Ἔλιωσε τὸ πέλμα μου
Ὁ περίπλους τῆς μνήμης
Ὁ περίπλους τῆς μνήμης
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Διαμαντοπούλου Ελένη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Διαμαντοπούλου Ελένη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Δευτέρα 1 Απριλίου 2013
Ἀκριβοδίκαιον
Ἡ νόηση πικρή
Φαρμάκι καὶ φάρμακο
Ἰσοδύναμα
--------------------------------------------------------------------------------
Τὸ τόξο τ᾿ οὐρανοῦ ἀρνήθηκα
Τὴ δύναμη τοῦ χρωστήρα
Τυλίχτηκα στὸ πιὸ πυκνὸ σκοτάδι
λίγο πρὶν τὸ λυκαυγές
Κι ἐκεῖ ἡ κόψη, ἰριδίζουσα
Φαρμάκι καὶ φάρμακο
Ἰσοδύναμα
--------------------------------------------------------------------------------
Τὸ τόξο τ᾿ οὐρανοῦ ἀρνήθηκα
Τὴ δύναμη τοῦ χρωστήρα
Τυλίχτηκα στὸ πιὸ πυκνὸ σκοτάδι
λίγο πρὶν τὸ λυκαυγές
Κι ἐκεῖ ἡ κόψη, ἰριδίζουσα
Ἑλένη Διαμαντοπούλου (βιογραφικό)
Ἡ Ἑλένη Διαμαντοπούλου γεννήθηκε στὴν Γερμανία, μεγάλωσε στην Θεσνίκη και ζεῖ στὴν Ἀθήνα ὅπου ἀποφοίτησε ἀπὸ τὴν Ἀνωτάτη Σχολὴ Καλῶν Τεχνῶν. Ασχολήθηκε με την ζωγραφική και
διδάσκει ἐλεύθερο σχέδιο. Η πρώτη της ποιητική συλλογή είναι το «Μνημοσύνης ἀπαύγασμα»
Ἔνδον ζάλη
Νεογνὸ ἀνυπεράσπιστης θύμισης
συστήνομαι στὰ φτερά μου
ἀπὸ μολύβι
Θὰ μὲ ἀγαπήσετε;
Εἶμαι σὰρξ ἐκ τῆς σαρκός σας
Γδουπ, γδουπ, γδουπ, γδουπ
Μὲ ἐξετίμησαν δεόντως
--------------------------------------------------------------------------------
Σπόρος ἄνυδρος
Καλὰ μέσ᾿ στὴν παλάμη
κλεισμένος
Φύτρωσε ἀπὸ τὸν ἵδρω
τῆς ὑπομονῆς
--------------------------------------------------------------------------------
Ξιφομαχεῖ μὲ τὸν ἀέρα
«κατὰ συνθήκη ψεύδη»
Τὸ χέρι ποὺ ἀρνήθηκε
τὸ ἄδικο νὰ κόψει
Χλευάστηκε ἡ περηφάνεια
συστήνομαι στὰ φτερά μου
ἀπὸ μολύβι
Θὰ μὲ ἀγαπήσετε;
Εἶμαι σὰρξ ἐκ τῆς σαρκός σας
Γδουπ, γδουπ, γδουπ, γδουπ
Μὲ ἐξετίμησαν δεόντως
--------------------------------------------------------------------------------
Σπόρος ἄνυδρος
Καλὰ μέσ᾿ στὴν παλάμη
κλεισμένος
Φύτρωσε ἀπὸ τὸν ἵδρω
τῆς ὑπομονῆς
--------------------------------------------------------------------------------
Ξιφομαχεῖ μὲ τὸν ἀέρα
«κατὰ συνθήκη ψεύδη»
Τὸ χέρι ποὺ ἀρνήθηκε
τὸ ἄδικο νὰ κόψει
Χλευάστηκε ἡ περηφάνεια
Μελανθές
Ἀπ᾿ τὸ δυσοίωνο τοῦ κόσμου
Ὀρθώνεται ἡ μάνα μου
Ὅπως,
σὲ τέφρα γῆ
Παράτολμα χλωρίδα ἀνατέλλει
--------------------------------------------------------------------------------
Δίχως ματοκλάδια τὰ παραθύρια μου
Ἐκτεθειμένα σὲ σκόνη καὶ σαράκι
Νὰ σκάπτει καὶ ὅλο νὰ ὑποσκάπτει
Πίσω ἀπὸ τὸ φαίνεσθαι
Τὴν καρδιὰ τοῦ εἶναι
--------------------------------------------------------------------------------
Ἀπ᾿ ὅλα τ᾿ ἀκρωτηριασμένα μέλη
Τὴν καρδιὰ ἐκράτησα
Μέσα σὲ βύσσο ἐκλεκτό
--------------------------------------------------------------------------------
Μὲ τὸ γάλα τῆς ἀποξηραμένης
συκῆς στὰ χείλη
Καὶ τὴν ματαίωση στὰ βλέφαρα
Γεννητούρι ἀλλεπάλληλων θανάτων
Καὶ τὸ ζύγι ὅλο νὰ ξεγλυστρᾶ τῆς ζωῆς
μ᾿ ἕνα ἀπόβαρο ἐλαφρόπετρας
--------------------------------------------------------------------------------
Συμπληγάδα ἡ ζωή
Ἴσα στὸ μάτι τοῦ κύκλωπα ὁδεύω
Κατακεραυνωμένη θωριά
Ἀπὸ Λαιστρυγόνες καὶ Κύκλωπες
--------------------------------------------------------------------------------
Χτυποῦσες ὅλη τὴ νύχτα
μὲ δύναμη τὶς πατοῦσες σου στὸ χῶμα,
σὰν γιὰ νὰ εἰσχωρήσεις μέσα του
Χτυποῦσες τὸ στῆθος σου
νὰ τὸ ξεσκίσεις ὡς ἄλλος τραγωδός
Χτυποῦσες ἀπὸ ἔνστικτο
νὰ ἐξευμενίσεις τὶς Εὐμενίδες
νὰ θολώσεις τὰ νερὰ τῆς ἱστορίας
Ἡ ροδόχρωμη αὐγὴ
σὲ βρῆκε μὲ ἕνα οἴδημα στὸ στῆθος
καὶ μὲ κακώσεις στὰ κάτω ἄκρα
Ἐνῷ
ἡ παραφροσύνη τῆς νυκτός
διόλου δὲν ἀπέτρεψε
τὸν εἱρμὸ τῶν γεγραμμένων
--------------------------------------------------------------------------------
Ὀρθώνεται ἡ μάνα μου
Ὅπως,
σὲ τέφρα γῆ
Παράτολμα χλωρίδα ἀνατέλλει
--------------------------------------------------------------------------------
Δίχως ματοκλάδια τὰ παραθύρια μου
Ἐκτεθειμένα σὲ σκόνη καὶ σαράκι
Νὰ σκάπτει καὶ ὅλο νὰ ὑποσκάπτει
Πίσω ἀπὸ τὸ φαίνεσθαι
Τὴν καρδιὰ τοῦ εἶναι
--------------------------------------------------------------------------------
Ἀπ᾿ ὅλα τ᾿ ἀκρωτηριασμένα μέλη
Τὴν καρδιὰ ἐκράτησα
Μέσα σὲ βύσσο ἐκλεκτό
--------------------------------------------------------------------------------
Μὲ τὸ γάλα τῆς ἀποξηραμένης
συκῆς στὰ χείλη
Καὶ τὴν ματαίωση στὰ βλέφαρα
Γεννητούρι ἀλλεπάλληλων θανάτων
Καὶ τὸ ζύγι ὅλο νὰ ξεγλυστρᾶ τῆς ζωῆς
μ᾿ ἕνα ἀπόβαρο ἐλαφρόπετρας
--------------------------------------------------------------------------------
Συμπληγάδα ἡ ζωή
Ἴσα στὸ μάτι τοῦ κύκλωπα ὁδεύω
Κατακεραυνωμένη θωριά
Ἀπὸ Λαιστρυγόνες καὶ Κύκλωπες
--------------------------------------------------------------------------------
Χτυποῦσες ὅλη τὴ νύχτα
μὲ δύναμη τὶς πατοῦσες σου στὸ χῶμα,
σὰν γιὰ νὰ εἰσχωρήσεις μέσα του
Χτυποῦσες τὸ στῆθος σου
νὰ τὸ ξεσκίσεις ὡς ἄλλος τραγωδός
Χτυποῦσες ἀπὸ ἔνστικτο
νὰ ἐξευμενίσεις τὶς Εὐμενίδες
νὰ θολώσεις τὰ νερὰ τῆς ἱστορίας
Ἡ ροδόχρωμη αὐγὴ
σὲ βρῆκε μὲ ἕνα οἴδημα στὸ στῆθος
καὶ μὲ κακώσεις στὰ κάτω ἄκρα
Ἐνῷ
ἡ παραφροσύνη τῆς νυκτός
διόλου δὲν ἀπέτρεψε
τὸν εἱρμὸ τῶν γεγραμμένων
--------------------------------------------------------------------------------
Ατιτλα
Σ᾿ ἐκεῖνο τὸ προγονικὸ δάνειο
ἀπόστημα οἱ τόκοι ρέουν ἐντός μου
Ὅσο κι ἂν μπήγω τὸ μαχαίρι
νὰ καθαρίσω τὰ τοιχώματα
ἐκεῖνοι καλπάζουν στὰ ὕψη
Σαθρὰ καὶ τὰ θεμέλια τοῦ οἴκου
ποὺ χρεώθηκα
Οἱ τοκογλύφοι καραδοκοῦν
μέσα ἀπὸ τὶς ρωγμές
Ὀσφραινόμενοι
Τὸ κενὸ ποὺ χάσκει ἀνυπεράσπιστο
--------------------------------------------------------------------------------
Ἀργό, ἀργὸ τὸ βούλιαγμα
Ἀργή, ἀργὴ ἡ ἀνόρθωση
Τὸ κενὸ τοῦ νοῦ συσπᾶται
Πλαταγιάζει ὁ νοῦς ἐκκωφαντικά
--------------------------------------------------------------------------------
Μὲ τὸν πάγκο ἀνὰ χεῖρας
Καὶ τὴν καρδιὰ στὰ κάτω ἄκρα
– μαγνήτη ἀνεπιστρέψιμης γείωσης –
Καταφθάνω στὸ ἐκδοτήριό μου
Θεατὴς μιᾶς μυστικῆς πράξης
Ἁπλώνω τὰ πιὸ πολύτιμα τζοβαερικά μου
Διάσπαρτες φλόγες φεγγοβόλες
Τὸ πὰζλ μιᾶς ζωῆς ἀνέστιας
--------------------------------------------------------------------------------
Ἔλιωσε ἡ φλόγα τὸ κερί
Τὸ ἀγάπησε μέχρι πνιγμοῦ
--------------------------------------------------------------------------------
Ἡ ταυτότητά σου ἀναγράφει
«Φευγαλέα ἔλευσις»
Ἡ δική μου
«Ἀνακομιδὴ λειψάνων»
--------------------------------------------------------------------------------
Κόκκινο καὶ μὴ τ᾿ ἀγγίξεις
Κρατήσου μακριά
Ὑπνώτισε τὸν ταῦρο
Ἀρνάκι σὲ ἀρένα
--------------------------------------------------------------------------------
Μὲ τὸν χρυσὸ τοῦ Μίδα ἀγκαλιά, πορεύτηκα
Ἐπάνω στὸ μυοκάρδιο
Τὸ εἰδικό σου βάρος
--------------------------------------------------------------------------------
Παγώνω τὸ αἷμα στὶς φλέβες μου
νὰ κρατηθεῖ μακριὰ ἀπ᾿ ὅ,τι ματώνει
Ἀνεπαίσθητες θρομβώσεις
μικρὲς-μικρὲς στοιβάδες
μὲ σκέπασαν
--------------------------------------------------------------------------------
Μὲ τὸ ἄλφα τὸ στερητικὸ παλεύω
Πιστεύει πὼς ἡ ἀπουσία του
Θά ῾ναι τὸ ἀδιέξοδό μου
--------------------------------------------------------------------------------
Πάνω κάτω στὸ κλουβί, πάνω κάτω
σὲ μιὰ διαρκῆ ἀφασία
οὔτε ποὺ θυμᾶμαι
πόσες διασείσεις συντελέστηκαν
Πάνω κάτω - πάνω κάτω
Στὶς ἀνακωχὲς ὄργωσα τὸ περιμετρικό μου
ἕνα ἀπόλυτο τετράγωνο
Τὸ ἔσπειρα μὲ μνῆμες προγόνων
Πάνω κάτω - πάνω κάτω
Ὅπως τὰ θεμέλια ἐπιποθοῦν λείψανα Ἁγίων
ρίχνω κρασὶ στὶς τέσσερις γωνιὲς
τῆς φυλακῆς μου
– λάβα ποὺ θὰ λιώσει τὸ σίδερο –
Κρασὶ ἄπλετο
Πάνω κάτω - πάνω κάτω
Ἀνάφλεξη
Ἀνάδυση
--------------------------------------------------------------------------------
Κεῖμαι στὴν ἐλλειπτικὴ τροχιὰ τῆς ἀγάπης
ἀπόστημα οἱ τόκοι ρέουν ἐντός μου
Ὅσο κι ἂν μπήγω τὸ μαχαίρι
νὰ καθαρίσω τὰ τοιχώματα
ἐκεῖνοι καλπάζουν στὰ ὕψη
Σαθρὰ καὶ τὰ θεμέλια τοῦ οἴκου
ποὺ χρεώθηκα
Οἱ τοκογλύφοι καραδοκοῦν
μέσα ἀπὸ τὶς ρωγμές
Ὀσφραινόμενοι
Τὸ κενὸ ποὺ χάσκει ἀνυπεράσπιστο
--------------------------------------------------------------------------------
Ἀργό, ἀργὸ τὸ βούλιαγμα
Ἀργή, ἀργὴ ἡ ἀνόρθωση
Τὸ κενὸ τοῦ νοῦ συσπᾶται
Πλαταγιάζει ὁ νοῦς ἐκκωφαντικά
--------------------------------------------------------------------------------
Μὲ τὸν πάγκο ἀνὰ χεῖρας
Καὶ τὴν καρδιὰ στὰ κάτω ἄκρα
– μαγνήτη ἀνεπιστρέψιμης γείωσης –
Καταφθάνω στὸ ἐκδοτήριό μου
Θεατὴς μιᾶς μυστικῆς πράξης
Ἁπλώνω τὰ πιὸ πολύτιμα τζοβαερικά μου
Διάσπαρτες φλόγες φεγγοβόλες
Τὸ πὰζλ μιᾶς ζωῆς ἀνέστιας
--------------------------------------------------------------------------------
Ἔλιωσε ἡ φλόγα τὸ κερί
Τὸ ἀγάπησε μέχρι πνιγμοῦ
--------------------------------------------------------------------------------
Ἡ ταυτότητά σου ἀναγράφει
«Φευγαλέα ἔλευσις»
Ἡ δική μου
«Ἀνακομιδὴ λειψάνων»
--------------------------------------------------------------------------------
Κόκκινο καὶ μὴ τ᾿ ἀγγίξεις
Κρατήσου μακριά
Ὑπνώτισε τὸν ταῦρο
Ἀρνάκι σὲ ἀρένα
--------------------------------------------------------------------------------
Μὲ τὸν χρυσὸ τοῦ Μίδα ἀγκαλιά, πορεύτηκα
Ἐπάνω στὸ μυοκάρδιο
Τὸ εἰδικό σου βάρος
--------------------------------------------------------------------------------
Παγώνω τὸ αἷμα στὶς φλέβες μου
νὰ κρατηθεῖ μακριὰ ἀπ᾿ ὅ,τι ματώνει
Ἀνεπαίσθητες θρομβώσεις
μικρὲς-μικρὲς στοιβάδες
μὲ σκέπασαν
--------------------------------------------------------------------------------
Μὲ τὸ ἄλφα τὸ στερητικὸ παλεύω
Πιστεύει πὼς ἡ ἀπουσία του
Θά ῾ναι τὸ ἀδιέξοδό μου
--------------------------------------------------------------------------------
Πάνω κάτω στὸ κλουβί, πάνω κάτω
σὲ μιὰ διαρκῆ ἀφασία
οὔτε ποὺ θυμᾶμαι
πόσες διασείσεις συντελέστηκαν
Πάνω κάτω - πάνω κάτω
Στὶς ἀνακωχὲς ὄργωσα τὸ περιμετρικό μου
ἕνα ἀπόλυτο τετράγωνο
Τὸ ἔσπειρα μὲ μνῆμες προγόνων
Πάνω κάτω - πάνω κάτω
Ὅπως τὰ θεμέλια ἐπιποθοῦν λείψανα Ἁγίων
ρίχνω κρασὶ στὶς τέσσερις γωνιὲς
τῆς φυλακῆς μου
– λάβα ποὺ θὰ λιώσει τὸ σίδερο –
Κρασὶ ἄπλετο
Πάνω κάτω - πάνω κάτω
Ἀνάφλεξη
Ἀνάδυση
--------------------------------------------------------------------------------
Κεῖμαι στὴν ἐλλειπτικὴ τροχιὰ τῆς ἀγάπης
Τοῦ κύματος τὸ ἀληθές
Ἐκεῖ ποὺ τραβάει τὴν ἀνασαιμιά του
γιὰ νὰ ἐκτιναχτεῖ ἐκ νέου
Ἐκεῖ,
κόπηκε ἡ ζωή μου
--------------------------------------------------------------------------------
Φύραναν τὰ χέρια μου
Τρύπιες παλάμες
Καθρέπτες τοῦ μέσα
Ἀπροκάλυπτη ἐνσωμάτωση στὸ ἀσύλληπτο
--------------------------------------------------------------------------------
Τὸ τραχὺ δέρας
ὑπέκυψε
Στὴν βούληση τῶν σπλάχνων
γιὰ νὰ ἐκτιναχτεῖ ἐκ νέου
Ἐκεῖ,
κόπηκε ἡ ζωή μου
--------------------------------------------------------------------------------
Φύραναν τὰ χέρια μου
Τρύπιες παλάμες
Καθρέπτες τοῦ μέσα
Ἀπροκάλυπτη ἐνσωμάτωση στὸ ἀσύλληπτο
--------------------------------------------------------------------------------
Τὸ τραχὺ δέρας
ὑπέκυψε
Στὴν βούληση τῶν σπλάχνων
Ατιτλα
Κομμάτια ἀσύνδετα
Ὅσο κι ἂν ἐπιμένω
δὲν συντίθεται
τὸ πάζλ
--------------------------------------------------------------------------------
Προσεκρούσθη
Ἡ ἡλικία τῶν σπαργάνων
Μὲ ἀφελεῖς προκροῦστες
Στὸ δρόμο, ἡ χώρα τῶν λωτοφάγων
Φυτώριο λήθης
Ἔκτοτε,
Ἡ φαντασία ὁδηγεῖ τὸ μεθυσμένο κάτοπτρο
--------------------------------------------------------------------------------
Τὰ ἀντισώματά μου μὲ πετροβολοῦν
Ὅσο κι ἂν ἐπιμένω
δὲν συντίθεται
τὸ πάζλ
--------------------------------------------------------------------------------
Προσεκρούσθη
Ἡ ἡλικία τῶν σπαργάνων
Μὲ ἀφελεῖς προκροῦστες
Στὸ δρόμο, ἡ χώρα τῶν λωτοφάγων
Φυτώριο λήθης
Ἔκτοτε,
Ἡ φαντασία ὁδηγεῖ τὸ μεθυσμένο κάτοπτρο
--------------------------------------------------------------------------------
Τὰ ἀντισώματά μου μὲ πετροβολοῦν
Ατιτλα
Φύραναν τὰ χέρια μου
Τρύπιες παλάμες
Καθρέπτες τοῦ μέσα
Ἀπροκάλυπτη ἐνσωμάτωση στὸ ἀσύλληπτο
--------------------------------------------------------------------------------
Τὸ τραχὺ δέρας
ὑπέκυψε
Στὴν βούληση τῶν σπλάχνων
--------------------------------------------------------------------------------
Τρύπιες παλάμες
Καθρέπτες τοῦ μέσα
Ἀπροκάλυπτη ἐνσωμάτωση στὸ ἀσύλληπτο
--------------------------------------------------------------------------------
Τὸ τραχὺ δέρας
ὑπέκυψε
Στὴν βούληση τῶν σπλάχνων
--------------------------------------------------------------------------------
Ατιτλα
Δίχως ματοκλάδια τὰ παραθύρια μου
Ἐκτεθειμένα σὲ σκόνη καὶ σαράκι
Νὰ σκάπτει καὶ ὅλο νὰ ὑποσκάπτει
Πίσω ἀπὸ τὸ φαίνεσθαι
Τὴν καρδιὰ τοῦ εἶναι
--------------------------------------------------------------------------------
Ἀπ᾿ ὅλα τ᾿ ἀκρωτηριασμένα μέλη
Τὴν καρδιὰ ἐκράτησα
Μέσα σὲ βύσσο ἐκλεκτό
--------------------------------------------------------------------------------
Μὲ τὸ γάλα τῆς ἀποξηραμένης
συκῆς στὰ χείλη
Καὶ τὴν ματαίωση στὰ βλέφαρα
Γεννητούρι ἀλλεπάλληλων θανάτων
Καὶ τὸ ζύγι ὅλο νὰ ξεγλυστρᾶ τῆς ζωῆς
μ᾿ ἕνα ἀπόβαρο ἐλαφρόπετρας
--------------------------------------------------------------------------------
Συμπληγάδα ἡ ζωή
Ἴσα στὸ μάτι τοῦ κύκλωπα ὁδεύω
Κατακεραυνωμένη θωριά
Ἀπὸ Λαιστρυγόνες καὶ Κύκλωπες
--------------------------------------------------------------------------------
Χτυποῦσες ὅλη τὴ νύχτα
μὲ δύναμη τὶς πατοῦσες σου στὸ χῶμα,
σὰν γιὰ νὰ εἰσχωρήσεις μέσα του
Χτυποῦσες τὸ στῆθος σου
νὰ τὸ ξεσκίσεις ὡς ἄλλος τραγωδός
Χτυποῦσες ἀπὸ ἔνστικτο
νὰ ἐξευμενίσεις τὶς Εὐμενίδες
νὰ θολώσεις τὰ νερὰ τῆς ἱστορίας
Ἡ ροδόχρωμη αὐγὴ
σὲ βρῆκε μὲ ἕνα οἴδημα στὸ στῆθος
καὶ μὲ κακώσεις στὰ κάτω ἄκρα
Ἐνῷ
ἡ παραφροσύνη τῆς νυκτός
διόλου δὲν ἀπέτρεψε
τὸν εἱρμὸ τῶν γεγραμμένων
Ἐκτεθειμένα σὲ σκόνη καὶ σαράκι
Νὰ σκάπτει καὶ ὅλο νὰ ὑποσκάπτει
Πίσω ἀπὸ τὸ φαίνεσθαι
Τὴν καρδιὰ τοῦ εἶναι
--------------------------------------------------------------------------------
Ἀπ᾿ ὅλα τ᾿ ἀκρωτηριασμένα μέλη
Τὴν καρδιὰ ἐκράτησα
Μέσα σὲ βύσσο ἐκλεκτό
--------------------------------------------------------------------------------
Μὲ τὸ γάλα τῆς ἀποξηραμένης
συκῆς στὰ χείλη
Καὶ τὴν ματαίωση στὰ βλέφαρα
Γεννητούρι ἀλλεπάλληλων θανάτων
Καὶ τὸ ζύγι ὅλο νὰ ξεγλυστρᾶ τῆς ζωῆς
μ᾿ ἕνα ἀπόβαρο ἐλαφρόπετρας
--------------------------------------------------------------------------------
Συμπληγάδα ἡ ζωή
Ἴσα στὸ μάτι τοῦ κύκλωπα ὁδεύω
Κατακεραυνωμένη θωριά
Ἀπὸ Λαιστρυγόνες καὶ Κύκλωπες
--------------------------------------------------------------------------------
Χτυποῦσες ὅλη τὴ νύχτα
μὲ δύναμη τὶς πατοῦσες σου στὸ χῶμα,
σὰν γιὰ νὰ εἰσχωρήσεις μέσα του
Χτυποῦσες τὸ στῆθος σου
νὰ τὸ ξεσκίσεις ὡς ἄλλος τραγωδός
Χτυποῦσες ἀπὸ ἔνστικτο
νὰ ἐξευμενίσεις τὶς Εὐμενίδες
νὰ θολώσεις τὰ νερὰ τῆς ἱστορίας
Ἡ ροδόχρωμη αὐγὴ
σὲ βρῆκε μὲ ἕνα οἴδημα στὸ στῆθος
καὶ μὲ κακώσεις στὰ κάτω ἄκρα
Ἐνῷ
ἡ παραφροσύνη τῆς νυκτός
διόλου δὲν ἀπέτρεψε
τὸν εἱρμὸ τῶν γεγραμμένων
Ψυχιατρικὸ Τμῆμα
Ἕως τὰ μέσα μούσκεψα
