(άτιτλο ερωτικό) / Σακαλής Γρηγόρης

Έλα

η καρδιά μου

είναι έτοιμη

να σ΄ αγαπήσει

είναι έτοιμη ν΄ αγαπήσει

μετά από

μια απέραντη θλίψη

μια πίκρα

μια προδοσία

που βίωσε

μα επέζησε

έλα

θα ζήσουμε μαζί

όλη τη μαγεία.

© Γρηγόρης Σακαλής

ΥΜΝΟΣ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ / Σακαλής Γρηγόρης

 

Μέσα στις άλλες τέχνες
ξεχωρίζει η ποίηση
είναι τέχνη υψηλή
καθώς τις πίκρες εκφράζει
του λαού και τα όνειρα,
ο πόνος του ποιητή
και τα συναισθήματα
απ’ αυτόν ξεκινούν
και κτήμα γίνονται κοινό
όλων των ανθρώπων
όσων έχουν ανοιχτή την καρδιά τους
για να τη δεχτούν
της ποίησης τα άνθη
και το βάλσαμο της ψυχής
που αυτή δίνει
γι’ αυτό η ποίηση
είναι ξεχωριστή
μέσα στις άλλες τέχνες.

ΑΝΑΠΟΛΗΣΗ / Σακαλής Γρηγόρης

Μέτρησα πάλι
τα χρόνια που έχουν φύγει
και τα βρήκα δέκα έξη
ο χρόνος
δεν τα γιατρεύει όλα
οι πληγές και το κενό
υπάρχουν πάντα
αν και λίγο μαλακώνουν
η αγάπη της μάνας
η σοφία του πατέρα
λείπουν πάντα
η ζεστασιά στο σπίτι
το γονεϊκό χάδι
μια κουβέντα
που σε ενθαρρύνει
και σε δυναμώνει
όλα αυτά χάθηκαν
δέκα έξη χρόνια πριν.

ΠΛΗΒΕΙΟΙ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΚΙΟΙ / Σακαλής Γρηγόρης

 

Κάποιοι κερδίζουν τη ζωή
με κόπο και ιδρώτα
κάποιοι απολαμβάνουν
τα αγαθά
πίσω απ’ τα μεγάλα γραφεία τους
ο καιρός περνάει
τα χρόνια εναλλάσσονται
έρχονται χειμώνες
κι ύστερα καλοκαίρια
οι εργαζόμενοι απλώς επιβιώνουν
OL τρανοί θησαυρίζουν
αυτό θα γίνεται
όσο οι μικροί θα δέχονται
τη μοίρα τους
μέχρι να καταλάβουν
τη δύναμη του αγώνα
τη δύναμή τους
σαρώσουν την αδικία
και φέρουν τον Παράδεισο
επί της γης.

ΑΠΩΤΑΤΟ ΧΘΕΣ / Σακαλής Γρηγόρης

 

Η καρδιά σου
είναι γεμάτη απολιθώματα
νεκρωμένα συναισθήματα
που άλλα ευτύχησαν
να γίνουν αποδεκτά και να ζήσουν
κι άλλα απορρίφτηκαν
κι έπεσαν στη μεγάλη χοάνη του χρόνου
έτσι ή αλλιώς όμως
όλα τους πέθαναν
με το πέρασμα του χρόνου
τα σκέπασε η λήθη
νέα ήρθαν τώρα
και πήραν τη θέση τους
αφού το μυαλό και η ψυχή
παράγουν συνεχώς
και νέα πρόσωπα παρεμβάλλονται
στη ζωή μας
κάποιες στιγμές όμως
κάτι μας οδηγεί στα παλιά
σχηματίζεται τότε ένα χαμόγελο
ή τρέχει ένα δάκρυ.

Γρηγόρης Σακαλής και Βαγγέλης Φίλος : Δύο [2] ποιητές έξι [6] ποιήματα

Πόσοι / Γρηγόρης Σακαλής 

 Σκέψου

πόσοι θα τρέξουν για σένα
στην ανάγκη
και θα δεις
ότι όλες οι κοινωνικές σου σχέσεις
είναι μάταιες
οι γνωριμίες
και οι καθημερινοί χαιρετισμοί
είναι μια φούσκα
που σκάει κι εξαφανίζεται
οι άνθρωποί σου
αν είσαι τυχερός
μετριούνται στα δάχτυλα
του ενός χεριού
μα αν είσαι άτυχος
ψάχνεις να βρεις αυτόν
τον ένα, τον μοναδικό
για να σε βοηθήσει

**

Αλλιώς πώς; / Βαγγέλης Φίλος

Με χτυποκάρδι,

αλλιώς

πώς;

Με χάδι,

αλλιώς

τι;

Με έρωτα,

αλλιώς

γιατί;

Έλα

να

αγαπηθούμε.

**

Ομοιότητα / Γρηγόρης Σακαλής 

 

Πρόσωπο ζωγραφιά
αγαλματένιο σώμα
είχες και ήμουν
ο πιο ευτυχής
άνθρωπος στον κόσμο
μα πέρασε ο καιρός
έφυγε ο έρωτας
εσύ προχώρησες μπροστά
χωρίς να κοιτάξεις πίσω
δεν σε κατηγορώ
εγώ έμεινα στο χθες
έψαχνα πάντα
να βρω κάποια
να σου μοιάζει
όχι μόνο στο σώμα
μα και στην ψυχή
όμως δεν βρήκα
όσο κι αν έψαξα
κι ας πέρασαν χρόνια
ώσπου τράβηξα μπροστά.

**

Άνθη / Βαγγέλης Φίλος

Τις ώρες αιχμής άλλαζε χρώμα.

Έτσι περνούσε απαρατήρητος

και ασφαλής.

Κάποια φορά ξεχάστηκε

σ’ ένα μοναχικό τριαντάφυλλο.

Χιλιάδες μάτια τον περικύκλωσαν.

**

Ανθρώπινη Ζωή / Γρηγόρης Σακαλής 

Σε τρώγλες
σε τενεκομαχαλάδες
ζουν οι άνθρωποι
οι συνάνθρωποι μας
χωρίς τρεχούμενο νερό
χωρίς ρεύμα
στο Ρίο, στο Σάο Πάολο
κι αλλού
στην Αφρική,
βία και εγκληματικότητα
επικρατούν,
κάθε μέρα
μπορεί να είναι
η τελευταία
κι εμείς έχουμε
τα δικά μας προβλήματα
δεν μπορούμε ν΄αγοράσουμε
καινούριο αυτοκίνητο
και βαρυγκομάμε
σκεφτόμαστε τις διακοπές
του καλοκαιριού
να βρούμε φτηνά εισιτήρια
είμαστε τόσο αστοί
όσο να μη μας νοιάζει
τίποτα άλλο
παρά μόνο ο εαυτός μας
κι έτσι κυλάει η ζωή
ρηχά και άνοστα για όλους
στερημένα και επικίνδυνα
για πολλούς
πλούσια και άνετα
για λίγους.

**

Κοίταξέ με/ Βαγγέλης Φίλος

Τα πιο όμορφα ποιήματα

κατοικούν στον βυθό

των ματιών.

Εκεί πηγαίνουν πρώτα,

αφού γεννηθούν στην ψυχή.

Ύστερα, πετάνε,

χάνονται,

γίνονται ξένα.

Αν θέλεις η πρώτη ανάγνωση

να είναι δική σου,

κοίταξέ με.

**

ΣΚΕΨΕΙΣ – ΓΡΗΓΟΡΗ ΣΑΚΑΛΗ

Σκέψεις

Τα όμορφα βράδια

της άνοιξης

του καλοκαιριού

όταν έχω λεφτά

παραπανίσια

βγαίνω μια βόλτα

στα μαγαζιά

βάζω τα καλά μου ρούχα

περπατώ στις λεωφόρους

μέσα στον πολύ κόσμο

πάω στο πάρκο

ταΐζω τις πάπιες

κι ύστερα πηγαίνω

στο στέκι μου

για καφέ

χαζεύω τον κόσμο

ψάχνω κάποιον γνωστό

να πιούμε τα ποτά μας

μα και μόνος να είμαι

δεν με πειράζει

μια βραδιά στον πάγκο

άκουγα τραγούδια

κι αναρωτήθηκα

γιατί σταμάτησαν να τραγουδούν

οι αδερφοί Κατσιμίχα

ήταν οι αγαπημένοι μου

και με αυτή τη σκέψη

με βρήκε το πρωί

ώσπου ήρθε η ώρα

να κλείσει το μαγαζί.

Γρηγόρη Σακαλή

Λεπτομέρειες / Σακαλής Γρηγόρης

Βγες απʼ το ρεύμα
άσε το συρμό
ασχολήσου με λεπτομέρειες
ένα ανοιγόκλειμα των ματιών
κάτι σημαίνει
ένα αδιόρατο χαμόγελο
τι να είναι άραγε
ένας αναστεναγμός
από πού προέρχεται
διάβασε το σώμα του άλλου
σου λέει τόσα
μη τα αγνοείς
άκουσε με
είναι τόσο συναρπαστικές
οι μικρές λεπτομέρειες
της ζωής.

Οπτασία / Σακαλής Γρηγόρης

 

Τρελά άλογα
χλιμιντρίζουν, τρέχουν
έρχονται εμπρός μας
στέκονται
περιμένουν να τα καβαλήσουμε
εσύ κι εγώ
ο ήλιος στη διαπασών
η πλάση περιμένει
εμάς για να τη ζήσουμε
να πετάξουμε ψηλά
να χαθούμε
στου έρωτα την κοφτερή μαγεία
με τα εξωτικά του φρούτα
να ξεδιψάσουμε
το χρόνο και το χώρο
να ξεγελάσουμε.

Μία φλόγα - Γρηγόρης Σακαλής

Μία φλόγα

Ένα φως

μία φλόγα κεριού

καίει μέσα σου

και διώχνει τα σκοτάδια

της ψυχής

της ύπαρξης σου

καθώς η μοναξιά

σε τυλίγει

μιλάς μαζί της

μα δεν σ΄απαντά

έτσι είσαι

ακόμη πιο μόνος

άνθρωποι σε περιτριγυρίζουν

μιλάς μαζί τους

αυτοί σου απαντούν

μα είναι το ίδιο

γιατί κανείς δεν σκύβει

μέσα στην ψυχή σου

ψυχολόγοι προσπαθούν

μάταια

να σε βγάλουν

απ΄το πηγάδι

που έχεις πέσει

άδικα

θα χρειαστεί καιρός

ν΄αναστηθείς

όλα από σένα ξεκινούν

και τελειώνουν σε σένα.

Γρηγόρης Σακαλής

ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΣΑΚΑΛΗΣ "Ηλιόφωτη"

Καθώς τ΄αεράκι
της θάλασσας
σου χαϊδεύει το πρόσωπο
το ρολόϊ του χρόνου
γυρίζει πίσω
τότε που ήσουν είκοσι
κι αυτή δέκα οχτώ
ο έρωτας μόνιμος συνοδός
της ψυχής σου
κι ο κόσμος όλος
το πρόσωπο της
όταν χαμογελούσε
ο ήλιος χαμήλωνε
και το βράδυ
το φεγγάρι χόρευε
στο φιλί σας
τώρα αναρωτιέσαι
πού να΄ναι
πού πήγε εκείνη η αγάπη
εκείνος ο έρωτας
απάντηση δεν βρίσκεις
κοιτάς το σήμερα
βλέπεις μόνο
ερημιά και συντρίμμια.

Περισυλλογή του Γρηγόρη Σακαλή

Τι να γράψω

σκέφτομαι

καθώς βυθίζομαι

σε περισυλλογή

κι ο νους μου ταξιδεύει

σε τόπους μακρινούς

σε χώρες ουτοπικές

όπου οι πολίτες

έχουν τον πρώτο

και τον τελευταίο λόγο

και ρητορεία τυράννου

δεν θ¨ακούσεις

διαλογίζομαι

ανεβαίνω νοητικά επίπεδα

μένω εκεί

για πολλή ώρα

σχηματίζω το ποίημα

βιώνω τις σκέψεις μου

κι ύστερα κατεβαίνω

το γράφω στο χαρτί

νιώθω ανακούφιση

και επανέρχομαι.

Κάτεργα του Γρηγόρη Σακαλή

Στα σύγχρονα κάτεργα

ο άνθρωπος ξανασταυρώνεται

περνάει του Χριστού τα πάθη

στον εικοστό πρώτο αιώνα

θαρρείς δεν πέρασαν

χιλιάδες χρόνια

οι φυλακές

τα ψυχιατρεία

τα στρατόπεδα

κι άλλα πολλά

που όλοι τα ξέρουμε

μα δεν τα σκεφτόμαστε

γιατί δεν μας αφορούν

έτσι είναι ο σύγχρονος άνθρωπος

δεν με αφορά

άρα δεν υπάρχει

μα είναι τόσο εύκολο

να βρεθείς εκεί μέσα

στην τρέλα ή αλλού

που αν το καταλαβαίναμε

θα μας κόβονταν το γέλιο

και η διάθεση για χιούμορ

σ΄ αυτά τα κάτεργα

η ανθρώπινη αξιοπρέπεια

καταρρακώνεται

και ο πολιτισμός μας

καταργείται ολότελα.

Πρωινά / Γρηγόρης Σακαλής

Είναι κάτι νύχτες

αϋπνίας, ατέλειωτες

που είναι αξημέρωτες

και τα πρωϊνά

κάνεις απολογισμό

όχι της προηγούμενης μέρας

μα ολάκερης της ζωής

την τεμαχίζεις και λες

γιατί Θεέ μου

μου συνέβησαν αυτά

όλη η μαυρίλα της ψυχής

βγαίνει στην επιφάνεια

και τίποτα καλό

δεν θυμάσαι

μα είναι ψευδαίσθηση

γιατί καλά υπήρξαν πολλά

μα δεν τα βλέπεις

γιατί οι πληγές

ποτέ δεν επουλώνονται

είναι εκεί και πονάνε

όταν κάποιες νύχτες

δεν μπορείς να κοιμηθείς

και τα πρωϊνά κάνεις

 αιματηρούς απολογισμούς.

8 Μαρτίου / Γρηγόρης Σακαλής

Γυναίκα
στα λόγια τιμημένη

Γυναίκα
ατέλειωτη βία
πάνω σου

Γυναίκα
σε κάναν Παναγιά
για να μπορούν
να ασελγούν
ατέλειωτα
στην ψυχή σου

Γυναίκα
ψεύτικες γιορτές
για χάρη σου

Γυναίκα
πολύς δρόμος ακόμη
για την ελευθερία σου

" Τελευταίο ταξίδι " / ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΣΑΚΑΛΗΣ

Μια νύχτα
θα είναι η τελευταία νύχτα
της ζωής.
Την αυγή
θα πετάξει η ψυχή στο επέκεινα.
Για τους άλλους
θα συνεχίζεται η ζωή κανονικά
όπως κάθε μέρα
με τα άγχη και τα προβλήματα
τι θα φάμε σήμερα
τι θα κάνουμε το βράδυ
έρωτες, απογοητεύσεις
κι όλα όσα έχει η ζωή
θα μας απασχολούν έντονα
θα συζητάμε για πολιτική
μικρότητες και κακίες
θα μας κατέχουν
μα για κάποιον από εμάς
θα είναι η τελευταία νύχτα
και την αυγούλα
θα κάνει η ψυχή
το τελευταίο ταξίδι.

