κάτι αναπάντεχο ετοιμάζεις,
κι είναι σαν τον ήλιο εσύ
όταν απ’ της θάλασσας τα σπλάχνα
πρωτοτίναχτος, κι ακόμα δροσερός
και ροδοκόκκινος,
είναι σα να στέκει ασάλευτος,
κι έτσι αδιάφορος αφήνει
κάθε μάτι να τον ψάχνει,
πριν ολόλαμπρος κι ακοίταχτος υψωθεί,
των όλων κύρης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου