να μη σε ξεγελάσουν για άλλη μια Φορά,
δεν ανήκεις πουθενά εσύ παρά στον εαυτό σου
.. έστω κι αν είν’αυτός εγκλωβισμένος και σακάτης
μην ενδώσει ς για άλλη μια Φορά
στην παγκόσμια μακάβρια φάρσα
όλων αυτών που αποσπούν επιβεβαιώσεις
για να επιζήσουν,
εσύ σκάστο, ξέφυγε από μια μικρούλα τρύπα,
από μια τόση δα ρωγμή που θα υπάρχει
σ’όλα τα Άσπρα Κτίρια
γλύτωσε απ’τ” Ασυλά τους και τ’ Α ναμορφωτή ριά τους και τις Καταραμένες Κυβερνήσεις τους
που σε προτρέπουν και σ’εγκλωβίζουν,
να φύγεις λοιπόν να δραπετεύσεις
μπορείς από κείνη τη ρωγμή
που χάσκει στους τοίχους σα μουτζούρα
να διαφύγεις έτσι σαν ηρωίδα γεμάτη μυστήρια
από τις χίλιες και μία νύχτες
κάτι σαν ροζ οδαλίσκη του παραμυθιού
στρουμπουλή ροζ οδαλίσκη μέσα σε διάφανα μετάξια
αρνήσου τις αγκυλωμένες σκέψεις και τα ήδη
αιχμάλωτα κύτταρα του κορμιού σου
πεσ’τους με μια λέξη-ουρλιαχτό να τα βάλουν
όλα στον κώλο τους και διέφυγε σήμερα,
αύριο θάσαι και συ σα την ακρωτηριασμένη
ηλίθια σέξυ
γκόμενα στο κόκκινο πακέτο των SANTE.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου