Κι όμως
Ξέχασε τ’ όνομά της
Την ώρα που έβαζε για ύπνο τα παιδιά
Δίδυμα πουλιά σε όνειρο
-
Έτσι είπε
Έχασε το όνομά της
Κάπου της γλίστρησε στην χνουδωτή κουβέρτα
Ή κάτω απ΄το κρεβάτι
Κοίταξε μην της το πήραν τα φαντάσματα
Μα πουθενά
-
Άναψε δυό τσιγάρα μήπως το συναντήσει στον καπνό
-
Κάπου μέσ’το σπίτι θα΄ναι
Ή ίσως το πρωϊ το συναντήσει στην δουλειά
Μπορεί και να το ξέχασε εκεί το μεσημέρι
Ας κοιμηθεί και αύριο το ψάχνει
«Ψάξε ψάξε δεν θα το βρείς»
-
Εχτές το βρήκε στο κουτί με τα κουμπιά
Πήγε να ράψει τη σιωπή
Και να μπαλώσει μια χαρά
Μα σήμερα κάπου αλλού έχει τρυπώσει
-
Προχτές ήταν που της έγνεφε απ’το δρόμο
Κάπου βαθιά στο δειλινό
Μα έκανε πως δεν το είδε
-
Μέσα στις μαύρες γόβες Σάββατο βράδυ κρύφτηκε
άκουσε το θόρυβο απ’τα τακούνια
Το πήρε γρήγορα από εκεί
Και φόρεσε παντόφλες
-
Στα βλέφαρα ξαπλώνει μια γλύκα
Τα δίδυμα πουλιά ας ξαναδεί
Με δυό γουλιές αγάπης ξεχειλίζει
-
Στα δαχτυλάκια της μικρής τότε
το βρήκε
να το βαστάει πολύ σφιχτά
να μην τ’ άφήνει
-
και στα χειλάκια του αγοριού
να τα ροδίζει απαλά
χαμογελώντας καληνύχτα.
-
Το άφησε εκεί στο εικονοστάσι
Τα δίδυμα πουλιά να το φιλούν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου