-Πλατεία θεάτρου

Ανοιγόταν ένα κάμπος που έπιανε
από τα λευκά βράχια των δοντιών της
κι έφτανε μέχρι τους άγριους λόφους του στήθους της

Ανάμεσα ήταν πηγές από κρυσταλλένια φιλιά ευχών
Λαιμοί από πυκνόφυλλα πλατάνια υποσχέσεων
Βαθουλώματα στιλπνής επιθυμίας
Σύδενδρα πυκνά ερεθισμών

Σπατάλησε ήλιο και φως και χλωροφύλλη
για ένα φιλί ντυμένο, το βλέμμα της
για ένα χάδι ποδεμένο, τη χούφτα της

Την θυμόταν καθώς διέσχιζε την άγονη γραμμή των ευχών
με τα βράχια των χαμένων στιγμών δεξιά
και τις μυτερές απολήξεις των χαμένων ευκαιριών αριστερά

Η ευτυχία δεν είναι κάτι που ζεις
είναι κάτι, που κάποτε, ο ευτυχισμένος,
θα θυμηθεί ότι έζησε

Έφτυσε στη χούφτα του
και πήρε τον ανήφορο της Ευριπίδου
με τα μπαχαρικά της ηδονής
να χύνονται από το στήθος του ανεκπλήρωτου