Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μολέσκης Γιώργος (ποιητής από την Κύπρο). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Μολέσκης Γιώργος (ποιητής από την Κύπρο). Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 1 Ιουνίου 2023

ΤΑ ΕΡΩΤΙΚΑ ΔΩΜΑΤΙΑ / Μολέσκης Γιώργος


Όλα τα ερωτικά δωμάτια μοιάζουν μεταξύ τους.
Κάπου υπάρχει ένα παράθυρο που βλέπει τον ουρανό,
ένα κρεβάτι που γυρίζει μέσα στο δωμάτιο,
η μελωδία μιας μουσικής που φτάνει από μακριά
κι ένα φως κρυφό που ακουμπά ψηλά στο ταβάνι.
Το δωμάτιο σηκώνεται από τη βάση του,
ταξιδεύει από πόλη σε πόλη,
από χώρα σε χώρα,
μιλά σε ξένες γλώσσες, χορεύει
με ξένες μουσικές,
συνομιλεί με πράγματα που γεννιούνται
και πεθαίνουν κάθε στιγμή.
Όλα γίνονται έτσι,
όπως συμβαίνουν μες στο όνειρο.
Γιατί ο έρωτας είναι ένας
κι όλα τα ερωτικά δωμάτια μοιάζουν μεταξύ τους.

Σάββατο 1 Μαρτίου 2014

Από το ελάχιστο

Την ποίηση, όπως και την καλή διάθεση,
μπορείς να την αντλήσεις κι απ' το ελάχιστο,
σχεδόν από το τίποτε. Και τότε
το τίποτε αυτό θα πάρει υπόσταση
και θ' αποκτήσει σώμα όπως στο θαύμα της Κανά. 


Πολλά δεν θέλει να υπάρξει η ποίηση. Τα γεγονότα
πιο συχνά τη βαραίνουν και την πνίγουν
όπως οι κάθε λογής υπολογισμοί τον έρωτα.


Αλλά όταν υπάρξει είναι μια σκάλα
που ανεβάζει σε τραπέζι με φωμί
σε κανάτι με κρασί
ή στο κρεβάτι του έρωτα.

Δίνει ακόμη λίγη από τη γεύση της αθανασίας
καθώς η ερωτική πράξη με γυναίκα αγαπημένη
που ρίχνει το έμβρυο μέσα στη μήτρα. 



Από τη συλλογή Από το ελάχιστο (2001)

Κυριακή 13 Οκτωβρίου 2013

φθινόπωρο


Κρεμάσαμε τα μάλλινα στον τελευταίο ήλιο,

τα φορέσαμε Κυριακή πρωί και βγήκαμε στη

    θάλασσα.

Πίσω από μια πέτρα, κρεμασμένο σ' ένα αγκάθι

ήτανε το φθινόπωρο.

Το χαιρετίσαμε και γυρίσαμε σπίτι.

Φορέσαμε τις έγνοιες μας, τη φτώχεια μας,

πήραμε τη στεγνή μας γλώσσα

και περιμέναμε το ρυθμό της βροχής

που βάραινε με την αργοπορία της.

ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΚΟΝΤΑ ΣΤΗ ΝΥΧΤΕΡΙΝΗ ΘΑΛΑΣΣΑ


Μοναχική γυναίκα περπατά πλάι στη θάλασσα

που σκοτεινιάζει, μόνη κι αυτή και παγωμένη

με το χειμώνα από πάνω της σαν το μολύβι.



Περπατά. Κι όπως η θάλασσα

παίρνει από τον άναστρο ουρανό

τη θλίψη και τη μοναξιά της

έτσι κι αυτή παίρνει από τη θάλασσα

την πίκρα και την ερημιά της.



Και τόσο μοιάζουνε οι δυο τους

που βλέποντάς τις ένας τρίτος φεύγει βιαστικά

μην τους χαλάσει την παρέα.


ΘΑΛΑΣΣΑ Η ΑΜΙΑΝΤΟΣ



Κατακλυσμός



Θάλασσα, θάλασσα η αμίαντος

καθάρισε τον κόσμο.



Κι εγώ θα σου προσφέρω ένα πιάτο πανσπερμίας

με τους καρπούς που γέννησε το σώμα μου

κι ένα ποτήρι από το διυλισμένο αίμα μου

να σαι μαζί μου.



Γιατί έρχεται η μέρα των ψυχών

και βρώμικο νερό τους δίνεις στις ακτές

το καθαρό κρατώντας στ' ανοικτά

και στους βυθούς.

Εσύ, που να τους ανασταίνεις θα 'πρεπε

με κρυσταλλένιο δάκρυ, αγίασμα και δρόσο.



Φοβού την κατάρα των προγόνων!

Τους χρωστάμε ανάσταση και κόσμον άλλο.

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ



Το φως αυτό που καίει τη θάλασσα

ποτάμι χύνεται από την παραλία

και την πόλη καταβρέχει.



Γυμνό γυρίζει μες στους δρόμους,

ανακατεύεται με μαγαζάτορες,

εμπόρους, πλανόδιους πωλητές,

με τραπεζιτικούς και ταχυδρομικούς

κι άλλους λογής λογής υπάλληλους.



Πίσω ακολουθεί κι η θάλασσα

σέρνοντας τους παρδαλούς αποδημητικούς της εραστές.



Όλων τα σώματα υγρά, φωτίζονται

ως το αίμα και την ψυχή τους.

Και βλέπεις να γυμνώνονται τα σώματα

ως τα απόκρυφά τους μέρη

συχνά αποκαλύπτοντας τέλεια ομορφιά,

θεοποιημένη με το φωτοστέφανο του ήλιου

και λατρεμένη από αμύητους και μυημένους

χωρίς καν να φοβούνται τι ψυχή θ' αποκαλύ­ψουν

πίσω από τούτη την τέλεια σάρκα.



Από τη θάλασσα εκκινά, στη θάλασσα επιστρέ­φει

το φως αυτό. Μαζί της στο βυθό ξαπλώνει

και τρέμει βλέποντας τον κόσμο να βυθίζεται

    μες στο σκοτάδι.

ΕΙΚΟΝΑ



Η γυναίκα γυμνή πάνω στην άμμο,

η θάλασσα περικυκλωμένη από ξένα πολεμικά

ελικόπτερα γράφουνε κύκλους πάνω από λογής

     λογής σημαίες,

στην ίδια μέσα την πόλη χαλάνε

και γεμίζουν τις τρύπες με μπετόν

όπως γεμίζουν τη θέση του δοντιού που πέφτει

μ' ένα δόντι χρυσό.

ΠΑΛΙΑ ΓΕΙΤΟΝΙΑ



Σε κάθε αυλή υπάρχει κι ένα δέντρο

που ανεβαίνει πάνω από την τελευταία στέγη.

Σε κάθε αυλή ζει και μια γριά

που για χάρη της το δέντρο κάθε βράδυ

κατεβάζει το φεγγάρι στην αυλή.



Θα 'θελε το δέντρο να 'ναι κι ένα παιδί

και θα κατέβαζε για χάρη του τον ήλιο.

Τον ήλιο τον ίδιο, μέρα μεσημέρι, πάνω στη

    δόξα του

κι ας καίουνταν όλα,

κι ας έμενε μόνο το δέντρο, ο ήλιος και το παιδί

να ξαναχτίσουνε τον κόσμο.


ΤΟ ΜΠΑΛΚΟΝΙ


Μπαλκόνι κρεμασμένο από τον ουρανό μες στο

    πρωί

από τις αχτίνες του ήλιου. Στέκει εκεί,

με το ρυθμό παλιάς αρχιτεκτονικής, ανάμεσα

στο μπετόν και το γυαλί που βιαστικά τρώνε την

    πόλη.



Κόσμος φαγωμένος από το τσιμέντο, στυφός

βιαστικά περνά από κάτω δίχως να το προσέχει.

Κάποτε κάποιος απορεί που στέκει ακόμα,

που δε βαρέθηκε να στέκει, που δεν υποχώρησε

μέσα στο σπίτι με τα κλειστά παράθυρα

όπως τα έπιπλα, τα υφαντά και τ' άλλα,

πορτρέτα, χειροτεχνήματα, ρολόγια

που μετρούσανε έναν άλλο χρόνο,

όπως τους ανθρώπους, που δεν βγαίνουν πια

    καθόλου στο μπαλκόνι.

ΤΟ ΜΕΣΑ ΦΩΣ


Μέσα στο σώμα, κάτω απ' το δέρμα,

πίσω απ' τα κλειστά βλέφαρα

κυκλοφορεί ένα φως ζωντανό και καθάριο.

Κλείσε τα μάτια σου μέσα στο πιο πυκνό σκοτά­δι

και θα νιώσεις αυτό το φως

να φωτίζει αιώνια σκοτάδια

ν' αποκαλύπτει άλλο κόσμο.



