ΑΚΟΜΗ ΚΙ ΑΝ..

Ακόμη κι αν οι νύχτες πέρασαν
οι δρόμοι φλερτάρουν ακόμα με τα βήματα μας.
Ακόμη κι αν οι ώρες γέρασαν
τα άστρα παίζουν ακόμα με τις τύχες μας.
Aκόμη κι αν το ποτήρι σου άδειασε
το παρελθόν καίει ακόμα τα όνειρα μας.
Μα αν η αγάπη σου τέλεψε
οι μέρες που ακολουθούν είναι ήδη νικημένες.

Γιώργος Νταής 

ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ

Γιώργος Νταής

Πήρα την περηφάνια και την φόρεσα επί της κεφαλής
Να φαίνεται από μακριά, να τρομάζει
Κι ας μένει αδέξια άγριο
το εντός της κεφαλής ανεξήγητο
μια μέρα θα πάρω τσουγκράνες, σκεπάρνια, τσάπες
και εντός του ανεξερεύνητου της θα ξεριζώσω
όλες τις αχρείαστες μοναδικές ελπίδες
που ερειστικά έκαναν να ξεπροβάλλουν.
Εντός κεφαλής αδούλευτης κατέρριψα
τη λειψή ακατάληπτη λογική μου.
Πήρα την περηφάνια και είπα επί κεφαλής
μα το γινόμενο δεν έδωσε τίποτα.
Μάταια θαρρώ πως απέμεινα
από κεφαλής αμέτοχης πιασμένος
κάποιαν άλλη τύχη να προσμένω.
Επί της κεφαλής πλέον κατάλαβα
πως ότι και να βάλω
ανεκμετάλλευτο θα μείνει
δίχως χρώμα να γεννήσει
μα ας αφήσουμε την ψευδαίσθηση
στους απαίδευτους
που καυχιούνται πως πορεύονται
επικεφαλής

ΝΥΧΤΕΡΙΝΟΙ ΤΑΞΙΔΙΩΤΕΣ

του Γιώργου Νταή 

Τα ρολά κατεβήκαν
τα παράθυρα κλείσαν
οι πόρτες κλειδώσαν
τα ποτήρια γεμίσαν.
Οι δρόμοι απαλλαγμένοι από τη ζαλάδα της μέρας
δεν δίνουν δεκάρα για το εφήμερο.
Τα ρολόγια κινούνται σε ράθυμους ρυθμούς
μήπως και στα όνειρα προλάβουμε
όσα σκότωσε η μέρα να αναστήσουμε.
Στα μικρά διαμερίσματα
γεννιούνται εραστές
χωρίζουν ζωές.
Κι εμείς, απλώνοντας τα φτερά μας
ετοιμαζόμαστε
για ένα ακόμη ταξίδι στην άκρη της νύχτας.