Γενέθλιο

Όταν εκπληρώθηκε

το φοβερό πεπρωμένο του φόνου,

οι άρρωστοι εγκατέλειψαν

τις αμέτρητες πλατείες,

άφησαν ελεύθερα τα αμέτρητα χέρια,

λησμόνησαν τους αμέτρητους θυμούς,

ζύγωσαν σαν απειλή

γύρω από τη σωρό.

Έπειτα φάνηκαν

οι υπάλληλοι της οδοποιΐας,

έριξαν άφθονο νερό

στο ασφάλτινο σώμα,

έστησαν μια πελώρια

επιτύμβια στήλη

δίχως ονόματα ή άλλα

περίτεχνα σκαλίσματα,

γιατί τα ονόματα των πεσόντων είναι πολλά

και δε χωρά πια το μάρμαρο.

Ύστερα, στο συμβούλιο του δήμου,

με έναν πειστικό λόγο,

ο εκπρόσωπος της πλειοψηφίας

πρότεινε τη θέσπιση μιας επετείου

ή μιας αφορμής για έναν

τυχαίο συγχρωτισμό.

Κανείς δεν είδε τα άγρια ζώα

μες στο στόμα του

πως γύρευαν ανθρώπους.

Τώρα, οι άρρωστοι γυρνούν

στα πόστα τους,

ανασύρουν αμέτρητους θυμούς,

σφίγγουν πάλι τα αμέτρητα χέρια,

σκαρφαλώνουν στις φωλιές,

κλείνουν τα παράθυρα,

τους φεγγίτες,

τα μάτια και πεθαίνουν.