Η πεδιάς και το νεκροταφείον

σχήμα προς αποφυγήν ο πλεονασμός
της φύσης
πάνω στο μπλε κατεβατό του ουρανού
ούτ' ένα κόκκινο φτερό
περνούν τα λάθη
κάτω η ζωή
υπογράφει με σταυρό
γι' αυτό νυχτώνει
γι' αυτό ανέκαθεν νυχτώνει
κι όλο πληθαίνουνε τ' αστέρια
όλο πληθαίνουν
είναι τα ζάρια των χαμένων
που δοκιμάζουνε την τύχη τους
ξανά και ξανά
μες στο σκοτάδι

το ρολόι

από το χέρι του νεκρού

πρέπει να βγαίνει το ρολόι

όχι γιατί η μικρή του κόρη

πρέπει να έχει κάτι να θυμάται

όχι γιατί σ΄ ένα νεκρό

πάει πάντοτε πίσω το ρολόι

γι΄αυτό  κι αργοπορεί

γι΄ αυτό και δεν κρατάει ποτέ

τις υποσχέσεις του

όχι για τίποτε απ’ αυτά

αλλά γιατί

καθώς θα ξυπνά το χάραμα

και με το μάτι του πικρό

θα ψάχνει κάτω απ΄το μανίκι

θα δει πως λείπει το ρολόι

θα πει πως είναι Κυριακή

δεν έχει σήμερα δουλειά

ας κοιμηθώ λιγάκι παραπάνω