Επίκληση

Ερμητική της μορφής

πένθος μαγνήτης αδυσώπητος

έχει αρχίσει να υφαίνεται από παλιά

δεν μπορείς να διαφύγεις

ούτε να υπάρξεις χωρίς αυτό

υποταγή στο τετελεσμένο

εγγεγραμμένο ήδη στη συνείδηση

ανέγγιχτη μορφή

οδηγός πέραν του εφήμερου

η δυσαρμονική της όψη

επιμένει στο κόκκινο

γήινη αναλώσιμη και φθαρτή

αληθινή σαν την ανάσα

να ενδώσεις

να ιδείς την πολλαπλότητά της ύπαρξής σου

***

Είσοδος σε μια κρύπτη

παλαιός ερειπωμένος ναός

οι τοιχογραφίες έχουν ξεθωριάσει

οι μορφές μεταλλάσσονται στο φως

από τις χαραμάδες της συνείδησης

εισέρχομαι αίφνης στην εικόνα

εγώ αναβαλλόμενο δίλημμα

η γυναίκα διπλή μορφή

ασκητική και θυελλώδης

το βλέμμα κρύβει απουσία

τα χέρια της σιωπής

αναπαύονται

στα ύδατα γαλήνιας μήτρας

ένα βιολετί φτερούγισμα

της νοσταλγίας και της θύμησης

μια μελωδία

καταστροφή και δημιουργία

η αέναη θυσία της μεταμόρφωσης

γλιστρώ ανάμεσά τους

με προσδοκία και τρόμο

επίκληση

ανάκληση

επιστροφή