=t7CtIe6MMSE
Πλαστελίνη / Βασιλόπουλος Γ. Γιάννης
Αν ήταν όλα πλαστελίνη
τα σπίτια, οι δρόμοι κι η Σελήνη
αν όλα πλάθονταν ξανά
από δυο χέρια παιδικά
Θα μαλακώναν κι οι σιδερένιοι
οι ξύλινοι όλοι κι οι χορτασμένοι.
Τα δύσκολα εύκολα θα αλλάζαν
με τα όνειρά μας θα ταιριάζαν.
τα σπίτια, οι δρόμοι κι η Σελήνη
αν όλα πλάθονταν ξανά
από δυο χέρια παιδικά
Θα μαλακώναν κι οι σιδερένιοι
οι ξύλινοι όλοι κι οι χορτασμένοι.
Τα δύσκολα εύκολα θα αλλάζαν
με τα όνειρά μας θα ταιριάζαν.
Ο βασιλιάς Απρίλιος/ Βασιλόπουλος Γ. Γιάννης
Μέσα στον κήπο με τα κόκκινα τριαντάφυλλα
Δυο πυροβάτες ταξιδεύουνε μαζί
Κι ενώ το χιόνι πέφτει και στα χείλη τους φιλά
Μαθαίνει η φλόγα μες στον πάγο πώς να ζει.
Όλα ως εδώ ήταν ο δρόμος προς το χέρι σου
Και στο κρατάω τρυφερά βράδυ – πρωί
Κι ενώ αντικρίζω σαν πατρίδα μου τα μέρη σου
Παίρνω ανάσα απ’ τη δική σου αναπνοή.
Τραγούδι οι δυο τους, χαραγμένο σε βινύλιο
Βελόνα ο έρωτας, στ’ αυλάκια του περνά
Κάποτε η άνοιξη ανήκε στον Απρίλιο
Μα τώρα ελεύθερη τους μήνες κυβερνά.
το ακούτε: https://www.youtube.com/watch?v=d-_yM7NKakQ
Δυο πυροβάτες ταξιδεύουνε μαζί
Κι ενώ το χιόνι πέφτει και στα χείλη τους φιλά
Μαθαίνει η φλόγα μες στον πάγο πώς να ζει.
Όλα ως εδώ ήταν ο δρόμος προς το χέρι σου
Και στο κρατάω τρυφερά βράδυ – πρωί
Κι ενώ αντικρίζω σαν πατρίδα μου τα μέρη σου
Παίρνω ανάσα απ’ τη δική σου αναπνοή.
Τραγούδι οι δυο τους, χαραγμένο σε βινύλιο
Βελόνα ο έρωτας, στ’ αυλάκια του περνά
Κάποτε η άνοιξη ανήκε στον Απρίλιο
Μα τώρα ελεύθερη τους μήνες κυβερνά.
το ακούτε: https://www.youtube.com/watch?v=d-_yM7NKakQ
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)