"Καθισμένος, κρατούσε την συνείδησή του σε αγωνία/ έφταιγε; ίσως όχι, μα
αδυνατούσε να δεχθεί την ήττα/ πάντα ξεκινούσε από ψηλά και έδινε ότι
μπορούσε/ ήταν φθορά να φτάνεις κάπου και να μη μπορείς να δώσεις
τίποτα/ έκανε βόλτες χρόνια τώρα, να το συνηθίσει/ όμως οι βόλτες δεν
φέρναν ανάταση, ούτε ειρήνη/ σκέψεις βάζαν για κάτι χειρότερο, ελεεινό
ίσως για ήρωα/ όμως η ώρα πάντα έφτανε στη δειλία, μια ενσωμάτωση/ έτσι
χαμένος ξεκίνησε και σήμερα, είπαν δεν ξαναγύρισε/ ταξίδεψε μακριά;
κανείς δεν ξέρει, τα ίχνη χάθηκαν/ ίσως δραπέτευσε απ' ότι φοβόταν,
άλλωστε ακόμα πηδούσε τους φράχτες όπως παιδί/ ίσως ολοκληρωτικά δόθηκε
σε μια ανάγκη, σαν κάθαρση."
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου