Σινικό τείχος να μας πετρώνει
είπες μασώντας φύλλα μαύρου τσαγιού
στάση λωτού το φύλο σου ν' ανοίγεται
και ας
σε ξυλόγλυπτο Βούδα
χάσκει η ξαγρύπνια τ' οργασμού μου.
Τσάι oolong θ' αποστραγγίζω τα χάδια σου
είπες ανάμεσα σε πράσινο και μαύρο η φωνή σου
βαριά απουσία υδρατμού σε φλιτζάνι
που σε χείλη αποχνωτίζεται,
έτσι σ' αποχνωτίζω απ΄ τη σάρκα μου καλέ μου…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου