Στη γυμνή ώρα
το φως λεηλατεί τη μέρα.
Ο κόσμος σωπαίνει αδειανός.
Το ρολόι τραγουδά το χαμένο χρόνο.
Μάταια φυλλομετρώ τη ζωή μου.
Ούτε ένας ήχος
ούτε ένας στεναγμός.
Κλείνω τα μάτια κι αφουγκράζομαι
στα σύνορα του είναι και του τίποτα
μια ζωή πιο ζωντανή μας προσκαλεί.
Ο εαυτός μου ξεκολλά απ' τον εαυτό του
και γίνεται κομμάτια.
Φεύγω να βρω τι είμαι.
Ο άνθρωπος αρχίζει εκεί που πεθαίνει.
Επιστρέφω στη γέννησή μου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου