To χέρι μου σαπίζει λίγο-λίγο
Δεν το βλέπεις;
Μου΄μειναν τρία δάχτυλα μισά
Και τ'άλλα δυό χαροπαλεύουν
Πώς να σ'αγγίξω
Με αρώματα δεν καλύπτεις την φθορά
Η ζωή βλασταίνει από μέσα
Θα ξαναβαπτιστώ σε αλμυρό νερό
σε θάλασσα με πολύ χοντρό αλάτι
ίσως να γιάνουν οι κοφτερές πληγές
και συ να πάψεις να με σβήνεις με μελάνι
Θυμήσου τότε
Κάθε ξημέρωμα είναι καλό.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου