ΕΝΥΔΡΕΙΟ

Λουκία Πλυτά 

Ένα πηγάδι κρινένιο

Ένα χωράφι ζάχαρη

Λίγους σπόρους καρυκεύματα

Περίπαθε έρωτα

η διακονία των παθών μου.

Πολύπαθη η φυγή

σχοινί που σφίγγει

κυλώντας στεγνά το όνειρο

κάτω από το πόδι

ανελέητου αφηγητή.

Εφιάλτης χωρίς τέλος θεατή

η κοινωνία δεν νοιάζεται

δεν σ’ αγαπά

πόσο όμως επίμονα

φυλακίζει την αγέρωχη περπατησιά.

Exactement mon amour !

Το αεροπλάνο άργησε

Καλή αντάμωση στα Ηλύσια Πεδία.

Μάχιμος

του Γιώργου Ρόγγα

Θα' θελα να μπορούσα εύκολα να φύγω

όπως εύκολα φεύγει τώρα ένα δάκρυ απ' τα μάτια μου…

Που πάει;

Δεν ξέρω.

Ξέρω πως σε λίγο θα χαθεί, πως με’ χει εγκαταλείψει.

Καλύτερα έτσι, ποτέ δεν μ’ άρεσε εμένα η φυγή,

μονάχα ο πόλεμος, πόλεμος, πόλεμος.

Από συνήθεια

του Γιώργου Ρόγγα

Στέλνεις τα σ' αγαπώ με περιστέρι και έρχονται αργά

Λες το σ' αγαπώ σαν να' ναι καλημέρα

και ας ξέρουμε οι δυο μας πως δεν ξημέρωσε.

Τα πόδια μου μουδιάζουν, το βάρος είναι πολύ

πως να το αντέξουν τέτοιο φορτίο,

τώρα είναι σειρά μου να πω το σ' αγαπώ,

αν θέλω να μη λυγίσω.

Ξανά

του Γιώργου Ρόγγα

Κάθισα και έφτιαξα όλο τον κόσμο

και όταν περιχαρής στον έδειξα

μου πες πως έβαλα λίγο γαλάζιο

μα αν καλά θυμάμαι ήταν το μόνο χρώμα που έβαλα...

Κάπου

του Γιώργου Ρόγγα

Κάπου, ένα άτομο περιμένει ένα άλλο,

κάποιος περιμένει κάτι να συμβεί,

κάποιοι εύχονται αυτό το βράδυ να μην τελειώσει

και άλλοι παρακαλάνε τον ήλιο για να βγει,

η αλήθεια όμως είναι πως για κάποιους αύριο δεν θα ξημερώσει,

κάπου...

Ευτυχώς επτωχεύσαμεν

του Γιώργου Ρόγγα

Τις πούλησα τις αυταπάτες μου,

τις έδωσε σε αυτούς που μου ζητούσαν όνειρα.

Τα όνειρα μου δεν τα πουλώ,

δεν τ’ ανταλλάσω

μα τα μοιράζομαι...

Θέλεις όνειρα; Φτιάξε δικά σου!

Και τις ιδέες μου,

τις έπαιξα και στο χρηματιστήριο,

μου' παν πως έχει πέσει τώρα η αξία τους,

πως είμαι φτωχός που τις κρατώ.

Τέλος, προσπάθησα να στις χωρέσω στο κεφάλι,

μα ήταν πολύ μεγάλες για το δικό σου

ΤΟ ΕΡΩΤΙΚΟ ΜΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙ

της  Else Lasker-Schüler

Σαν μυστική πηγή


Μουρμουρίζει το αίμα μου,


Πάντα για σένα, πάντα για μένα.

Κάτω από τη ζαλισμένη σελήνη


Χορεύουν τα γυμνά μου, ανήσυχα όνειρα,


Παιδιά που υπνοβατούν,


πάνω από θάμνους σκοτεινούς, αθόρυβα

Ω, είναι ηλιόλουστα τα χείλη σου…


Αυτά τα μεθυστικά των χειλιών σου αρώματα


με το ασήμι γαλάζιων αγάπανθων τυλιγμένα


Γελάς εσύ… εσύ..εσύ.


Πάντα το φιδωτό κελάρυσμα


Πάνω στο δέρμα μου

Πάνω και πέρα από τους ώμους


Κρυφακούω

Σαν μια ουράνια πηγή


Μουρμουρίζει το αίμα μου.

--Μετάφραση: Ιωάννα Αβραμίδου

Οι θάλασσες

της Χριστιάνας Αβρααμίδου 

Της είπαν πως οι θάλασσες δεν είναι όλες ίδιες,

μα άσχημη νύχτα ήτανε αυτή που `χε περάσει.

Φόρεσε κάτι πιο ζεστό το κρύο να βγει από μέσα

και ξάπλωσε και περίμενε μια θάλασσα να φτάσει.

Εσύ είσαι έτσι μια ζωή, ανάσκελα στο κρεβάτι,

μια θάλασσα περιμένοντας που αργούσε πάντα να `ρθει.

Αφού, της είπαν πως οι θάλασσες δεν είναι όλες ίδιες,

μα άσχημη νύχτα ήτανε αυτή που `χε περάσει.

Της είπαν πως οι θάλασσες δεν είναι όλες ίδιες

και μία μόνο ικέτευε να `ρθει να την αγγίξει.

Μια θάλασσα περίμενε που να της κάνει χάρη,

στο κύμα να την πάρει, στο κύμα να την πνίξει.

Εσύ είσαι έτσι μια ζωή, ανάσκελα στο κρεβάτι,

μια θάλασσα περιμένοντας που αργούσε πάντα να `ρθει.

Αφού, της είπαν πως οι θάλασσες δεν είναι όλες ίδιες,

μα άσχημη νύχτα ήτανε αυτή που `χε περάσει.

Φόρεσε κάτι πιο ζεστό το κρύο να βγει από μέσα

και ξάπλωσε και περίμενε μια θάλασσα να φτάσει.

Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης: Βραβεία 1975

Α’ βραβείο: «Σαν ένα όνειρο» (Ρόμπερτ Ουίλλιαμς – Μπέσυ Αργυράκη / Ρόμπερτ Ουίλλιαμς)

Β’ βραβείο: «Κι όλο ψάχνω να σε βρω» (Δάκης / Γιώργος Μανίκας)

Γ’ βραβείο: «Το δικό μου τραγούδι» (Λάκης Τζορντανέλι / Κώστας Νικολόπουλος)

Βραβεία ερμηνείας: Ελπίδα – Βλάσης Μπονάτσος (Κάιν / στ: – μ: Εύη Ρουμελιώτη) – Ρόμπερτ Ουίλλιαμς (Σαν ένα όνειρο) – Μπέσυ Αργυράκη (Σαν ένα όνειρο)

