Είναι τρεις βδομάδες τώρα που πηγαίνει
για τον διορισμό,
και κρατεί το γράμμα που είναι συστημένη,
με τι σπαραγμό !
Ο υπουργός θέ νά'ναι για να του το δώσει;
και θα την δεχτεί;
ή πάλι θά νά'βρει,μόλις κει ζυγώσει
πόρτα σφαλιστή;
Πήρ'εκλεχτό λάδι για τον βουλευτή της
από το νησί
και σ'ένα καλάθι πορτοκάλια Κρήτης,
ελιές και κρασί.
<<Δεν είταν ανάγκη κι όλ' αυτά τα δώρα,
-είπε ο βουλευτής-
έννοια σου,παιδί μου,κ'έφταξεν η ώρα
που θα διοριστείς.>>
Έτρεξε η κερά του και τα πήρεν όλα
με ύφος βιαστικό,
μα έγραψε κ'εκείνος σε μεγάλη κόλα
το συστατικό.
Αχ!αυτό το γράμμα πότε θα το δώσει;
κι όλοι κάτω εκεί,
στο χωριό, προσμένουν αυτή να τους σώσει.
Τί ζωή κακή !
Όξω απ'το Υπουργείο,ουρά καρτεράνε
πόσοι για να μπουν !
κι όλοι αυτοί οι καημένοι,όλοι θα πεινάνε,
μα και τί να πουν !
Οι υπουργοί δεν ξέρουν το σκληρό το δράμα
της φτωχολογιάς.
Δύστυχο κορίτσι,που κρατάς το γράμμα
της παρηγοριάς !
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου