Τρία Ποιήματα / Γεώργιος Μπασδέκης

Ο δρόμος 
Το Κάστρο 
Η σημαία 

Ο Πανταχού 
Γλυκός και Αχαλίνωτος 
Με διάφανο κρανίο στις ξέφρενες 
κούρσες του χρήματος 

Συναλλάζει ο τετραπέρατος την ελπίδα 
Δρέπει τους καρπούς 
Εμβάζει μεσοχείμωνο τη φωτιά 

Τίποτα δεν τον φοβίζει 
όσο λάμπει στη κοιλιά του λαβύρινθου 
το δόγμα του. 

Το χρήμα φέρνει χρήμα 

Και σήμερα έχει να θάψει 
γιατί είναι το δικαστήριο 
τυλιγμένο θρυαλλίδα
της Γουόλ Στρητ

Φωνές, σαν να σώζονται ακόμα άγριες φυλές. 

Στων ψαρών την ολόμαυρη ράχη / Γεώργιος Μπασδέκης

ΚΟΒΩ με τον χαρτοκόπτη 
ΔΥΟ σελίδες θάλασσα

Η Άνοιξη έρχεται κάποτε

Στις σκοτεινέ γωνιές
δεν βρίσκεις άλλο, παρά

Ξεραμένο δέρμα φιδιού 
Μια πράσινη επιγονατίδα
μικρού τερματοφύλακα.

Δήλος / Μπασδέκης Γιώργος

ΣΤΗ Δήλο
Κοιτώντας ένα μάρμαρο
Πελεκώντας το μάρμαρο
Νάτος ο αρχαίος τοίχος
Η Αφροδίτη να κατεβάζει
μα τα λιγνά δάκτυλά της
Σαν πέπλο από πάνω της
                          τη νύχτα
Κάπου εδώ είναι
και ο μονάχος άνθρωπος

Μπασδέκης Γιώργος (μικρή αναφορά)

Γεννήθηκε το 1951 στη Καρδίτσα. Έχει εκδώσει τρεις ποιητικές συλλογές

Θαλάσσιος Κύκλος/ 1985

Ηγεμών / Μπασδέκης Γιώργος

Τον είδα στις ερημιές να τριγυρνά.

Τέλος Απρίλη και τα χιόνια δεν είχαν λοιώσει

στα βουνά. Η θάλασσα άγριο άλογο ξεφυσούσε,

έπλεκε γοργόνες σε υφαντό από πέτρα

και σύννεφο.

Το φεγγάρι ξεπάγιαζε στην πολεμίστρα.

Αγνοημένος όλον τον χειμώνα,

ούτε μια φωτογραφία του από τα κολχόζ.

Περιστοιχισμένος από εργάτες

να του φιλούν το χέρι,

να του λένε τα όνειρα τους,

και κείνος να τους χτυπά τον ώμο.

Θεόθεν παράλυτος

χωρίς τη στρατιωτική στολή του,

τη γεμάτη με λαμπρά παράσημα.

Οι στρατιώτες λιποτάκτησαν.

Μερικούς τους κατέβασε πνιγμένους το ποτάμι,

άλλοι χάθηκαν μέσα στις πόλεις.