Το φως αυτό που φυλακισμένο

και ανεκμετάλλευτο

ατονίζει σιγά σιγά και χάνεται

όπως ανεκμετάλλευτη πηγή

σ' ένα κόσμο που διψά.

Γιώργος Μολέσκης (μικρή αναφορά)

Ο Γιώργος Μολέσκης γεννήθηκε στην Κύπρο το 1946. Σπούδασε στο Αγγλικό Κολέγιο Λευκωσίας και στο Κρατικό Πανεπιστήμιο Λομονόσοφ της Μόσχας, από το οποίο απέκτησε πτυχίο στη ρωσική φιλολογία και διδακτορικό δίπλωμα στη φιλολογία. Από το 1987 μέχρι το 2007 εργάστηκε στο Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου. Είναι Σύμβουλος στο Ίδρυμα "Συμφωνική Ορχήστρα Κύπρου". Από το 1967 μέχρι σήμερα έχει εκδώσει έντεκα ποιητικές συλλογές. Επιλογές απο το ποιητικό του έργο έχουν μεταφραστεί και εκδοθεί σε πολλές χώρες. Έχει τιμηθεί δύο φορές με Κρατικό Βραβείο Ποίησης στην Κύπρο. 

Εξέδωσε τις ποιητικές συλλογές: 
  • "΄Ομορφη χώρα", 1967, 
  • "Ο δρόμος" ,1970, 
  • "Αυτοβιογραφία", 1972, 
  • "Μεγάλο που ήταν το φεγγάρι", 1980, 
  • "Τα δέντρα στο Βορρά", 1981, 
  • "Περαστική ΄Ανοιξη", 1984, 
  • "Σκαλιώτικα σχέδια", 1987, 
  •  "Η στέρνα των ερώτων", 1987, 
  • "Το σπίτι κι ο χρόνος", 1990, 
  • "Το νερό της μνήμης", 1998, 
  • "Από το Ελάχιστο", 2001, 
  •  Το 1993 εξέδωσε το βιβλίο "Ποιήματα 1980-1990" στο οποίο περιλαμβάνονται οι έξι ποιητικές συλλογές της δεκαετίας αυτής. 
  • Το 2008 κυκλοφόρησε από τις ″Εκδόσεις Μεταίχμιο″ στην Αθήνα η συγκεντρωτική έκδοση ποιημάτων ″Αναμονή βροχής″
 
 ΑΛΛΑ ΕΡΓΑ 

  •  νουβέλα "Τα κλεμμένα σταφύλια", 1985, 
  • μελέτη "Παύλος Λιασίδης: Η δύναμη του ποιητικού ταλέντου" (1995), 
  •  "Εκατό χρόνια ρωσικής ποίησης", ανθολογία, έκδοση ΄Ενωσης Λογοτεχνών Κύπρου, Λευκωσία 1989, 
  •  "Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι: Σύννεφο με παντελόνια", εισαγωγή-μετάφραση-σχόλια, εκδόσεις, "Τα τραμάκια", Θεσσαλονίκη 1995,
  •  "Αττάλ Μπιχαρί Βαζπεϊ, 21 ποιήματα", έκδοση Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού – Πολιτιστικές Υπηρεσίες, Λευκωσία 2002, 
  • "Ρώσοι ποιητές του 20ού αιώνα, ανθολογία", εισαγωγή-μετάφραση-σχόλια, εκδόσεις "Μεσόγειος", Λευκωσία – Αθήνα 2004.

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το ενδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι ποιητές και ποιήτριες να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια του διαχειριστή του Ιστολογίου αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους

στο e-mail : dimitriosgogas2991964@yahoo.com προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.

Θα θέλαμε να τονίσουμε ότι σεβόμαστε πλήρως τα πνευματικά δικαιώματα του κάθε δημιουργού, ποιητή και ποιήτριας και επισημαίνουμε πως όποιος δεν επιθυμεί την ανάρτηση των ποιημάτων του ή κειμένων στο παρόν Ιστολόγιο, μπορεί να μας αποστείλει σχετικό μήνυμα και τα γραπτά θα διαγραφούν.

Τέλος υπογράφουμε ρητά ότι το παρόν Ιστολόγιο δεν είναι κερδοσκοπικό και πως δεν η ανάρτηση οποιουδήποτε κειμένου, ποιήματος κτλ γίνεται με μοναδικό στόχο την προβολή της ποίησης και την γνωριμία όλων όσων ασχολούνται με αυτή, με το ευρύτερο κοινό του διαδικτύου.