Τέρατα άλλης εποχής

Τέρατα μπαίνουν στην πόλη
περνούν στη μέση του δρόμου
φρένα στριγγλίζουν στη σιωπή
τον τοίχο κάνουν και τρέμει
την ησυχία φοβίζουν
σαν μεγάλα θηρία θαρρείς
τέρατα άλλης εποχής
τον ύπνο μου ξεσηκώνουν
όνειρο είναι θα δεις.

Σπίτι ανύπαρκτο φρίκη
μια θλιβερή της ζωής μου διαθήκη
θέλω να ξεχαστείς
και ο εφιάλτης που ζεις
θα πέσει κάτω σα σκόνη.

Τέρατα μπαίνουν στην πόλη
περνούν στη μέση του κήπου
φρένα στριγγλίζουν στη στροφή
τον τοίχο κάνουν και κλαίει
στην ησυχία φωνάζουν
σα μεγάλα θηρία θαρρείς
τέρατα άλλης εποχής
τον ύπνο μου ξεσηκώνουν
όνειρο είναι θα δεις.

0 βασιλιάς

Έλα και πάρε με από δω
έχει νυχτώσει και φοβάμαι
δεν το 'χω πια για μυστικό
ότι για σένα δεν κοιμάμαι.

Χιλιάδες στιγμές ξεχασμένες
φωτογραφίες θλιμμένες
περνούν και δεν κοιτάζουν πίσω
σαν τα τραγούδια που πετούν
σαν τα τραγούδια που πετούν,
μέσα στη νύχτα.

Μέσα στο βούρκο της σκέψης
της φυλακής σου δραπέτης
ο βασιλιάς της μοναξιάς
ήσουν φίλε μου για μας

Χιλιάδες στιγμές ξεχασμένες
φωτογραφίες σκισμένες
περνούν και δεν κοιτάζουν πίσω
σαν τα τραγούδια που πετούν,
σαν τα τραγούδια που πετούν
μέσα στη νύχτα.

Να 'ρθεις όπως θα 'ρθουν τα χελιδόνια

Τι και αν με πίκρανες πολύ μέσα μου η αγάπη ζωντανή
είναι για σένα όπως τότε που σε είχα.
Κατάρα αν είσαι ή προσευχή ή κάποιας θάλασσας ακτή
ή κάποια μοίρα που με μάγεψε στα αλήθεια.

Σε μυρίζω στον αέρα του χειμώνα,
με χαϊδεύεις όταν γίνεσαι βροχή.
Να γυρίσεις σαν θα 'ρθουν τα χελιδόνια
και της άνοιξης να πάρεις τη μορφή.

Μα λεν συνέχεια οι παλιοί πως αν ραγίσει το γυαλί
σβήνει η αγάπη και η θλίψη καίει τα στήθια.
Κι αν βρει ο χρόνος γιατρικό και πεις ξανά το σ' αγαπώ
ψέμα αν είναι δε θα ξέρεις ή αλήθεια.

Το κλάμα

Άρρωστη ρίζα του κακού,
της άγνωστης η μέθη.
Το ριζικό μου, το άγιασμα
της ομορφιάς μου αντέχει.
άγνωστη νύχτα του θυμού,
του λιμανιού το χρώμα
χαρίζουνε τα μάτια σου
και φτιάχνουνε μια εικόνα.

Το μοιρολόι του τρελού
μοιάζει στο κλάμα ενός μωρού.
Μοιάζει στο κλάμα ενός μωρού
το μοιρολόι του τρελού.

Όμορφη λύσσα της γνωστής
της πείνας μου οδοιπόρος.
Αμετανόητος τρελός
ο κουρασμένος μου άγγελος,
ο πονηρός εωσφόρος.
Αντέχει πόνους το κορμί,
της λευτεριάς η σκέψη.
Κι άμα μιλήσεις στο Θεό για μένανε
πες του να με προσέχει.
Κι άμα μιλήσεις στο Θεό για μένανε
πες του να με προσέχει.

Το μοιρολόι του τρελού
μοιάζει στο κλάμα ενός μωρού.
Μοιάζει στο κλάμα ενός μωρού
το μοιρολόι του τρελού. 

Το φως έχει κλείσει

Μες τη φτωχή καρδιά μου
μνήμες χρωματισμένες με θλίψη.
Μες της ψυχής μου το βάθος
ένα λάθος. Το φως έχει κλείσει.

Δεν έπρεπε να σ' αγαπήσω,
δεν έπρεπε να σου δοθώ.
Τώρα ό,τι κάνω, μισό το 'χω αφήσει
λες και δεν ήμουν α αυτός εγώ.

Μέσα στην άδεια αγκαλιά μου
κοιτάω όσα η αγάπη έχει αφήσει.
Μόνο πληγές στα σεντόνια.
Πονάω, σαν το τσιγάρο έχω σβήσει.

Δεν έπρεπε να σ' αγαπήσω,
δεν έπρεπε να σου δοθώ.
Τώρα ό,τι κάνω, μισό το 'χω αφήσει
λες και δεν ήμουν α αυτός εγώ. 

Υπάρχουν δρόμοι στο σκοτάδι

Ποιος είν' ο δρόμος μες στο σκοτάδι,
πού είν' ο δρόμος μες στο σκοτάδι;


Υπάρχουν δρόμοι στο σκοτάδι
μη με ακούς, μονάχα κοίτα.
Υπάρχουν δρόμοι μες στο σκοτάδι


Μη με ακούς, μη με ακούς.
Μη με ακούς, μονάχα κοίτα.