(Αγόρια και κορίτσια μια φορά μια φορά)

Αγόρια και κορίτσια μια φορά μια φορά
Ψυχή τα πένθη σου
Τους χτίσαν και τους θάψανε
Τους ντύσαν δενδρολίβανο κι αγερικό σκοτάδι
Κι ασύμπαντο μαγνάδι

Μια φορά μια φορά κι έναν καιρό
Αγόρια και κορίτσια κατρακυλούσαν τα βουνά
Στεφανωμένοι μάραθο στεφανωμένοι γέλια
Κι άφρισε νερό κόκκινο και νύχτωσε στ’ αμπέλια

Επιταχύνσεις σκοταδιού
Παλλινωδίες φεγγαριού
Μαύρο μαύρο πηχτό φαρμακερό
Πνίγει τις νεραϊδοπατρίδες
Πνίγει τους χαρταετούς
Μαύρο αφιονισμένο μαύρο του κατραμιού
Πνίγει και τ’ ακροκέραμο στα μύχια του βυθού

Ασώματή μου αγάπη στην άκρη τ’ ουρανού
Πένθος της νυχτερίδας
Παιδί του στεναγμού