όπως τα πουλιά από το δάσος
στο κλαρί τους.
Θέλω ν’ αδειάσω τη γαλήνη στη θάλασσα
να μείνουν οι ανάσες στο απόλυτο.
Όταν τα χρώματα θα εγκαταλείπουν τα τοπία
ήσυχα και βραδινά θα σε κρατώ
να αλλάζουμε μεγέθη,
ανοίγοντας τα νερά στη μέση
με αγεωμέτρητες μορφές
ανυπολόγιστα όρια ή Όχι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου