...Κι όλο ξεχνιόμαστε στων ποιητών τα χείλη.
Κι όλο μνημονεύουμε τα μυστικά μας λάθη .
Δοξαστικόν στα διψασμένα χέρια της επανάστασης.
Κι όλο ανηφορίζουμε τις πλαγιές
κεντώντας δίστρατα και λάβαρα.
Πως έρχεσαι επίκουρος των αισθήσεων συνείδησις…
Πως αοιδοί σιμώνουν στα ακοίμητα τείχη.
Παραμονή του δαίμονα ξορκίζουμε
τους Αυγουστιάτικους ναυαγούς…
Θιασώτες της Πανσελήνου οι παραβάτες των όρκων.
Στην εξώπορτα της Παρθένου
συνωστίζονται οι λευκοί κρίνοι.
Σε αυτήν την μαγεία σε ονειρεύτηκα !
Και πλέω στην σκέψη των μεγάλων Θεών.
Των Ιερών τόπων γίνομαι η απάντηση.
Αποκαθάρομαι των ρυπαρών ψευδών
κι ως το ίσο θωρώ τον Έρωτα.
Κι εκείνοι οι νήσοι που προβάλλουν ολόγυρα
οι στυλοβάτες του πελάγου σου...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου