Στο τέλος του Καλοκαιριού

θα μ` αναγνωρίσεις
στο γκρίζο της πλατείας
από το φθαρμένο καπέλο
του τέλους του καλοκαιριού.

Πάνω του θα `χει
κερωμένα κεράσια περασμένης άνοιξης
ώριμες ρόγες μεστού καλοκαιριού
σε κεχριμπαρένια στάχυα αναπαυμένες
έφηβο μίσχο αινιγματικού φθινόπωρου
κι ανήλικο χνούδι χειμωνιάτικης πάχνης
βιαστικό να παραβγεί σ`ομορφάδα κι ηδονή
παλιές ματαιώσεις και υποσχόμενα μελλούμενα.
Θα μ` αναγνωρίσεις
στη μέση της πλατείας
ντυμένη στο χαμόγελο ματιών ελπιδοφόρων
που πίσω από τα σύννεφα
σε γήινους και παραδείσιους ήλιους
αιώνια καλπάζουν.