[Οι κραυγές των γλάρων]

του Πάνου Καπώνη

Στιγμές στιγμές

μυθικοί γλάροι άγγιζαν τον πυθμένα

μακρυά μέσα στη θάλασσα

με τις πεταλούδες τριγύρω

στην ακτινοβολία του ήλιου.

Έπειτα ήχοι πρωινών σαλπίγγων

σήκωναν σμήνη φτερωτών

που ανταπέδιδαν το χαίρε

στο λαμπερό πρωινό

που πιτσίλιζε ο αφρός της θάλασσας.

*

Όμως μετά από σαράντα χρόνια

ένας γλάρος των Κυκλάδων

ξάφνιασε με τις οιμωγές του

και έκλεβε τα ψάρια των άλλων

γλάρων που πετούσαν αμέριμνοι

προσπαθώντας να δοξαστεί

ανάμεσα στον κύκλο που σχημάτιζαν

οι πολύχρωμοι γλάροι στη χώρα

των τυφλών ποιητών που δεν

ακολουθούσαν το πλοίο της γραμμής.

*

Έτσι λοιπόν ένα ανοιξιάτικο απόγευμα

τρώγοντας παγωτό χωνάκι

δυό μαύροι γλάροι τον έδειραν

στο πεζοδρόμιο έξω απ’ τον ομφαλό

μιας ποίησης που καραδοκούσε.

[Στους Δημόσιους Κήπους]

του Πάνου Καπώνη

Κοιτάξτε,

οι δημόσιοι κήποι μετακόμισαν μες τη βροχή

μαζί με τις νύχτες που μιλούσα μόνος στο κενό

πάντα παρά πέντε δώδεκα στο άδειο δωμάτιο.

Η σκέψη μες το γρασίδι ήταν αδιάκοπα υγρή

μα ποιος της άνοιξε ξαφνικά και μπήκε μέσα

και λόγω συμμετρίας μαζεύτηκα στην γωνιά.

Κοιτάξτε,

εγώ επιμένω στις σιωπηλές καμπύλες της

δεν θέλω να βγει με απορία απ’ τα ρούχα της

και να σκαρφαλώνει ασυναίσθητα στο χάος.

Το πήδημα θανάτου κλείνει την πόρτα μου

και υποδύεται την φλογερή καστανή γυναίκα

που βγαίνει απ’ τον καθρέφτη, ανοίγει τα χέρια

οσμίζεται τις απαλές τις θύμισες, τις χάντρες

τις τρυφερές αισθήσεις τ’ ατέλειωτα βράδια

και εκεί απρόβλεπτα μπαίνει στους πόρους μου.

Κοιτάξτε,

οι δημόσιοι κήποι δεν είχαν φύγει ποτέ από κει.

Ξημέρωσε πια.

Το νησί μετά την πτήση

του Πάνου Καπώνη 

Οι καμπύλες χάθηκαν απ΄ τη θάλασα

ανάμεσα στο κάστρο και

την απεραντοσύνη του Αιγαίου

ώσπου φώναξες ταξί.

Ο καυτός ήλιος που έλαμπε

δεν ήταν φιλτραρισμένο φως

στα κυπαρίσσια

ούτε όταν έβγαλα τα γυαλιά μου

στις διαφημίσεις του ξενοδοχείου.

Μεσαιωνικές βίγλες καρφωμένες

στον αιώνα σκιές παρελθόντων

κυμάτων ανατρίχιαζαν

στους εκκωφαντικούς ήχους της παραλίας.

Κι εσύ ως νότα ταξίδευες

στο άπειρο απέναντι στη σελίδα

του εικονογραφημένου σπιτιού
με τις νεραντζιές και τα άνθη.

Χίος, Ιούνιος 2008

After dark

Εκρηκτικά φαινόμενα εκλάψεων

μετά τη νύχτα

που λάμπει αδιάκοπα

στα μαύρα ηχητικά συστήματα

ώθησαν σπασμούς

στο πεζοδρόμιο

και στις πέριξ ανταύγειες οφθαλμών.

Οι προβολείς άναψαν

στη ροή των διαχωρισμών των ήχων

φύλλα που σκέπαζαν

τα ευτυχισμένα λουλούδια

Ρεύματα

Στο μήκος του ήχου προεξείχε η διαδήλωση

αναλώσιμη στη φλόγα των φλογοβόλων

Ανάμεσα στα γυμνά πόδια των λαμπρών φεγγαριών

οι υπόγειοι ρυθμοί ούρλιαζαν στο βάθος

ρεύματα οινοπνεύματος.