(Αν και στην οργισμένη θάλασσα ...)

Αν και στην οργισμένη θάλασσα
χαθήκαν τα κουπιά,
απόμειναν τα χέρια
κι ελπίζω.
Με όποιο τίμημα θα μείνω.
Όσες φορές βγήκα από τον εαυτό μου
χάθηκα σ' αδηφάγους χώρους.
Ποντάρω στις σκαμμένες παλάμες
που πάνω τους φυτρώνουν στάχυα,
κρασοστάφυλα,ξανθά όνειρα.
Ποντάρω στη χλωρή νιότη,
στους εφήμερους σπόρους
στο κεφάλι μου και στους τρελούς.

Ανέβηκα σε αιωνόβια πλατάνια,
πανύψηλες κερασιές,καρυδιές,
στο μπλε του ουρανού.
Στις κερήθρες μου
πότε θ'αφεθώ να τις χαρώ;