του Κωνσταντίνου Τάκη Τάγκαλου
Σκιές στον
τοίχο που χορεύουν
Άψυχα όνειρα
σαλεύουν
Αισθήματα που
αιωρούνται
Για μια αγάπη,
όλα ξεχνιούνται!
.
Εικόνες
άχρωμες, μοιραίες
Σκιές παράφορα
ωραίες!
με μία νότα
που θα παίζει
Και τη ζωή να
περιπαίζει!
.
Σκιές που
χρόνια κυνηγούσες
Δικές σου ήθελες να κάνεις!
Και τη ζωή σου
λοιδορούσες
Αν δεν τις
πιάσεις θα πεθάνεις!
.
Στο σώμα τώρα
όμως σε πνίγουν
Σκιές
φιλήδονες με πάθος!
Με αναμνήσεις
σε τυλίγουν
Να σου
θυμίζουν κάθε λάθος!
