Φωτιά και Πάγος — Ρόμπερτ Φροστ

 

Fire and Ice

Some say the world will end in fire,

Some say in ice.
From what I’ve tasted of desire
I hold with those who favor fire.
But if it had to perish twice,
I think I know enough of hate
To say that for destruction ice
Is also great
And would suffice.

--

Άλλοι λένε πως ο κόσμος θα χαθεί στη φωτιά,
άλλοι λένε στον πάγο.
Από όσα έχω γευτεί από την επιθυμία,
είμαι με εκείνους που προτιμούν τη φωτιά.
Μα αν έπρεπε να χαθεί δύο φορές,
νομίζω πως ξέρω αρκετά για το μίσος
για να πω πως για την καταστροφή
ο πάγος είναι επίσης σπουδαίος
και θα αρκούσε.

---

Νοσταλγία Καλοκαίρι / Περδικάρης Αντώνης

 Νοσταλγία

Καλοκαίρι

δίχως ήσκιο και νερό,

ο χρόνος πέτρα,

σαν η νύχτα έπεφτε

πριν η μέρα φύγει,

ποιητές

τρέμουν στον καιρό,

νύχτα μάς τυλίγει

.

.

.

Συμφορές φέρνει ο ήλιος,

τελειωμένες μέρες

τα παιδιά πλαγιάζουν,

βάρκες, νύμφες

και γοργόνες στολισμένες

Μου δώρισε η αυγή

εσένα μόνο,

όνειρό μου

να ’ρθεις

μες στα πράσινα λιβάδια,

χειμώνιασε,

μια ψυχή στο βλέμμα,

άπλωσα τα χέρια

.

.

.

Περασμένα χρόνια,

με βροχές με χιόνια,

λυγερή σκιά μου,

λαμπερή ματιά μου,

η ζωή μάς πήρε,

μακριά μάς πήγε

Η ζωή γλυκά πληγώνει,

έτσ’ είν’ οι αγάπες

στ’ όνειρο δραπετεύουν,

έτσ’ είν’ οι ψυχές μας,

όλο ταξιδεύουν

Πόθοι και ταξίδια μένουν

πάντα να θυμίζουν,

κάθε στιγμή

και ώρα

.

.

.

Κι αν χαθείς

νύχτες αξημέρωτες, γκρίζες

Κι αν διαβείς

έριξα μια πέτρα στο γιαλό,

φεγγαριού στάχτες,

ερώτων καπνό

συναξάρια

περασμένων εποχών,

να κεντούν δάκρυα,

διάσπαρτα αστέρια

Σε ζητώ,

πάλι στους στίχους μου,

σαν μετρώ

ύστερα ταξίδια,

που περνούν

και καπνίζουν

Κι αν πετά,

τρέχει τ’ αγέρι

στον καιρό,

σαν τρελό κύμα,

το κύμα

στην αρμύρα του

χρόνου,

καρτερώ

μέσα σε κάποια

ξεχασμένη νοσταλγία

© Αντώνης Περδικάρης

Ποιητική Ανθολογία:

Νυχτερινό Τραγούδι

https://www.logotimis.com/post/νοσταλγία-3

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ / Κρανιώτης Π. Δημήτρης

 

Η γιαγιά
Μαγείρευε ρήματα
Ο παππούς
Κάπνιζε ουσιαστικά

Η μάνα
Έραβε αντωνυμίες
Ο πατέρας
Οδηγούσε επίθετα

Με φάρμακα τις λέξεις
Θεραπεύω

ΑΤΑΚΤΗ ΦΥΓΗ / Κρανιώτης Π. Δημήτρης

 

Φως
Διαττόντων αστέρων
Σε ακέραιες καταιγίδες
Με αεροπλάνα χάρτινα
Από «ενθύμιον διακοπών»
Καταρριφθέντα

Ηχώ
Συγκοινωνούντων δοχείων
Σε άτακτη φυγή
Από τραυμάτων σύνορα
Παράλογης λογικής
Παραβιασμένα