Οι αναμνήσεις θα σε βρίσκουν
πάντοτε και παντού
Σε κάποια ξεχασμένη γωνιά της Γης
αλλά και κάποιου άγνωστου πλανήτη
στις εσχατιές του διαστήματος
Μέσα στις μολυσμένες θάλασσες της υδρογείου
αλλά και σε μονοπάτια του Σύμπαντος
που ακόμη δεν αντίκρισες
Δε είναι τυλιγμένες
με το φως των αστεριών
κι εσύ με χέρια μουδιασμένα
θα παλεύεις να τις διώξεις
για να μην πονάς με την απώλεια μου
Αποκαμωμένη θα σταθείς
στο κέντρο της επουράνιας αμμουδιάς
που κάποτε διασχίζαμε με το αστρόπλοιο
της αγάπης μας,
αφήνοντας την αιώνια νύχτα να σκεπάζει
τις σκιές της μνήμης μας
Το ξέρεις ήδη
πως ποτέ δεν πρόκειται να γλιτώσεις
απ' τους ερωτικούς ψιθύρους
και τα εκκωφαντικά γλυκόλογα
των ευτυχισμένων εποχών
της συνεύρεσης μας
που χάθηκε για πάντα
Χρήστος Ντικμπασάνης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου