Με πρόσφορες πολιτικές και οικονομικές αναλύσεις,
ειδήμονες αναλύουν τις δομές της σύγχρονης κοινωνίας
χαρακτηρίζοντάς την προσχηματική, διάτρητη και ευπαθή,
τη λειτουργία της προσιτή στην εκμετάλλευση και την ανοχή
υπόμνημα των εξουσιαστών σε κάθε τους συναγωγή,
ελέγχου σχηματισμοί σε κλειστές τάξεις και διαρθρώσεις.
Βαθυστόχαστη η κριτική τους για διαφορές και αντιθέσεις,
για την ομόσπονδη συνύπαρξη και επικοινωνία
με ευσύνοπτες και =δόκιμες συγκρίσεις και αποτιμήσεις
όπου οι επώνυμοι διάδοχοι των κρατούντων
καταστρατηγούν την ισότητα και τη νομιμοφροσύνη,
να είναι επίτιμοι αρχών με αναγνώριση και αποδοχή.
Στηλιτεύουν πρόσωπα, συστήματα και οργανώσεις,
αναδεικνύουν κακόβουλες συμπεριφορές και στάσεις
και τονίζουν τον ανοιχτό και βέβηλο προσηλυτισμό
σε μια κοινωνία που αδιάφορη, τις προκλήσεις προσπερνά,
που το ισοπέδωμα ως βαθύ ανθρωπισμό αποδέχεται
κι αυτάρεσκα στην απομόνωση αποτραβιέται.
Διαβλέποντας κρυφές ανησυχίες και έντονες διαμαρτυρίες
για το κοινό συστέγασμα της φτώχειας και του πλούτου,
τη σύμπραξη του αδύνατου με των ισχυρών τα επιτελεία,
προτείνουν μια κοινωνία ανοιχτή σε αξιώματα και θέσεις,
αυτήν που επίλεκτοι μέντορες και ταγοί ώριμη την κηρύσσουν,
ιδανική στην ισότητα, τον αλληλοσεβασμό και την αξιοσύνη.
για μια ονειρεμένη και αποδεκτή κατάσταση και λειτουργία,
όμως η ανακύκλωση των χρόνων και των επιλογών
φανερώνει πως η όποια μεταρύθμιση είναι ουτοπία
κι αυτοί ουτοπιστές αδέσμευτοι των αλλαγών και της ανάγκης,
απόμακροι στον επιθυμητό και το δικό τους κόσμο.