– ὅπως τότες, παιδί –
Ξεδιπλώθηκα νὰ στεγνώσω
Κάτω ἀπὸ ἕναν ἥλιο παγετό
Παρατεταμένο συριστικὸ κλάμα
μέσ᾿ στὴν ἀγκάλη του
– ὅπως τότες, παιδί –
Ξεδιπλώθηκα νὰ στεγνώσω
Κάτω ἀπὸ ἕναν ἥλιο παγετό
Παρατεταμένο συριστικὸ κλάμα
μέσ᾿ στὴν ἀγκάλη του
Ατιτλα
Ἄρρητα μυστικὰ
συμπιέζουν τὴν καταπακτή μου
Μόλις ποὺ διακρίνεις:
Τὴ λύπη κόλουρη στὴ γωνιά της
Τὴν πικρία ἀπὸ μώλωπες κατάστικτη
Τὴν ἀπόγνωση σὲ αἰώρα λικνιζόμενη
Καὶ κάπου στὸ βάθος τοῦ κελλιοῦ μου
Μιὰν ἀχλὺ ἀχράντων μυστηρίων
Πορφύρας καὶ βύσσου
--------------------------------------------------------------------------------
Ξεκλείδωσε ἐκεῖνο τὸ πορτάκι
Οἱ τοῖχοι του χονδροκόκκινο
Πομπηϊανὸ ξεφλουδισμένο
Δὲν εἶναι αἷμα
Μόνον ἡ ἀγάπη ποὺ πέτρωσε
συμπιέζουν τὴν καταπακτή μου
Μόλις ποὺ διακρίνεις:
Τὴ λύπη κόλουρη στὴ γωνιά της
Τὴν πικρία ἀπὸ μώλωπες κατάστικτη
Τὴν ἀπόγνωση σὲ αἰώρα λικνιζόμενη
Καὶ κάπου στὸ βάθος τοῦ κελλιοῦ μου
Μιὰν ἀχλὺ ἀχράντων μυστηρίων
Πορφύρας καὶ βύσσου
--------------------------------------------------------------------------------
Ξεκλείδωσε ἐκεῖνο τὸ πορτάκι
Οἱ τοῖχοι του χονδροκόκκινο
Πομπηϊανὸ ξεφλουδισμένο
Δὲν εἶναι αἷμα
Μόνον ἡ ἀγάπη ποὺ πέτρωσε
Μνημοσύνης ἀπαύγασμα
Μὲ τὴ σάκκα στὸ χέρι
Βγῆκες στὰ χαρακώματα
Δωδεκαετὴς μέτρησες τοὺς νεκρούς σου
Σκορπίζοντας κομφετὶ στοὺς δρόμους
Λίγο ἔνιωθες σὰν τὸν καλὸ σπορέα
Καὶ λίγο σὰν τὸν ἱερέα ποὺ ρίχνει χῶμα
«Εἰς μνήμην»
Βγῆκες στὰ χαρακώματα
Δωδεκαετὴς μέτρησες τοὺς νεκρούς σου
Σκορπίζοντας κομφετὶ στοὺς δρόμους
Λίγο ἔνιωθες σὰν τὸν καλὸ σπορέα
Καὶ λίγο σὰν τὸν ἱερέα ποὺ ρίχνει χῶμα
«Εἰς μνήμην»
Ἐν εἴδει χαϊκού
Ὑποδόριο
ὀξύνουν ἀνάγνωσμα
ἀνοικτὴ πληγή
Ξάστερη νύκτα
Ὅλα ἐπὶ τάπητος
τ᾿ ἀποκαΐδια
Τόπος ἄνυδρος
περίκλειστα ρήγματα
αὐτοχειρίας
Θηλάζοντάς τες
Ἐκρέμασαν τὰ στήθη
τὲς οὐτοπίες
Ἀπαράκλητος
δίχως παρηγορία
ἐναγκαλισμός
ὀξύνουν ἀνάγνωσμα
ἀνοικτὴ πληγή
Ξάστερη νύκτα
Ὅλα ἐπὶ τάπητος
τ᾿ ἀποκαΐδια
Τόπος ἄνυδρος
περίκλειστα ρήγματα
αὐτοχειρίας
Θηλάζοντάς τες
Ἐκρέμασαν τὰ στήθη
τὲς οὐτοπίες
Ἀπαράκλητος
δίχως παρηγορία
ἐναγκαλισμός
Ατιτλα
Εὐρύσπλαχνη τράπεζα μέσα μου
Κόκκινο κρασί μαρμαρωμένο
--------------------------------------------------------------------------------
Τὸ ὄρνιο ποὺ μοῦ τρώει τὰ σπλάχνα
Ξαπόστασε γιὰ λίγο
Ἔλεγξε ἕνα γύρω τὴν ἐπικράτειά του
Ἐξοστρακίζοντας
τοὺς πειναλέους ἀντιπάλους
Κι ἐφόρμησε βολίδα
Κατὰ τὴ μεριὰ ποὺ χάσκει
ὀρθάνοιχτη ἡ πληγή
--------------------------------------------------------------------------------
