ΣΑΝ ΈΡΧΕΤΑΙ Τ'ΑΠΟΒΡΑΔΟ.. / Δοναρά Ντίνα Κόντι

Όταν τον ουρανό κοιτώ,
που ο ήλιος πάει να δύση,
νιώθω ένα πόνο στη καρδιά,
τα μάτια μου σαν βρύση,

rerfen
Σαν έρχεται τ' απόβραδο,
ο πόνος μου δεν σβήνει,
φωτιά καίει τα στήθη μου,
και η καρδιά καμίνι,

Βλέπω ένα σπίτι αδειανό.
με πνίγει η ερημιά μου,
στάχτες υπάρχουνε καταγής,
από τα όνειρά μου.

rerfen
Σαν έρχεται τ' απόβραδο,
ο πόνος μου δεν σβήνει,
φωτιά καίει τα στήθη μου,
και η καρδιά καμίνι,

Πολλά ήταν τα όνειρά,
χιλιάδες και έχουν σβήσει,
και απ' τη φωτιά του έρωτα,
στάχτη έχουν αφήσει.

ΉΣΟΥΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ.. / Δοναρά Ντίνα Κόντ

Ήσουν αγάπη για μένα εσύ,
ήσουν χαμόγελο μες τη ζωή,
μα τώρα βρήκες αλλού λιμάνι,
λες η αγάπη μου ότι δεν φτάνει.

Ήσουν για μένα το καλοκαίρι,
ήσουν ο ήλιος ήσουν αστέρι,
μα τώρα έφυγες α' τη ζωή μου,
όλα σκοτείνιασαν μες τη ψυχή μου.

Ήσουν τα πάντα όλοι η ζωή μου,
για σένα ζούσα αναπνοή μου,
μα για άλλη αγάπη εσύ τραβάς,
τώρα με ξέχασες δεν μ' αγαπάς.

Ήσουν το φως μες το σκοτάδι,
έβλεπα μέρα κι ας ήταν βράδυ,
τα πάντα ήσουν δώρο ακριβό,
χωρίς εσένα πως θα ζήσω απορώ

ΔΕΝ ΘΕΛΩ,

Δεν θέλω μες τα πούπουλα να ζω,

με φτάνει ότι βρίσκομαι κοντά σου,

και θέλω να κοιμάμαι να ξυπνώ,

ακούγοντας τους χτύπους της καρδιά σου.

Δεν θέλω στον παράδεισο να ζω,

παράδεισος για μένα η αγκαλιά σου,

μου φτάνει ένα δωμάτιο μικρό,

να δίνω και να παίρνω τα φιλιά σου.

Δεν θέλω ούτε πλούτη ούτε παλάτια,

μου φτάνει ένα χαμόγελο ζεστό,

να με κοιτάς μ' αγάπη μες στα μάτια,

αυτό μου φτάνει, και μου είναι αρκετό..

Δεν θέλω σε παλάτια εγώ να ζω,

ούτε ουρανό ζητάω ούτε αστέρια,

μου φτάνει να μου λες το σ' αγαπώ,

να με κρατάς σφιχτά στα δύο σου χέρια,,

ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΣΟΥ ΑΓΑΠΗ,

Στο ρυθμό της αγάπης,
πως χτυπά η καρδιά,
ένα βλέμμα της φτάνει,
για να νιώσω καλά,
ένα άγγιγμα μόνο,
για να ανάψει φωτιά,

Στο όνομά σου αγάπη,
σαν κλαράκι λυγίζω,
να είμαι μαζί σου,
μονάχα φροντίζω.
τα πλούτη του κόσμου,
σε άλλους χαρίζω,

Στο ρυθμό της αγάπης,
θα χορέψω και πάλι,
και τα χείλη θα πιω,
για να νιώσω τη ζάλη.
σαν παιδάκι θα τρέξω,
στη ζεστή της αγκάλη.

Στο ρυθμό της αγάπης,
χορεύουμε πάντα,
τραγουδάνε τα χείλη,
τρυφερά μια μπαλάντα,
και μυρίζει το στρώμα,
γιασεμί και λεβάντα.