Τὶ χάραμα κι αὐτὸ
Ἡ αὐγὴ ἐνέσκηψε ἀπὸ λάθος δρόμο
Ἡ βροχὴ πέρασε μὲ κλαδευτήρια ἀπὸ ἀτσάλι
Ἡ μέρα κατάπιε σύννεφα καὶ φυλλωσιὲς
Κι ἐσὺ ἀμήχανος πῆρες τὶς ἀνηφόρες τῆς ὁμίχλης
Ἐπιπλέοντας πάνω σὲ βαρέλια καὶ παλιὰ τελάρα
Μ’ ἀκοῦτε κύριε Φυλλόπουλε;
Βρέχει ἀκόμα κύριε Φυλλόπουλε;
Εἶστε ἤ δὲν εἶστε ἄνθρωπος, πιὰ, δύστροπε γείτονα;
Αὐτὸ τὸ πρωινὸ δὲν ἀπαντάει σὲ κανένα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου