μέσα στου δρόμου τη βοή και την ανεμοζάλη,
που ολόγυρα, ζευγαρωτά,περνούν χαρούμενα άλλοι,
εγώ διαβαίνω αμίλητη το βράδυ εκεί κοντά σου.
Ανηφορίζω το στενό δρομάκι πικραμένη,
τα πόδια μου σέρνουν βαρύ το ανύμπορο κορμί μου
και στη χλωμή την όψη μου γραμμένοι όλοι οι καήμοι
με συντροφεύουν στο στενό δρομάκι πικραμένη
το τι μπορούσα να σου πω και πως δε σου το είπα
τη νύχτα στο κρεββάτι μου θα συλλογιέμαι πάλι
και θα κυλάν τα δάκρυα μου, ζεστά στο προσκεφάλι,
για όσα θα μπορούσα να σου πω
και όμως δειλή δεν είπα..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου