Δευτέρα, 10 Οκτωβρίου 2016

Η μοιρα της εμπνευσης / Βούλα Μέμου





Ξεστηθη,
Με Ξεπλεκα μαλια,
Σπιτωθηκε στο λίκνο των θεων…
Ιεροφάντης
–βυζαγμα σε γυναικας σκητη-
Δελφυς των ποιητων και των Αγγελων,
Στοα στου Ερωτα τα ιματια.
Γυναικα εσυ….
Εσυ  η Γυναικα,
Που τρυπωσες στο μεθυσι της φυσης,
Που θεμελιωσες ακροκεραμους ανθων…
Γυναικα μου….
Παρε τη μοιρα μου παρεμερα,
Κρατα στιχαρια ιερωμενων να λυτρωθω,
Δος μου νυμφωνες να προσκυνησω,
Ξεπλυνε τα διχτυα της ηδονης
Με ροδοσταμα…
Και κρινε με αξιο να χαιδεψω την σκια σου…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Σκοπός μας είναι η δημιουργία μιας Ανθολογίας Ποιημάτων από το σύνολο των Ελλήνων Ποιητών- Ποιητριών αλλά και ορισμένων ξένων, καθώς επίσης και κειμένων που έχουν κεντρίσει το εκδιαφέρον μας. Πιθανόν ορισμένοι να μην έχουν συμπεριληφθεί. Αυτό δεν αποτελεί εσκεμμένη ενέργεια αλλά είναι τυχαίο γεγονός. Όσοι δημιουργοί επιθυμούν, μπορούν να αποστέλλουν τα ποιήματά τους προκειμένου να αναρτηθούν στο Ιστολόγιο.