Πέμπτη 23 Ιουνίου 2022

ΑΓΙΟΣ ΛΟΥΚΑΣ Ο ΙΑΤΡΟΣ της ΣΟΦΙΑΣ ΚΙΟΡΟΓΛΟΥ

 


Έχω την ιδιαίτερη χαρά να σας παρουσιάσω ένα νέο βιβλίο με θέμα την ζωή του Αγίου Λουκά. Θέλω να σας ευχαριστήσω από καρδιάς που για χρόνια στηρίζετε το έργο μου είτε αγοράζοντας τα βιβλία μου είτε στηρίζοντας το συγγραφικό μου έργο με το χαμόγελο και την αγκαλιά σας. Περισσότερο στην εποχή μας, χρειάζονται βιβλία που θα αντικατοπτρίζουν την εποχή στην οποία γράφτηκαν. Δυστυχώς ελάχιστοι έως ανύπαρκτοι είναι οι εκδοτικοί οίκοι που αναλαμβάνουν την έκδοση βιβλίων που έρχονται σε αντίθεση με την επικρατούσα γνώμη και το status quo. Aπό το 2019 ξεκίνησα μια προσπάθεια να κάνω ελεύθερο ρεπορτάζ, να εκφράζομαι ελεύθερα μέσα από τα βιβλία μου και να μιλώ για την αποστασία τόσο της εκκλησίας όσο και για το χάραγμα. Αυτό συνεπάγεται τον αποκλεισμό τόσο στον επαγγελματικό όσο και στον προσωπικό τομέα. Θα συνεχίζουμε όμως να γράφουμε αλήθειες γιατί αυτά που έρχονται θα είναι τόσο ισοπεδωτικά για τον καθένα από εμάς που τελικά θα μας βοηθήσουν να επιστρέψουμε στο θεμέλιο του κόσμου, που είναι ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός.

 Το βιβλίο είναι σε μορφή ηλεκτρονικού βιβλίου και διατίθεται στο payhip (οι περισσότεροι γνωρίζετε την πλατφόρμα) στο:

Όπως θα διαπιστώσετε από την περίληψη, το βιβλίο αντανακλά ένα μέρος από την πραγματικότητα που ζούμε σήμερα. Έγινε μια προσπάθεια να συνδέσουμε τον βίο του μεγάλου Αγίου που αντιστάθηκε με σθένος στις επιταγές της αντίχριστης κρατικής εξουσίας με το σήμερα. Ξαναβιώνουμε εκείνες τις μέρες του αντίχριστου καθεστώτος, μόνο που σήμερα ο διωγμός είναι πιο ύπουλος και καλυμμένος. Αναφερόμαστε στο εμβολιαστικό χάραγμα και σε όλα αυτά που η Νέα Τάξη Πραγμάτων θέλει να επιβάλει, αλλοιώνοντας την εικόνα του ανθρώπου όπως τον έπλασε ο Θεός και δημιουργώντας τον μετάνθρωπο όπως δήλωσε ευθαρσώς κι ο Νόα Χαράρι.

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

«Μια αρχή της μηχανικής μάς λέει πως ένας μόνο άνθρωπος μπορεί, μ’ ένα αρκετά μακρύ μοχλό, να κινήσει ολόκληρο τον κόσμο. Ο Αλεξάντρ Σολζενίτσυν αποτελεί μια ζωντανή απόδειξη της αρχής αυτής.
Η πένα του χρησιμεύει ως μοχλός, ένας μοχλός που γίνεται ακόμη πιο ισχυρός χάρη στην ευφυία του συγγραφέα, το ταλέντο του, το κουράγιο του και την αδάμαστη ακεραιότητά του.
Προσπαθεί να κινήσει έναν κόσμο που περισσότερο από ποτέ άλλοτε είναι παραδομένος στην τρέλα και στη δειλία. Ένα κόσμο που χαιρετά τον τρόμο, το έγκλημα και την καταπίεση […]».
(L. Kirkland)

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Μέσα από αυτό το βιβλίο θα προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε την πορεία της εκκλησίας που ήταν πάντα η ίδια. Μαρτύρια, διώξεις και κακοπάθεια. Θα διαπιστώσουμε ότι σε όλη αυτή την διαδρομή της μια κοινή συνιστώσα. Την αίρεση και την δίωξη των αληθινών μαθητών του Χριστού.

«καὶ ἐδόθη αὐτῷ πνεῦμα δοῦναι τῇ εἰκόνι τοῦ θηρίου, ἵνα καὶ λαλήσῃ ἡ εἰκὼν τοῦ θηρίου καὶ ποιήσῃ, ὅσοι ἐὰν μὴ προσκυνήσωσι τῇ εἰκόνι τοῦ θηρίου, ἵνα ἀποκτανθῶσι»

«καὶ ποιεῖ πάντας, τοὺς μικροὺς καὶ τοὺς μεγάλους, καὶ τοὺς πλουσίους καὶ τοὺς πτωχούς, καὶ τοὺς ἐλευθέρους καὶ τοὺς δούλους, ἵνα δώσωσιν αὐτοῖς χάραγμα ἐπὶ τῆς χειρὸς αὐτῶν τῆς δεξιᾶς ἢ ἐπὶ τῶν μετώπων αὐτῶν»
«καὶ ἵνα μή τις δύνηται ἀγοράσαι ἢ πωλῆσαι εἰ μὴ ὁ ἔχων τὸ χάραγμα, τὸ ὄνομα τοῦ θηρίου ἢ τὸν ἀριθμὸν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ».

Γραπτή ζωγραφική / Παπασταθόπουλος Γεώργιος

              

 

                              Άσε το νυχτικό σου να σου πέσει 

                              και το γυμνό κορμί σου να χαρεί 

                              με τα φιλιά τ’ αέρα, κι αντικρύ 

                              με τη δαχτυλιδένια σου τη μέση 

 

                              στάσου σε μένα όπως σού αρέσει, 

                              μούσα της ποίησής μου γλαφυρή! 

                              Κι άσε τον ποιητή να εξιστορεί 

                              το ακριβό της γδύμνιας σου πεσκέσι! 

 

                              Τα πλούσια μαλλιά σου ρίχτα πίσω 

                              και φέρε τα μισά μετά μπροστά 

                              τη γδύμνια σου για να τη συλλαβίσω 

 

                              στο λίγο φως από το σπαρματσέτο 

                              κι έτσι χωρίς να θίξεις τα χρηστά 

                              τα ήθη, εγώ θα γράψω το σονέτο! 

Τετάρτη 22 Ιουνίου 2022

Τίτος Πατρίκιος : 2 ποιήματα

 ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΣ ΧΡΟΝΟΣ

Νομίζαμε πως γνωριζόμαστε καλά.
Μα όταν τα κουρασμένα ρούχα μας αρχίσανε να πέφτουν
χωρίς προσχήματα ούτε ανταλλάξιμη παραφορά
και μείναν τα κορμιά μας απροσποίητα
φάνηκε καθαρά πόσο μακρύς ήταν ο δρόμος
πόσο ήταν ο χρόνος μας πολιορκημένος, και μεις
δυο άνθρωποι συνηθισμένοι, περίπου απροσπέλαστοι.
ΥΠΟΓΕΙΟ ΤΡΑΙΝΟ
Κι έπειτα τα χρόνια θα περάσουν
όγκοι βουνών και πέτρες θα παρεμβληθούν
θα ξεχαστούνε όλα
όπως ξεχνιέται το καθημερινό φαΐ
που μας κρατάει ορθούς.
Όλα, έξω από κείνη τη στιγμή
που μέσα στο συνωστισμό του υπόγειου τρένου
κρατήθηκες στο μπράτσο μου.
Η ΑΛΛΗ ΠΟΛΗ
Την άλλη μέρα του ονείρου
βγήκε ένας ήλιος τόσο μαύρος
που κι οι τυφλοί
βλέπαν διπλό σκοτάδι.
Τίτος Πατρίκιος Έλληνας ποιητής Συλλογή: Θάλασσα Επαγγελίας εκδ. Θέμελιο 1977. Τ

Η ΔΙΚΙΑ ΜΑΣ ΚΥΠΡΟΣ / Οικονομίδης Λεωνίδας


Οι πορτολάνοι*
ποτέ δεν κατέγραψαν
τις ομορφιές σου‧
αρκέστηκαν
στους σκόπελους
που σε περιέβαλλαν
Όμως εμείς
τις συντεταγμένες
τ’ άπειρου κάλλους σου
γραμμές απέριττες
οριοθετήσαμε
σ’ ανθισμένους λειμώνες
* Ναυτικοί χάρτες
Λεωνίδας Οικονομίδης, Ιούνης 2022
(Φωτεινές Αναλαμπές)

Παρασκευή 17 Ιουνίου 2022

Προσκλητήριο απόντων / Κώστας Βασιλάκος


Αυτές οι σκιές
που σέρνονται αθόρυβα στις νύχτες μου
δεν με τρομάζουν.
Ακροβολίζονται σε ξεθωριασμένες φωτογραφίες ,
σκονισμένα ημερολόγια , κιτρινισμένες σελίδες .
Τις καλώ μία- μία με ονόματα
που φτερουγάνε στη γραμμή αναφοράς .
Ο ύπνος μου , ένα προσκλητήριο απόντων.
«Λόγια δραπέτες»
Κώστας Βασιλάκος / Άνεμος Εκδοτική

Δρόμοι / Μαστοροδήμου Χρύσα



Μια σταγόνα
 αίμα

 στο ρούχο του νέου αιώνα.

Λόγια, ανακοινώσεις
πολιτικών
κενές δηλώσεις.

Ήθη αλλάζουν
μα οι λαοί
πάντα αναστενάζουν.

Νέες συνήθειες,
η επιστήμη
δρόμους άλλους  βρίσκει.

Δρόμους πολλούς
πλην αυτού
που ξεκλειδώνει τις καρδιές.



 Ειρήνη
 
Ειρήνη, 
περισσότερο από ποτέ 
μένεις τώρα βουβή 
στην τραγικότητα του κόσμου.
Ειρήνη, 
το πνεύμα σου μένει ζωντανό 
το σώμα σου: 
στην Παλαιστίνη σκοτώνεται 
στην Αμερική ανατινάζεται 
στο σταθμό του Παρισιού ψυχορραγεί.
Ειρήνη, 
να ερχόσουνα για πάντα στις ζωές μας 
τούτο τον ακήρυχτο πόλεμο 
να σταματούσες  
τα λευκά περιστέρια 
να σκορπούσες 
και να απάλυνες όλες τις πληγές.

Όμως μπερδεύτηκες κι εσύ 
σε τούτη τη ροή του χρόνου
τούτος ο πόλεμος 
δεν έχει εποχή
δεν έχει χρώμα και θρησκεία 
μυρίζει παραισθητικά 
θάνατο δίχως σημασία.
Ειρήνη, 
λέξη βουβή, 
εδώ και χρόνια μένεις 
ο άνθρωπος, τα όπλα του 
επάνω σου τα στρέφει.
Να βγάλεις τώρα μια κραυγή 
βουβή μη μένεις άλλο! 
τα λόγια σου να ακουστούν 
κάνε Θεέ των ταπεινών:
 ο άνθρωπος
τον άνθρωπο -
να μην τον καταστρέφει.

(Τιμητική διάκριση 
από "Αμφικτιονία Ελληνισμού" 2007)

Διερμηνείς / Μαστροδήμου Χρύσα





Απλοί διερμηνείς,
στα παραθύρια της ζωής
μέσα από ραγισμένα τζάμια
ατενίζουμε τους δρόμους
της φεγγαρένιας μοναξιάς μας.

Πληθαίνουν οι βοές
πληθαίνουν
και εμείς μες τις σιωπές,
μαργαριτάρια να γυρεύουμε
κρυμμένα μυστικά.

Απλοί διερμηνείς
ερμηνεύουμε το δήθεν,
το πρέπει, το γιατί,
τα θέλω, που πεισματικά
ανερμήνευτα μένουν.

Τριγύρω πλήθος,
νεφέλη που καλύπτει
απρόσωπα προσωπεία,
αναλωνόμαστε τώρα καιρό
στην επιστημονική τους ερμηνεία.

Απλοί διερμηνείς,
στα παραθύρια της ύπαρξής μας
πού, ποιος ξέρει
πόσο φάλτσα
μεταφράζουμε της ζωής το τραγούδι.

(Α’ βραβείο Πανελλήνιας
Ένωσης Λογοτεχνών 2008)

[ χόρεψε μαζί μου...] / Μίλιος Κωνσατντίνος

 χόρεψε μαζί μου...

Οι λέξεις που με πνίγουν...
Όλες μέσα στο στόμα σου
να ξεχειλίσουν
με παρασέρνεις ...
σε θέλω...
σε ποθώ ...
Θέλω να νιώσω το σώμα σου
κουλουριασμένο δίπλα στο δικό μου...
χόρεψε μαζί μου...
Στις επιθυμίες... τις ποθητές.
κι αν καθαρμα σου δεν γινώ
ασε με στον ηλιο να καω

Φώς / Κική Ματέρη



Μέσα σε μαύρο στρατιώτη 
Μέσα σε χακί φορεσιά
Φώς άπλωνε η ζεστασιά
Φώς τύλιγε μία νιότη

Το όπλο σε κάποια άκρη
Το παγούρι στην καρδιά
Μια στάλα σε μάνας μάτι
Φώς δίχως στάλα μιλιά

Φώς σε χαρακώματα 
Σιγή με χρυσά χρώματα

Καμπανάκια στέκουν εκεί
Φώς στον ήχο που αντηχεί

Φύγαμε τα μεσάνυχτα 
Ακολουθώντας φεγγάρια
Τα μάτια μας μισάνοιχτα
Φώς λέγαμε τα χαμπάρια

Το φώς στα μάτια μας πολύ
Όλοι είμασταν οι νεκροί
Το φώς κάπως τεχνητό 
Αυτοί πεθαίναν όπως εγώ




Δευτέρα 13 Ιουνίου 2022

Ανδρέας Καλογιάννης : Δύο Σονέτα

 

ΑΠΟΨΕ

Απόψε να ξέρεις  χάσαμε  κι  οι  δυο.
Κι εσύ μεν που έφυγες από κοντά μου
κι εγώ δε που έχασα τον έρωτά μου.
Αυτό το σκηνικό είναι απλώς θλιβερό.
 
Απόψε να ξέρεις χάσαμε κι οι δυο.
Κανείς δεν βγήκε απ’ αυτό κερδισμένος
παρά μόνο ψυχικά τσακισμένος.
Αυτό που έγινε δεν χωρά στο μυαλό.
 
Φυσικά ήταν η δική σου απόφαση
και σεβαστή μεν θα γίνει από μένα
αν και μέσα μου την βλέπω ως πρόφαση.
 
Νέο δικό μου δεν θα ’χεις κανένα.
Απλώς θέλω να ’χεις πάντα στο μυαλό
ότι αυτό το βράδυ χάσαμε κι οι δυο.
 
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ

Να ξέρεις ύστερα απ’ αυτό το βράδυ
μέσα μου άνθισε σαν ένα λουλούδι
ελπίδα όπως  σ’  ερωτικό  τραγούδι
και περίμενα ένα δικό σου χάδι.
 
Ανέμενα μόνο ένα μήνυμά σου
για να πάμε βόλτα αν τυχόν μπορούσα.
Τις υποχρεώσεις μου  παραμελούσα
και για σένα ακύρωνα τα σχέδιά μου.
 
Αυτός ο Αύγουστος ποτέ δεν θα σβήσει.
Στη μνήμη  μου  πια  τον  έχεις  χαράξει
κι αυτό κανείς σου λέω δεν θ’ αλλάξει.
 
Το καλοκαίρι αυτό μου ’χες γεμίσει.
Τότε, το να  σε  θέλω  ήταν  αρκετό
και αν και δεν σ’ είχα ποτέ, νιώθω κενό!

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το ενδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι ποιητές και ποιήτριες να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια του διαχειριστή του Ιστολογίου αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους

στο e-mail : dimitriosgogas2991964@yahoo.com προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.

Θα θέλαμε να τονίσουμε ότι σεβόμαστε πλήρως τα πνευματικά δικαιώματα του κάθε δημιουργού, ποιητή και ποιήτριας και επισημαίνουμε πως όποιος δεν επιθυμεί την ανάρτηση των ποιημάτων του ή κειμένων στο παρόν Ιστολόγιο, μπορεί να μας αποστείλει σχετικό μήνυμα και τα γραπτά θα διαγραφούν.

Τέλος υπογράφουμε ρητά ότι το παρόν Ιστολόγιο δεν είναι κερδοσκοπικό και πως δεν η ανάρτηση οποιουδήποτε κειμένου, ποιήματος κτλ γίνεται με μοναδικό στόχο την προβολή της ποίησης και την γνωριμία όλων όσων ασχολούνται με αυτή, με το ευρύτερο κοινό του διαδικτύου.