Παραφράζοντας τον Αλεπουδέλλη / Αντωνόπουλος Παναγιώτης

1 / 7 / 18

Της δικαιοσύνης Ήλιε νοητέ
του παρακράτους επιβεβλημένη αγυρτεία !
Δεν έστερξες τον πόνο μας να δεις
πνιγμένος στων αστών , την κτηνωδία !!

Και συ μυρσίνη των πικρών καιρών
της νόμιμης , περιχαρακωμένης αδικίας
ικέτευσε , τις μοίρες των παθών
γι ανάθεμα , της , των Γραικύλων παροικίας !!

Όμως κοσμάκη του συρμού και της χαράς
πέθανε ήσυχος ! Ανάσταση για σας !!!!

Της θηριωδίας Ήλιε υπαρκτέ !
Της αποκτήνωσης τεκμήριο , του πλούτου !
Όπως τον έφτιαξες τον κόσμο , έναν τεκέ
αξίες σκότωσες , της νόησης του φρούτου !!

Όμως σκουλίκια των θεσμών και του παρά
μόνη αλήθεια σας , κιβουρι ! Ωσαννά !!!!

Ψευδαίσθηση του χρόνου / Παναγιώτης Αντωνόπουλος

Ένα χαρτάκι πεταμένο , ημεροδείκτη
η κάθε μέρα που περνάει , βιαστικά !
Γρατζούνισμα απαλό του χρόνου νύκτη !
Πληγή βαθιά , που κουβαλάει γηρατειά !!

Ένα χαρτάκι που στη μιά λέει στιχάκια
Από την άλλη σημειώνει παρελθόν !
Και σαν θυμάμαι , όταν παίζαμε παιδάκια
κουράγιο κάνω , για το βάρος στο παρόν !!

Ένα παρόν , σημαιοφόρος , του θανάτου
μόνης αλήθειας , που φοβάται κι ο θεός !
Το πιο χαρούμενο απ’ όλα του μαντάτου
Ψευδαίσθηση του χρόνου , όπως αυτός !

Εμείς / Παναγιώτης Αντωνόπουλος

Στην Κυμοθόη

Εμείς δεν φοβηθήκαμε τις πείνες τις σφοδρές
και κάναμε τραγούδι μας , γουργούρα του στομάχου !
Εμείς (ε)πολεμήσαμε τυφλές αναστολές
και κάναμε παιχνίδι μας , τον γύρο του θανάτου !!

Εμείς ντροπή δεν νιώσαμε , στης πίστης την μομφή
ούτε και φοβηθήκαμε , της μοίρας τις εκστάσεις !
Εμείς πληγή γκρεμίσαμε , των ξένων δουλική
και έντιμες επήραμε Ελλήνων αποφάσεις !!

Εμείς δόξα μας κάναμε , την όποια αναστολή
και έντιμα ανεβήκαμε , την όποια ανηφοριά μας !
Απ’ τον θεό αν πήραμε , λάγνα αποβολή
παντού το φως (ε)σπείραμε , με τα πονήματα μας !!

Τον Δία ξεπουλήσαμε , ως και τον Ποσειδώνα !
Τον έναν τον είπαμε Χριστό , τον άλλο Άι Νικόλα !!