Το 1973 φεύγει από τη Θεσσαλονίκη και πηγαίνει στην Αθήνα.
Συνεχίζει να ασχολείται με το θέατρο και τελειώνει μια ιδιωτική σχολή
Δραματικής Τέχνης. Γράφει τραγούδια τα οποία δε δισκογραφεί επίσημα,
αλλά τα γράφει μόνος του σε κασέτες τις οποίες πουλάει σε διάφορους
δρόμους της Αθήνας. Δίνει ακόμα μουσικές παραστάσεις σε μπουάτ της Πλάκας, και συνεργάζεται με καλλιτέχνες όπως ο Θανάσης Γκαϊφύλλιας, ο Γιάννης Ζουγανέλης, ο Σάκης Μπουλάς, και η Κατερίνα Γώγου. Το 1976 απέκτησε μία κόρη από τη σχέση του με την Λίλιαν Χαριτάκη, εκτός γάμου.
Η πρώτη του συμμετοχή στη δισκογραφία ήταν το 1974 με το single Ρωμιός-Μηχανισμός σε ηλικία 25 χρόνων. Το 1977 φυλακίστηκε προσωρινά μαζί με άλλους πέντε εκδότες και συγγραφείς, ενώ αργότερα όλοι αποφυλακίστηκαν μετά από πρωτοβουλία του Διονύση Σαββόπουλου. Το 1978
κατατάχτηκε στον στρατό. Ωστόσο πήρε απαλλαγή στράτευσης, καταφέρνοντας
να του αναγνωριστεί ότι πάσχει από σχιζοειδή ψύχωση. Η πάθησή του αυτή
δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα αφού, όπως αναφέρει
χαρακτηριστικά στην αυτοβιογραφία του, υιοθέτησε αυτή την συμπεριφορά
γιατί ήταν αντίθετος προς τη στράτευση και απλά ήταν ένα σχέδιο για να
την αποφύγει. Την περίοδο 1980 - 1981 έγραψε το βιβλίο Αναζητώντας Κροκάνθρωπους,
το οποίο δεν εκδόθηκε επίσημα, αλλά κυκλοφόρησε από τον ίδιο σε
φωτοτυπημένα αντίγραφα. Μετά τον θάνατό του, το βιβλίο κυκλοφόρησε από
εκδοτικό οίκο, κάτι που ο ίδιος δεν θα ήθελε να συμβεί.
Το 1982 κυκλοφόρησε τον πρώτο του δίσκο μακράς διάρκειας με τίτλο Ο Ξαναπές. Μελοποίησε το "Ουλαλούμ" του Γιάννη Σκαρίμπα. Το 1987
κατηγορήθηκε για το βιασμό μίας κοπέλας και οδηγήθηκε για λίγο στο
ψυχιατρείο. Το γεγονός αυτό είχε σημαντικές συνέπειες στη ψυχολογία του
και στις 17 Μαρτίου του 1988 κρεμάστηκε στο σπίτι του (σε μια σωλήνα καλοριφέρ), που ονόμαζε 'χώρο προετοιμασίας'. Πέθανε σε ηλικία περίπου 39 ετών.
Φημολογείται πως ο Άσιμος είχε ξεκινήσει ένα είδος ημερολογίου, στο
οποίο κατέγραψε τις τελευταίες δεκαπέντε ημέρες της ζωής του. Κατά το
διάστημα αυτό, έψαχνε έναν λόγο να κρατηθεί στη ζωή, όμως μην βρίσκοντας
κάποιον, σημείωνε 'Χ' στο ημερολόγιό του. Έχοντας σημειώσει και τις
δεκαπέντε ημέρες με το γράμμα 'Χ', ο Νικόλας Άσιμος έδωσε τέλος στη ζωή
του.
Δισκογραφία και συνεργασίες
- 1974, Ρωμιός- Μηχανισμός, single.
- 1978, Παράνομη κασέτα Νο.000001 "Κασέτα με το βαρέλι που για να βγει το σπάει"
- 1979, "Τριπλή κασέτα μπελά με χωρίς ταμπέλα" που περιέχει:
- Παράνομη κασέτα No.000002 "Είμαι παλιάνθρωπος"
- Παράνομη κασέτα No.000003 "Γιατί φοράς κλουβί"
- Παράνομη κασέτα No.000004 "Κλάστε ελευθέρως"
- 1982, Ο Ξαναπές. Συμμετέχουν ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου και η Χάρις Αλεξίου.
- 1986, "Τριπλή κασέτα" που περιέχει:
- Παράνομη κασέτα No.000005 "Ο Σάλιαγκας"
- Παράνομη κασέτα No.000006 "Η Ζαβολιά"
- Παράνομη κασέτα No.000007 "Πάλι στην Ξεφτίλα"
- 1987, Παράνομη κασέτα No.000008 "Το Φανάρι του Διογένη"
- 1987, Συμμετοχή με 5 τραγούδια στο δίσκο "Χαιρετίσματα" του τραγουδιστή Βασίλη Παπακωνσταντίνου.
- 1988, Συμμετοχή στο δίσκο "Ήχοι του Χειμώνα" με το τραγούδι "Πάλι στην ξεφτίλα".
- 1989, "Το Φανάρι του Διογένη". Ο δίσκος αυτός κυκλοφόρησε μετά θάνατον και περιέχει κομμάτια από την Παράνομη κασέτα No.000008 με μερικές απουσίες λόγω παρέμβασης από την δισκογραφική εταιρία. Συμμετέχει η Σωτηρία Λεονάρδου.
- 1992, "Στο φαλημέντο του κόσμου". Μετά θάνατον. Περιέχει επιλογές από τις παράνομες κασέτες. Συμμετέχει ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου.
- 1997, Το συγκρότημα Magic de Spell διασκευάζει το τραγούδι "Μπαταρία" του Νικόλα Άσιμου στο cd single τους "Ο Φόβος έχει όνομα".
- 1997, Ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου διασκευάζει 5 τραγούδια του Νικόλα Άσιμου στο δίσκο "Πες μου ένα ψέμα ν' αποκοιμηθώ".
- 2000, Το συγκρότημα Ενδελέχεια διασκευάζει το τραγούδι "Μπαγάσας" του Νικόλα Άσιμου στο Cd single τους "Καθρέφτης".
- 2002, Συλλογή (2 Cd) ονομαζόμενη "Βιομηχανία του πεζοδρομίου" με επιλογές από τις παράνομες κασέτες του Νικόλα Άσιμου.
- 2009, Μια παράσταση (2 Cd) με ζωντανή ηχογράφηση στο Rodeo Club (26/02/1986).
