θέλω να στοχαστώ τα άνισα

θέλω να στοχαστώ τα άνισα..
μα οι ίσκιοι των πραγμάτων δεν αφήνουν..
αυτός ο κόσμος μοιάζει αλκοολικός ..
όσες λέξεις κι αν ξεκλειδώσω
ανάποδα θα γράφω …
Δεν θα προλάβω..
Δεν θα προλάβω να σφάξω το σκοτάδι…
να πω γλυκά πικρές αλήθειες..
Γδέρνω την ψυχή να πάψει ο θυμός
για όλους τους εγωισμούς …
για τα χρόνια που θα λείπω…
Ιδρώνω αίμα βλέποντας ναυαγούς
με απλωμένο χέρι…
Το πνεύμα, σάρκωση του θεϊκού καταρρέει..
μαζί κι η αποθέωση των ειδώλων…
Μένει ένα μειδίαμα σπατάλης
να με πεθαίνει άσκοπα σε κάθε τελεία
σε κάθε θαυμαστικό…
Πως είναι δυνατόν
να στιγματίζω διαρκώς το ποινικό μου μητρώο
μόνο με σκέψεις…