Κανονικοί άνθρωποι με λοφίο και μια παρδαλή ουρά ( ελάχιστο απόσπασμα)

Φανταζόταν απεγνωσμένα να κολυμπά
Με την ελπίδα να πετάξει
Κι η σκιά της αγωνίας της
Σπαρακτικά ιρίδιζε
Στο μάγουλο του βότσαλου
Στης θάλασσας τον πάτο

Την έλεγαν
Γυναίκα Πεταλούδα

Φτερωτές Ποιήτριες

 

 

Κυρίες και Κύριοι

Θα ήθελα να σας εξομολογηθώ τον εθισμό μου

Είμαι κλεπτομανής

Κλέβω το οξυγόνο των λέξεων

Εισπνέω τις φωνές τους

Γιατί μόνον έτσι αναπνέω

Η σειρά σου τώρα:

Κυρίες και Κύριοι

Θα ήθελα να σας εξομολογηθώ τον εθισμό μου

Είμαι αυτοκτονική

Συλλέγω τους υποψήφιους θανάτους μου

Όπως οι γάτες τις ζωές τους

Έχω επτά ολόκληρους θανάτους για να ζήσω

Αφήστε την επιτέλους

Να γδυθεί με την ησυχία της

Τα σώματα είναι ανέκφραστα

Δηλώνω εχθρός της κίνησης

Κι όμως όλο και πιο συχνά

Πέφτω , πέφτω . .

Πρόσεξε

Στη διαχωριστική γραμμή στέκεται

Ο αντίπαλος εραστής – Η αντίπαλη ερωμένη

Περιμένουν στωικά με μύτες γαμψές

Το αρσενικό πάντα πρώτο οσμίζεται τη γονιμότητα

Βοήθεια – Δεν θυμάμαι τίποτα

Οι κλεμμένες στιγμές διαρκούν λίγο

Μισώ τη διαίσθησή μου

Για περάστε παρακαλώ

Εδώ πωλούνται τα φθηνά ηλιοβασιλέματα

Σου χαρίζω

Την καταραμένη μου ομορφιά

Σε μωβ χαρτί

Κι εγώ σου χαρίζω

Το καταραμένο μου μυαλό

Σε μωβ κουτί

Vanitas – Λέγεται η τιμωρία μας

Μετά από κάθε δυνατό μεθύσι

Μένουμε όλο και πιο διψασμένες

Κάποτε όμως θα καρφωθούμε στον ουρανό

Σαν δύο γιγάντιες πεταλούδες Αttacus Αtlas

Ο θάνατός μας

Θα είναι μια λεπτομέρεια

Mυθικός έρωτας

Η Πενθεσίλεια είπε:

Μόνον αυτόν που θα με νικήσει

θα ερωτευτώ

Κι ο Αχιλλέας τη σκότωσε

Κι από τότε ο έρωτας έγινε

πεδίο μάχης

Όμως στην αναμέτρηση ομοίων

υπάρχει νικητής;

Ποιος;

Εγώ;

Εσύ;

Εγώ;

Eσύ;

Από σήμερα

Ζεις μια υποβρύχια ζωή
Μες στο σκοτάδι της αβύσσου
Πασχίζεις να παράγεις
Το δικό σου φως
Κολυμπώντας
Κάπως σαν εκείνα τα φρικαλέα ψάρια της αβύσσου
Με το φωτάκι που κρέμεται σαν έντερο
Εμπρός τους
Κινδυνεύοντας να προσβληθείς
Από τη νόσο του δύτη
Να γεμίσει το αίμα σου νερό
Να γίνεις
Μια φυσαλίδα
Να γκρεμιστείς στο άπειρο
Κυλώντας μέσα σ’ ένα
Πελώριο
Συμπαντικό
Δάκρυ

Το ποδοβολητό της αγέλης

σε πλησιάζει απειλητικά
Σήμερα θα μάθεις
να εξαφανίζεσαι
πατώντας ένα κουμπί
προθέρμανση για το άγνωστο
που έρχεται

Χρειάζεται μια διαστροφή μια παράλειψη
κι ένα δυνατό άλλοθι
για να εντοιχίσεις επιτυχώς
τον ψευδή σου εαυτό
σ’ ένα συμπαγές κτίριο

Όταν αυτό μετά από χρόνια
κατεδαφιστεί θα πούνε:

Κοιτάξτε έναν άνθρωπο πονηρό:
Αφού έζησε μια χαμένη ζωή
πρόλαβε να κρυφτεί στην ασφάλεια
μέσα στο παχύ φρέσκο τσιμέντο

Η σκιά μου κι εγώ

μετά από συναινετικό χωρισμό
τα συμφωνήσαμε
πήραμε δρόμους διαφορετικούς
Επέλεξε να υπηρετεί
ένα ανόητο πτηνό

Από τότε
στη σκιά κάθε επιδειξία πετεινού
ζει ένας αλαζόνας ποιητής
που χάνει τα μάτια του
στις  κοκορομαχίες

Μαινόμενος δήμιος

η νύχτα
τριγυρνά στα τυφλά
αποκεφαλίζοντας
τις αναπνοές της ημέρας
όσες απέμειναν
να μην αφήσει ούτε ίχνος
ούτε απόδειξη
ότι υπήρξαν

Κι εσύ
ο κρυμμένος
άνθρωπος σκιά
κρυφοκοιτάζεις
κρυφακούς από τη χαραμάδα

με
μισό μάτι
μισό αυτί
μισό σώμα
μισή αναπνοή

Κάποτε θα διαπιστώσεις ότι
ο ντροπαλός ο συνεσταλμένος
ο ευγενής ο διακριτικός
συνθέτουν έναν
άνθρωπο
αόρατο

(Στη χορογραφία του εγκλωβισμένου)

Στη χορογραφία του εγκλωβισμένου
μετράει μόνον ο αυτοσχεδιασμός
Ύστερα μπορείς να πέσεις πάλι
με ασφάλεια στα πόδια του διαβήτη

(Ασφαλής αισθάνεσαι)

Ασφαλής αισθάνεσαι
μόνον όταν χωράς
να περάσεις
από το μάτι της βελόνας
για να βγεις
σ’ ένα λιβάδι χαμομήλια

 

Η Κίτρινη Εκδοχή

Εδώ είμαι
ξαπλωμένος
Με σκεπάζει μια κίτρινη κουβέρτα
πλεγμένη με λέξεις στρείδια,
που με τριβελίζουν
Τις ακολουθώ :
Βούλα
Κίνηση
Παύση
Τελεία
Βιάζομαι :
Κόμμα
Να προλάβω τη διάβρωση:
Παύση
Πριν πέσει
η όξινη βροχή:
Επικόλληση
Αποκοπή
Πριν με πουν νωθρό
και νικήσει ο θάνατος
τον ύπνο.
●
Είναι περίεργη η σιωπή
στο κίτρινο σπίτι
Βαμμένη
στο χρώμα του ακατοίκητου
●
Στο τελευταίο μεγάλο τραπέζι
οι λουκουμάδες ήταν κίτρινοι
όπως και ο μεγάλος πόνος
Έλεγε στο ντοκιμαντέρ:
στο νησί Coco
ή θα φας
ή θα φαγωθείς
●
Το τρίτο πρόσωπο.
Ικανό να ίπταται -
στο ταβάνι -
με τα ψέματα της κρεβατοκάμαρας.
Κι όταν το βλέμμα βρει
επιτέλους τον προορισμό του,
εστιάζει πάνω
στην κίτρινή σου εκδοχή
●
Η λεπτομέρεια κάνει τη διαφορά
Η λεπτομέρεια σε προσδιορίζει
Η λεπτομέρεια σε προδίδει
Η φωτογραφία που κιτρινίζει
●
Μπορούμε πάντα να ανταλλάσσουμε
ποιήματα με θέμα τις γαμήλιες δυστυχίες μας
και να παραμένουμε
«αυθεντικοί άνθρωποι»
με «αυθεντικά κίτρινα αισθήματα»
●
Τα όνειρα που βράζουν
σε χύτρες ταχύτητας
μένουν ωμά, κίτρινα και θορυβώδη
●
Κίτρινη προσποίηση
Πότε ήταν η τελευταία φορά
που έκανες κάτι αυθόρμητο ;
Όταν φτερνίστηκες ίσως
●
Ψιχαλίζει.
Το κίτρινο φλας
αυτάρεσκα βουίζει
την υγρή του αντανάκλαση
σε σώματα ανέραστα.
●
Νιαουρίζει
Γρυλίζει
Φοράει ένα κίτρινο καπέλο
και κοιμάται
Τι είναι;
To ποίημα που όταν αποφάσισες να γράψεις
Ξυπνάει
και βρυχάται
●
Το ταξίδι του γυρίνου
Νιώθω : ενθουσιώδης
Αισθάνομαι : παρορμητικός
Υπάρχω : αυθόρμητος
Μόνον όταν ως γυρίνος κολυμπώ
με κίτρινα βατραχοπέδιλα
σε κίτρινο χρώμα
H γυναίκα με το κίτρινο κολιέ
Η Φρανσουάζ ήταν τόσο όμορφη
φορώντας μόνον το κίτρινο κολιέ
όταν τη ζωγράφιζε
ο Πικάσσο.
Το κίτρινο πορτραίτο
Τα γυμνά του Νοnda
«είναι άσεμνα» είπαν.
Όμως «η γυναίκα σε κίτρινο φόντο»
δίδαξε στο κίτρινο
πώς μπορεί να γίνει
το πιο ερωτικό χρώμα.
Οι πεταλούδες του Νταλί
Το μυαλό του Νταλί ήταν άτακτο.
Σε μια σκοτεινή
διαταραγμένη
και άγνωστη πτυχή του
φτερούγιζαν κίτρινες πεταλούδες.

4 φύλλα και 3 πέταλα

με την αιώρηση
του Alexander Calder
Θα ήθελα
Να γίνω
Εσύ
Μια ευθεία γραμμή
Ούτε καμπύλη
Ούτε τεθλασμένη
*
Σε αυτό το δείπνο
κάλεσες
όλες τις επίπεδες στιγμές
για να σε κλείσουν επιτέλους
μέσα στη συζυγική παρένθεση
*
Δεν θέλεις άλλη περιστροφή
της σκοτεινής μπαλαρίνας
προτιμάς να μείνεις
μισή μπαλαρίνα
κατά προτίμηση
σε πίνακα του Degas
*
Η άνιση πάλη
με το δαίμονα της αναλογίας,
όταν με σκαρπέλα
4 φύλλα και 3 πέταλα
παλεύεις
να μειώσεις
την προεξοχή της μύτης
*
Ασφαλής αισθάνεσαι
μόνον όταν χωράς
να περάσεις
από το μάτι της βελόνας
για να βγεις
σ’ ένα λιβάδι χαμομήλια
*
Όταν οι κόμποι γίνονται
πολλαπλές μεταμορφώσεις
μιας πρώιμης εκσπερμάτωσης
τότε αρχίζει ο διάλογος
ανάμεσα στις πεταλούδες και τις κάμπιες
*
Στη χορογραφία του εγκλωβισμένου
μετράει μόνον ο αυτοσχεδιασμός
Ύστερα μπορείς να πέσεις πάλι
με ασφάλεια στα πόδια του διαβήτη