*****

Α’ βραβείο: «Σαν ένα όνειρο» στίχοι: Ρόμπερτ Ουίλλιαμς 

Μου γέλασαν τα μάτια σου

και σκίρτησε στο βλέμμα σου η καρδιά μου

Μου μίλησαν τα χείλη σου

και γέμισες με φως τα όνειρα μου

Το ξέρω κάποτε θα φύγεις

θα χαθείς σαν ένα όνειρο

Μα μέχρι να `ρθει αυτή η στιγμή

μη σταματήσεις να γελάς

μη σταματήσεις να μου λες πως μ’ αγαπάς

Μ’ αγαπάς

Μου γέλασαν τα μάτια σου

και σκίρτησε στο βλέμμα σου η καρδιά μου

Μου μίλησαν τα χείλη σου

και γέμισες με φως τα όνειρα μου

Το ξέρω κάποτε θα φύγεις

θα χαθείς σαν ένα όνειρο

Μα μέχρι να `ρθει αυτή η στιγμή

μη σταματήσεις να γελάς

μη σταματήσεις να μου λες πως μ’ αγαπάς

Μ’ αγαπάς

Το ξέρω κάποτε θα φύγεις

θα χαθείς σαν ένα όνειρο

Μα μέχρι να `ρθει αυτή η στιγμή

μη σταματήσεις να γελάς

μη σταματήσεις να μου λες πως μ’ αγαπάς

Μ’ αγαπάς

το ακούτε: https://www.youtube.com/watch?v=y3tSi1ySyII

*****

 Β’ βραβείο: «Κι όλο ψάχνω να σε βρω» στίχοι: Σάσα Μανέτα

Έχεις φύγει και νυχτώνει

Πάλι στην καρδιά μου

Είμαι μόνος

Και χαθήκαν όλα τα όνειρά μου

Γυρνώ μες στους δρόμους

Και σε ψάχνω

Σε γυρεύω μες στο πλήθος

Τρέχω μες στην πόλη

Κι η μορφή σου τη ματιά μου

Τη θολώνει

Κι εγώ τριγυρίζω μες στους δρόμους

Κι όλο ψάχνω να σε βρω

Κι όλο ψάχνω

Δε σου μοιάζει όμως καμιά

Και ρωτάω πότε θα `ρθείς

Ταχυδρόμος δε θα `ρθεί

Να μου φέρει ξανά μήνυμά σου

Γιατί εσύ δεν ζεις

Τ’ όνομά σου ψιθυρίζει και θαρρείς

Ακούω τη φωνή σου

Να μου λέει λόγια αγαπημένα

Που μού `λεγες τότε πριν σε χάσω

το ακούτε: https://www.youtube.com/watch?v=M7UbfRN7aqo

*****

Γ’ βραβείο: «Το δικό μου τραγούδι» στίχοι: Κώστας Νικολόπουλος

Το δικό μου τραγούδι

δε μιλά για φεγγάρια και γι αγάπες που άδοξα χάθηκαν.

Το δικό μου τραγούδι

δε μιλά για πολέμους και για τόπους που μ’ άρματα σκάφτηκαν.

Τραγουδώ γιατί νομίζω κάτι έχω να σας πω,

που το ξέρουμε μα όλοι το ξεχνάμε.

Ο θεός μας έχει πλάσει απ’ αγάπη και πηλό

και μας έδωσε καρδιά για ν’ αγαπάμε.

Το δικό μου τραγούδι

δε μιλά για τα πάθη που σαν κάστρα ψηλά μας χωρίζουνε.

Το δικό μου τραγούδι

δε μιλά για αστροναύτες που στο σύμπαν διαρκώς τριγυρίζουνε.

Τραγουδώ γιατί νομίζω κάτι έχω να σας πω,

που το ξέρουμε μα όλοι το ξεχνάμε.

Ο θεός μας έχει πλάσει απ’ αγάπη και πηλό

και μας έδωσε καρδιά για ν’ αγαπάμε.

Το δικό μου τραγούδι

δε μιλά για πολέμους και για τόπους που μ’ άρματα σκάφτηκαν.

το ακούτε: https://www.youtube.com/watch?v=lkPRDNb6CkA

Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης: Βραβεία 1974

Α’ βραβείο: «Ποιος να ξέρει στο βλέμμα του πίσω τι κρύβει ο Θεός για μας» (Τώνης Βαβάτσικος / Τώνης Βαβάτσικος)

Β’ βραβείο: «Αν» (Μιχάλης Βιολάρης / Σώτια Τσώτου–Εμμανουηλίδου – Γιώργος Κριμιζάκης)

Γ’ βραβείο: «Άσε με να φύγω» (Αλέκα Κανελλίδου / στ: Νίκος Ελληναίος – μ: Γιώργος Μανίκας)

Βραβείο καλύτερου στίχου: Ανδρέας Αγγελάκης

Βραβείο καλύτερης μελωδίας: Γιάννης Πηλιούρης

Βραβείο καλύτερης ερμηνείας: Αλέκα Κανελλίδου (Άσε με να φύγω)

*****

Α’ βραβείο: «Ποιος να ξέρει στο βλέμμα του πίσω τι κρύβει ο Θεός για μας» στίχοι: Τώνης Βαβάτσικος

Πίσω απ’ το ποτάμι που τρέχει είναι μια πηγή

Πίσω απ’ το γλυκό το φιλί μας είναι μια ζωή

Πίσω απ’ τη γλυκιά προσευχή μας είναι η μοναξιά

Πίσω από το τάμα στον άγιο η παρηγοριά

Σύντροφέ μου σε άκουσα πάλι τον άνεμο να ρωτάς

Ποιος να ξέρει στο βλέμμα Του πίσω τι κρύβει ο Θεός για μας

Αν μπορείς την απάντηση δώσε πώς βρέθηκες και πού πας

Ποιος να ξέρει στο βλέμμα Του πίσω τι κρύβει ο Θεός για μας

Πίσω απ’ τη σιωπή του πατέρα είναι η υπομονή

Πίσω απ’ τη μεγάλη τη νίκη η επιμονή

Πίσω απ’ το φιλί της μητέρας είναι η στοργή

Πίσω απ’ την κρυφή μας ελπίδα Θεέ μου είσαι Εσύ

Σύντροφέ μου σε άκουσα πάλι τον άνεμο να ρωτάς

Ποιος να ξέρει στο βλέμμα Του πίσω τι κρύβει ο Θεός για μας

Αν μπορείς την απάντηση δώσε πώς βρέθηκες και πού πας

Ποιος να ξέρει στο βλέμμα Του πίσω τι κρύβει ο Θεός για μας

Ποιος να ξέρει πώς έχει μοιράσει τις μέρες μας της χαράς

Ποιος να ξέρει στο βλέμμα Του πίσω τι κρύβει ο Θεός για μας

Σύντροφέ μου σε άκουσα πάλι τον άνεμο να ρωτάς

Ποιος να ξέρει στο βλέμμα Του πίσω τι κρύβει ο Θεός για μας

Αν μπορείς την απάντηση δώσε πώς βρέθηκες και πού πας

Ποιος να ξέρει στο βλέμμα Του πίσω τι κρύβει ο Θεός για μας

το ακούτε: https://www.youtube.com/watch?v=9YhYSyyMuyE

*****

Β’ βραβείο: «Αν» στίχοι: Σώτια Τσώτου

το ακούτε: https://www.youtube.com/watch?v=u8EOT9dboPA

*****

Γ’ βραβείο: «Άσε με να φύγω» στίχοι: Νίκος Ελληναίος

Άσε με να φύγω σε παρακαλώ,

όλο και πιο λίγο κάθε μέρα ζω.

Έγινα σκιά σου και σ` ακολουθώ

και σ`ακολουθώ και σ`ακολουθώ,

μα θα χαθώ...

Άσε με να φύγω σε παρακαλώ,

έστω και για λίγο

δώσ’ μου τον καιρό

για ν` αποφασίσω τι ζητάς να βρω,

τι ζητάς να βρω, τι ζητάς να βρω

και δεν μπορώ...

Δώσ’ μου τον καιρό τι ζητάς να βρω,

είμαι μια σκιά δίπλα σ` ένα φως

κι έρχονται στιγμές που νομίζω πως

όσο κι αν σ`αγαπώ, όσο κι αν σ`αγαπώ, πιο πολύ σε μισώ,

σε μισώ, σε μισώ...

Άσε με να φύγω σε παρακαλώ,

όλο και πιο λίγο κάθε μέρα ζω.

Έγινα σκιά σου και σ` ακολουθώ

και σ`ακολουθώ και σ`ακολουθώ,

μα θα χαθώ...


το ακούτε: https://www.youtube.com/watch?v=LdJUtren9OQ