Πότε θ᾿ ἀδειάσουμε
τὴ στέρνα;
Τὸ νερὸ παλιό
Ὅσο καὶ ἡ μνήμη
--------------------------------------------------------------------------------
Κόκκινο κρασί μαρμαρωμένο
--------------------------------------------------------------------------------
Τὸ ὄρνιο ποὺ μοῦ τρώει τὰ σπλάχνα
Ξαπόστασε γιὰ λίγο
Ἔλεγξε ἕνα γύρω τὴν ἐπικράτειά του
Ἐξοστρακίζοντας
τοὺς πειναλέους ἀντιπάλους
Κι ἐφόρμησε βολίδα
Κατὰ τὴ μεριὰ ποὺ χάσκει
ὀρθάνοιχτη ἡ πληγή
--------------------------------------------------------------------------------
Πότε θ᾿ ἀδειάσουμε
τὴ στέρνα;
Τὸ νερὸ παλιό
Ὅσο καὶ ἡ μνήμη
--------------------------------------------------------------------------------
Ἱστόπονον
Θά ῾θελα νά εἶμαι τὸ σιρίτι
τῆς σιωπῆς σου
Ἐκεῖνο τὸ λεπτὸ ὑφάδι
Κατὰ μῆκος τοῦ ἀπόλυτου
λευκοῦ
τῆς σιωπῆς σου
Ἐκεῖνο τὸ λεπτὸ ὑφάδι
Κατὰ μῆκος τοῦ ἀπόλυτου
λευκοῦ
Τετάρτη 1 Φεβρουαρίου 2012
Μυρίπνοον
Ἡ χαρά, κρυμμένη κρυμμένη
κρυμμένη
Ὅπως
Τὰ ὀστὰ τῶν Ἁγίων στὸ σκευοφυλάκιο
--------------------------------------------------------------------------------
Ἀδέκαστε Χρόνε
Ψελλίζω τρικλίζοντας
Τὸ ἀνόμημά σου
--------------------------------------------------------------------------------
Ἐπιβουλεύοντας ἕναν ἀργὸ θάνατο
Οἰκειοποιοῦμαι τὴ λήθη τῆς ἀκαμψίας
Δίχως νὰ γίνονται ὁρατὰ
Τὰ αἴτια τῆς ἀρτηριοσκλήρυνσης
--------------------------------------------------------------------------------
Ἐρήμην
Ἐρημία
Ἔρεβος
--------------------------------------------------------------------------------
Ψυχή μου, παρελθέτω
ἐκ τοῦ τοπίου σου
τὸ Ἔψιλον τοῦτο
--------------------------------------------------------------------------------
κρυμμένη
Ὅπως
Τὰ ὀστὰ τῶν Ἁγίων στὸ σκευοφυλάκιο
--------------------------------------------------------------------------------
Ἀδέκαστε Χρόνε
Ψελλίζω τρικλίζοντας
Τὸ ἀνόμημά σου
--------------------------------------------------------------------------------
Ἐπιβουλεύοντας ἕναν ἀργὸ θάνατο
Οἰκειοποιοῦμαι τὴ λήθη τῆς ἀκαμψίας
Δίχως νὰ γίνονται ὁρατὰ
Τὰ αἴτια τῆς ἀρτηριοσκλήρυνσης
--------------------------------------------------------------------------------
Ἐρήμην
Ἐρημία
Ἔρεβος
--------------------------------------------------------------------------------
Ψυχή μου, παρελθέτω
ἐκ τοῦ τοπίου σου
τὸ Ἔψιλον τοῦτο
--------------------------------------------------------------------------------
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)