Ιερή φλόγα / Γρηγόρης Σακαλής

Ήρθε χειμώνας.
Παγωμένα σπίτια
παγωμένα χείλη
οι άνθρωποι δεν γελούν
χαίρεται η κάθε εξουσία
να βλέπει
το ηθικό μας πεσμένο
γιατί ξέρει
ότι έτσι δεν κινδυνεύει.
Ήρθε χειμώνας,
στις καρδιές μας
έχουμε λύπη
το χιόνι μας σκέπασε
τουρτουρίζουμε
κι ο νους μας
δεν πάει στην εξέγερση
χαίρεται η εξουσία
όλοι μας πρέπει ν΄ανάψουμε
στις καρδιές μας ένα κερί
να γίνει η μαγιά, το προζύμι
της μεγάλης φλόγας
που θα γεννήσει το καινούργιο.

Γρηγόρης Σακαλής, Οι δικές μας μέρες

Να τελειώσουμε με τις αυταπάτες μας
πως κάτι θ΄αλλάξει
πως κάτι καλό θα γίνει
δεν πρόκειται ν΄αλλάξει τίποτα
δεν πρόκειται να γίνει κάτι καλό
για τη ζωή μας
όσο αυτοί κυβερνούν
με τις διάφορες ονομασίες
και φορεσιές
με το βλέμμα του θανάτου
στα μάτια
και τα σιδερένια χέρια
πρέπει να δράσουμε
να ΄ρθουν οι δικές μας μέρες
που όλοι οι άνθρωποι
θα ζουν ελεύθεροι
κι αλληλέγγυοι
ν΄αγαπήσουν
να δημιουργήσουν
και να εργαστούν
χωρίς κανένα υπολογισμό.

Γρηγόρης Σακαλής / Μεγάλες ιδέες

Μιλάς για πόλεμο
με ύφος πολεμιστή
λες για μάχες ένδοξες
για κατακτήσεις
για τις χαμένες πατρίδες
πως πρέπει να ελευθερώσουμε
ήσουν καταδρομέας στο στρατό
εν καιρώ ειρήνης, άκαπνος
δεν ξέρεις τι είναι πόλεμος
αφήνει πίσω του νεκρούς
ανάπηρους, καταστροφές
άστο καλύτερα
δεν είναι για παληκαράκια
σαν κι εσένα
που θέλουν να γεμίσουν
την άδεια ζωή τους
κοίτα γύρω σου
η χώρα μας στενάζει
από ξένους επικυρίαρχους
και ντόπιους πρόθυμους
άσε τις μεγάλες ιδέες
και σύνελθε
όσο είναι ακόμα καιρός.

Αλλαγή / Γρηγόρης Σακαλής

Επικρατεί αναβρασμός
στην αποικία.
Σκότωσαν οι σαμποτέρ
το τριμελές συμβούλιο
κι έμεινε ακέφαλη.
Τρέχουν τώρα οι γραμματείς
και οι συγκλητικοί
να οργανώσουν τη διαδοχή
από το Εθνικό Συμβούλιο
να εκλέξουν τους καινούργιους.
Οι τάξεις έχουν
αυξημένες προσδοκίες
από το νέο συμβούλιο
που θα εκλεγεί
οι δούλοι θέλουν
καλύτερες μερίδες
οι έμποροι λιγότερη φορολογία
μόνο η ανωτέρα τάξη
χαμογελά
γιατί βρέξει – χιονίσει
θα έχει τα προνόμια της
όλοι οι άλλοι
ακόμη και οι φύλακες
και οι ραβδούχοι
περιμένουν κάτι καλύτερο
μα άδικα ελπίζουν
θ΄αλλάξουν μόνο τα ονόματα.