Ιωάννης Ζουμπιάδης

Ζωή χαμένη / Ζουμπιάδης Ιωάννης

Βραδιές με αίσθηση ματαιότητας.

Μέρες με αίσθηση ανεκπλήρωτου.

Η αναποφασιστικότητα με κράτησε σαν σκοινί δεμένο στην πολυθρόνα.

Δίπλα στο τραπέζι οι μνήμες γραμμένες σε ένα παλιό λεύκωμα.

Ελάχιστη θέληση για διάβασμα.

Το φως της λάμπας μαύρο είναι θαρρώ.

Μαύρη ζωή.

Μαύρη και αραχνιασμένη.

Κυνηγούσα το άπιαστο.

Σκόπευα στο φανταστικό.

Δεν ήθελα το αληθινό.

Μου φαινόταν λίγο.

Περπατούσα σε πολλά μονοπάτια.

Με έτρωγε το σαράκι.

Ευκαιριακή χαρά.

Η απώλεια εμπιστοσύνης με έκλεισε σε καβούκι.

Κουρασμένη ηθική ικανοποίηση.

Οι γνώμες των άλλων σαν καρφιά μπιγμένα στην σάρκα.

Αποφάσεις επηρεασμένες από τους άλλους.

Κρίση καταρρακωμένη.

Ζωή χαμένη.

Και έχω να με ρωτούν πως είναι η ζωή μου.

Πόση ψευτιά στον κόσμο τούτο;

Όρεξη για χαμόγελο εξαφανισμένη.

Θέληση για ζωή χαμένη.

Μα και η ίδια η ζωή χαμένη.

«Φτιάξε τον κόσμο» / Ιωάννης Ζουμπιάδης

Πάρε τα πινέλα σου και ξεκίνα

πάρε και τη γόμα

ξεκίνα σου λέω

ο χρόνος δεν θα είναι πάντα εκεί για σένα.

Σβήσε το δάκρυ

ζωγράφισε το χαμόγελο

κάνε τα μάτια να φαίνονται ορθάνοιχτα

να βλέπουν καλύτερα τον κόσμο.

Ζωγράφισε το ουράνιο τόξο

τα σύννεφα κάνε τα ροζ

ρομαντικά να είναι

την θάλασσα απέραντη μέχρι το πουθενά να φθάνει.

Χρωμάτισε την πλάση με πράσινο

βάλε της και ανθρώπους

να πιάνονται από το χέρι

σφιχτά!

Ζωγράφισε σου λέω

αυτόν τον κόσμο που βλέπεις

σε αυτόν τον κόσμο που ζεις

που επιζείς.

Σχεδίασε

χρωμάτισε

δώσε λάμψη και βάθος

φτιάξε σου λέω τον κόσμο.

*Α΄ Βραβείο Ποίησης στον Διεθνή Λογοτεχνικό Διαγωνισμό Ομίλου Unesco Τεχνών, Λόγου και Επιστημών Ελλάδας

Ιωάννης Ζουμπιάδης (δύο χαικού)

Κόκκινο δάκρυ 

Στην ψυχή μου αγκάθι 

Ψεύτικο φιλί

Όξινη βροχή

Ξεραμένο λουλούδι 

Βουβή μέλισσα

Ανθολόγιο Χαικού 2015 (ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΛΙ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ)

Ζουμπιάδης Ιωάννης (βιογραφικό σημείωμα)

Ο Ιωάννης Ζουμπιάδης κατάγεται από την ακριτική Θράκη. Οι σπουδές του έχουν να κάνουν με την Διοίκηση Επιχειρήσεων και την Προσωποκεντρική Συμβουλευτική.

Έχει συμμετάσχει σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς και έχει αποσπάσει σημαντικές διακρίσεις όπως παρακάτω: 

•  15^ος λογοτεχνικός διαγωνισμός – Κερατσίνι (Αθήνα): Στην 19^η θέση (ανάμεσα σε 250 άτομα) με τα ποιήματα «Τέλμα» και «Είμαι στιγμή εγώ»
• 4^ος πανελλήνιος ποιητικός διαγωνισμός «Καισάριος Δαπόντες» - Δήμος Σκοπέλου: Έπαινος  για το ποίημα «Να με αγαπάς»
• Εταιρία Ελλήνων Λογοτεχνών (Αθήνα): Έπαινος για το ποίημα «Όλοι πονάμε»
• Το ποίημά του «Τρένο και απόσταση» εγκρίθηκε και δημοσιεύτηκε στο λογοτεχνικό site «Τοβιβλίο.net» στα πλαίσια του διαγωνισμού «Τρενογραφίες»  
• «Βραυρώνια» - Σπάτα- 5^ος λογοτεχνικός διαγωνισμός ποίησης: Αναμνηστικό δίπλωμα για το ποίημα «Στα αστέρια»

Συμμετοχές σε ομαδικές Ποιητικές Συλλογές:

·        Εκδόσεων  Διάνυσμα με το ποίημα «Περαστικοί»

·        «Καλλιτεχνικό Ημερολόγιο 2016» - στο λογοτεχνικό site «Τοβιβλίο.net» με το ποίημα «Αν δεν ήσουν στον κόσμο μου»

 Ποιητικές Συλλογές :

 «Ψυχής δρόμος» (εκδόσεις Φυλάτος)

«Να με αγαπάς»

             του   Ζουμπιάδη Ιωάννη

Ακόμα και αν είναι λάθος.
Ακόμα και αν ο χρόνος είναι λίγος.
Να με αγαπάς.
Ακόμα και αν όλοι λένε ότι δεν αξίζει.

Ακόμα και αν το τώρα είναι η τελευταία στιγμή.
Να με αγαπάς.
Ακόμα και αν η ζωή είναι όμορφη και δεν την αντέχω.
Ακόμα και αν η θάλασσα καταπιεί τα βουνά.

Ακόμα και αν τελειώνει η υπομονή σου.
Να με αγαπάς.
Ακόμα και αν νομίζω ότι δεν το θέλω.
Γιατί σε εσένα ξεκινά και τερματίζει η αγάπη.

Γιατί μόνο αυτό γνωρίζω από εσένα.
Το εμπιστεύομαι όσο τίποτα άλλο στον κόσμο.
Γιατί αυτό με δένει μαζί σου.
Και το νιώθω ως απόλυτο.

Να με αγαπάς.
Ακούς;
Θέλω να το ακούσει ο νους.
Η καρδιά.

Όλη η ύπαρξή σου.
Να με αγαπάς.
Γιατί έτσι μου βγάζεις τον καλύτερό μου εαυτό.
Στρογγυλεύουν οι γωνίες μου.

Χωρώ πιο εύκολα στον χώρο.
Να με αγαπάς.
Γιατί έτσι μπορώ και στέκομαι.
Γιατί η αγάπη σου είναι σαν του παράδεισου το νερό.

Δεν τελειώνει.
Πάντα θα με ξεδιψά.
Να με αγαπάς.
Γιατί μόνο αυτό έχω.

Μόνο αυτό με κάνει να αξίζω.
Να αποδέχομαι τον εαυτό μου.
Να με αγαπώ.
Να εξελίσσομαι.

«Δεν ξέρω τι να είμαι μαζί σου» ένα ποίημα του Ζουμπιάδη Ιωάννη

Ψυχή που περπατά στο φεγγάρι;
Δεν ξέρω τι να είμαι μαζί σου.
Πουλί που πετά στον ουρανό;
Δεν με βοηθά καθόλου η σιωπή σου.

Δεν ξέρω τι να είμαι μαζί σου.
Μη με κοιτάς με αυτά τα μάτια φωτιά.
Πες μου.
Πώς να είμαι, για να είμαι μαζί σου;

«Είμαι στιγμή εγώ» του Ζουμπιάδη Ιωάννη

Είμαι στιγμή εγώ
και αν θες με αρπάζεις.
Αν θες με αποδοκιμάζεις.
Πέτα με στον κάδο.

Αν θες κράτα με στα πολύτιμά σου
είμαι στιγμή εγώ.
Αυτό είμαι.
Μπορεί για σένα να είμαι μία περίοδος.

Μπορεί να είμαι και αιώνας
μπορεί να είμαι κυκεώνας
μπορεί και ένας γλυκός απατεώνας,
είμαι στιγμή εγώ.

Μπορεί να είμαι σημάδι
μπορεί ένα όξινο χάδι
εσύ αποφασίζεις
ίσως, εσύ τη στιγμή καθορίζεις.

Ίσως την εξαγνίζεις.
Είμαι στιγμή
που δεν περιμένει
το χρόνο δεν παγώνει.

Και το σώμα δεν το μαρμαρώνει.
Δεν το βαλσαμώνει.
Είμαι στιγμή.

«Άφησέ με να ζω μαζί σου»

                                          Ιωάννης Ζουμπιάδης 

Άφησέ με να ζω μαζί σου

να παίρνω πνοή από την πνοή σου

να ταξιδεύω νοερά μα τόσο όμορφα στην επικράτεια.

Πώς αλλιώς να το πω?

Γιατί μακριά σου το αδύνατο να ζήσω είναι ιδιαίτερα δυνατό.

Πρόσφερέ μου χώρο δίπλα σου

να υφίσταμαι, να υπάρχω

να είμαι, να ισχύω.

Άφησέ με να ζω μαζί σου

να μυρίζω το άρωμά σου

να μοιράζομαι τις στιγμές σου

να καλύπτω τις ρωγμές σου.

Γιατί αν σπάσεις δε θα το αντέξω

αν πάθεις κακό, μετά όλη την πλάση θα παιδέψω.

Άφησέ με να ζω μαζί σου

στη θάλασσα, στον ουρανό ή και στην ξηρά

στο άπειρο, στη σελήνη ή και σε χώρες με ξωτικά

σε άλλη διάσταση, στο τώρα, στο μετά

σε γαλαξίες, σε κόσμους ή και σε όνειρα απατηλά.

Άφησέ με να ζω μαζί σου!

Στο φως, στο σκοτάδι και στην σκιά

στη ζάλη της μέθης και στην νηφαλιότητα

στην ατέλεια και στην τελειότητα

στην βαρετή σταθερότητα και στην αβέβαιη μεταβλητότητα!

Άφησέ με να ζω μαζί σου!