μια απ’αυτές τις παράξενες νύχτες του χρόνου
πολλά ειν’αυτά που πρόκειται να δεις.
Υπάρχουν χαμηλοτάβανα σπιτάκια σκοτεινά
και ρόπτρα που τα χτυπάν μ’αδέξια φυσικότητα
φαντάροι,
ξενοδοχεία πρόστυχα και σιωπηλά, υπόγεια μπαρ
με πρόσωπα κι’ονόματα που τα ξεχνάς αμέσως,
άγνωστοι που θα σ’αγγίξουν παρακαλεστικά .
μεσ’από καπνούς και παραλυσίες των κάτω άκρων,
μισοπετυχημένοι και μισοέντιμοι, που αποΦεύγουν
το βλέμμα σου και συ το δικό τους,
ναυτικοί, μεθυσμένοι και ρυτίδες, πουτάνες
και πρόχειρα φτιασίδια,
καυγάδες, φώτα «νέον» και καπότες που γνέφουνε
θλιμμένα,
στο κάτω μέρος της πόλης.
Eνα πανηγύρι φανταχτερό και θορυβώδες
για μοναχικού ς με βαθουλωμένα μάγουλα
και το σουγιά στην τσέπη,
‘π’ανυπομονούν, φορτίζονται και περιμένουν,
στα σκοτάδια καπνίζοντας περιμένουν κι’απ’τις γωνιές σε παρακολουθάν,
στο κάτω μέρος της πόλης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου