επικινδύνως

ζούμε σ΄ ένα παράξενο ενυδρείο

γεμάτο λέξεις και χρυσόψαρα

που πηγαινοέρχονται

μας μιλούν και μας χαιρετούν

λες και γνωριζόμαστε από παλιά

από ναυάγια άλλα

σ΄ ένα υποβρύχιο ζούμε

έξω από το φινιστρίνι μας

ενεδρεύουν τα μεγάλα κήτη

τίποτα δεν ανιχνεύει τις προθέσεις τους

τις άναρθρες κραυγές τους δεν ακούμε

εμείς κι αυτά

συγκατοικούμε παράλληλα

ώσπου να σπάσει η γυάλα

κι ό,τι είναι έξω

εντός μας να βρεθεί

κι όλες οι λέξεις

και τα τιμαλφή μας

στο στόμα του κήτους